Во почетокот д`Естурнел наведува кој се` е консултиран од останатите членови на Фондацијата при испраќањето на Поткомитетот, како и неговото составување. Но составувањето најблаго речено е очајно.
– Од САД – 1 ЧЛЕН – Семјуел Т. Датон. За него д`Естурнел само вели дека е соработник на Претседателот на Карнеги Фондацијата Николас Мјуреј Батлер и дека е професор на Универзитетот Колумбија. Уште ја фали неговата непристрасност, морал и пожртвуваност, но не наведува повеќе детали кога и како трга.
– Од ФРАНЦИЈА – 1 ЧЛЕН – Г.Жистен Годар, за кого д,Естурнел ќе рече
„Единствената Комисија со која јас претседавав од Париз не мислеше дека е потребно да се именува потпретседател во текот на нејзиното патување, генерален секретар, благајник и известувач. Г.Годар беше сето тоа и дури повеќе, доверлив пријател врз кого секој можеше да се потпре“.
Од ГЕРМАНИЈА – НЕМА ЧЛЕНОВИ – Имено за ова д`Естурнел вели:
„Двајца од нашите пријатели во Германија одговорија на нашата покана, проф. Расковски од Берлинскиот Универзитет и проф. Шикинг од Марбург, и двајцата докажани и прекрасни луѓе, колку учени толку непристрасни. На првиот, токму во моментот на неговото тргнување, за несреќа, му била одбиена потребната дозвола од Универзитетските власти. Вториот застанал во Белград и морам да кажам, бил целосно доведен во заблуда, поради околностите за кои ќе додадам неколку збора подоцна“.
– Oд АВСТРИЈА – НЕМА ЧЛЕНОВИ – Имено за ова д`Естурнел само ќе запише:
„Австрија придонесе поради изоставувањето на проф. Х. Ламаш, наш голем и благороден пријател, чиешто здравје го задржа дома, со проф. Редлих, чија соработка и во Виена и во Париз беше скапоцена“.
– Од АНГЛИЈА – 1 ЧЛЕН – Х.Н. Брејлсфорд . Имено за вториот Англичанец Френсис В. Хирст, уредник на весникот „Економист“, д`Естурнел културно ќе го фали неговиот допринос во подготвителните состаноци во Париз, но и тој избегнува да замине, па на терен оди само Брејлсфорд.
– Од РУСИЈА – НЕМА ЧЛЕНОВИ (?!) – За воља на вистината Павел Милјуков тргнува, но заради бугарофилство и недоверба од грчката и српската влада е вратен. Д`Естурнел спомнува само помош од проф. Максим Ковалевски, но за Милјуков го вели следното:
„Проф. Милјуков беше веднаш обвинет дека е многу непријателски расположен спрема Србите, а Брејлсфорд не помалку непријателски расположен спрема Грците“.
– Д`Естурнел ги брани двата члена, неуспешно. Тоа што Милјуков им е наклонет на Бугарите било кога и други по Европа ги бранеле и фалеле, избегнувајќи со ова да ја каже вистината дека Милјуков малку се “заборавил” во бранењата САМО на Бугарите, зашто тие никогаш не прекинале кај него.
– Нападите пак на Милјуков врз Србите (но и сите други освен се разбира – Бугарите) ги правда со тоа оти биле кога осудата била едногласна, што ќе рече кога и други ги напаѓале (?!). Со ова пак избегнал и да каже зошто пак “непристрасниот“ Милјуков се` избирал моменти кога Бугарите се фалени и бранети, а Србите се напаѓани и осудувани.
– Брелсфорд пак го брани од Грците со неговото учество во Критското востание како млад, не спомнувајќи ништо од конкретните обвинувања за врските со Софија.
Македониум
