Македонска Нација
27 август 1903 – Завршиле деновите на слободна Клисура
Во текот на Илинденското востание, на 4 август 1903 година македонските востаници го ослободиле гратчето Клисура во Костурско, во Егејскиот дел на Македонија.
Клисура останала во рацете на востаниците до 27 август, кога османлиската војска, по силен воен притисок, повторно воспоставила контрола врз гратчето. Речиси три недели Клисура претставувала слободна македонска територија и сведоштво за организираноста, храброста и решителноста на македонскиот народ да се избори за слобода.
Ослободувањето на Клисура, заедно со востаничките акции во Невеска, Костурско, Леринско и другите краишта, покажало дека Илинденското востание било широко народно движење што опфатило голем дел од Македонија.
27 август 1907 – Роден е Митко Зафировски
Во Гевгелија е роден Митко Зафировски, македонски политички и национален деец.
По Балканските војни, како и многу други Македонци, бил принуден да живее како емигрант во Бугарија. Престојувал во Плевен, Варна и Софија, каде што работел како електричар и се вклучил во работничкото и македонското национално движење.
Членувал во ВМРО (Обединета), бил активен во Гевгелиското братство и во читалиштето „Роден крај“ во Софија. Во 1933 година го уредил единствениот број на списанието „Роден крај“, преку кое македонските иселеници ја чувале врската со татковината.
27 август 1944 – Формирана е Единаесеттата кумановска македонска ударна бригада
Во селото Пелинце, Кумановско, била формирана Единаесеттата кумановска македонска ударна бригада.
Во нејзиниот состав влегле околу 370 борци од Кумановско, Кривопаланечко и Кратовско. Бригадата учествувала во борбите против окупаторските сили во поширокиот североисточен дел на Македонија, вклучувајќи ги борбите кај Куманово, Кратово, Страцин и други места.
Нејзиното формирање било дел од големиот подем на македонското народноослободително движење во завршната година од Втората светска војна.
27 август 1944 – Формирана е Петнаесеттата поречка македонска ударна бригада
Борците од Порече и околните краишта се вклучиле во завршните борби за ослободување на Македонија. Во чест на традициите на оваа бригада, 27 август е определен за Ден на Третиот пешадиски баталјон на Армијата на Република Македонија.
На 27 август посебно место му припаѓа на споменот за слободна Клисура. Востаниците од Костурско покажале дека македонскиот народ бил способен да воспостави сопствена власт и да ја брани слободата со оружје.
Споменот на Клисура, Невеска, Костур, Лерин и другите востанички средишта останува неразделен дел од историјата на цела Македонија.
Македонците од Пиринскиот дел на Македонија дале значаен придонес во револуционерната и антифашистичката борба. Пирин останал простор на македонскиот непокор и на дејствувањето на бројни револуционери, меѓу кои посебно место има Јане Сандански.
По Втората светска војна, во периодот од 1946 до 1948 година, во Пиринска Македонија биле признати македонската нација и македонскиот јазик, биле отворени македонски училишта, книжарници и културни установи.
Македонците од Мала Преспа, Голо Брдо и Гора со векови го чуваат својот говор, народните обичаи, песните, носиите и духовното наследство.
Православните храмови, старите манастири и семејните празнувања сведочат за длабоките христијански корени на населението. И покрај границите и долгогодишната одвоеност од матичната држава, овие краишта остануваат дел од македонскиот историски, духовен и културен простор.
На 27 август Македонската православна црква го одбележува претпразништвото на Успението на Пресвета Богородица и споменот на светиот пророк Михеј, еден од дванаесетте мали старозаветни пророци.
Пророкот Михеј живеел во VIII век пред Христовото раѓање. Го повикувал народот на покајание, праведност и милосрдие, истовремено осудувајќи ги неправдата, насилството и злоупотребата на власта.
На овој ден продолжува Богородичниот пост, како духовна подготовка за големиот празник Успение на Пресвета Богородица – Голема Богородица, кој се празнува на 28 август.
Дваесет и седми август е ден на сеќавање на востаничкиот непокор во Клисура, на македонските дејци и на борците кои ги положиле животите за слободата. Од Костурско и Пирин, преку Вардарскиот дел, до Мала Преспа, Голо Брдо и Гора, историското и духовното паметење останува заедничка нишка што го поврзува македонскиот народ.
