Мане Јаковлески
На 8 септември 1995 година, во Берлин се одржал семинар посветен на Македонија и нејзината европска иднина, со присуство на дипломати, новинари, политичари и пријатели на македонскиот народ.
Архивски документ од Берлин, 1995 година
Во преполната сала на Ратхаус Шенеберг, седиштето на поранешната Берлинска влада, на 8 септември 1995 година се одржал семинар на тема „Македонија на пат кон Европа“.
Според архивскиот документ, на семинарот учествувале дипломати од повеќе амбасади, меѓу кои од Кина, Египет, Русија, Велика Британија, Словачка, Чешка, Бугарија, Хрватска, Шведска, Индонезија, Франција, Италија, Словенија и Полска. Присутни биле и голем број новинари, политичари и пријатели на Македонија.
Пред околу 200 присутни, семинарот го отворил македонскиот лобист во Берлин, Матијас Дорнфелд. Прв воведен излагач бил амбасадорот на Република Македонија во Германија, Срѓан Керим.
Во своето обраќање, Керим се осврнал на времето во кое Македонија ја изборила својата самостојност, како и на напорите на државата да се вклучи во европските институции. Тој нагласил дека судбината на Македонија е Европа, но посочил и на пречките со кои државата се соочувала уште во првите години по независноста.
„Жално е што некои држави во нашето опкружување се однесуваат како да се наоѓаме во XVIII или XIX век“, истакнал Керим, според документот.
Тој додал дека Македонија очекува помош од соседна Грција за полесно интегрирање во Европа, а не опструкции и политички игри на Балканот.
„Патот на Грција кон Европа води низ Македонија, а патот на Македонија кон морето води преку Грција“, порачал Керим.
На семинарот говорел и д-р Стефан Требст, познавач на македонската историја, автор на повеќе книги за Македонија и еден од набљудувачите на КЕБС во Македонија во 1990–1991 година. Тој се осврнал на македонско-германските односи во XX век, истакнувајќи дека тие имаат подлабоки корени од она што може да се согледа само преку актуелните политички случувања.
Според Требст, германската поддршка за Македонија — финансиска, политичка и институционална — имала значајно место во тогашните односи меѓу двете земји, особено во процесот на вклучување на Македонија во европските структури.
Професор д-р Ошлис, пак, во своето излагање потсетил дека Бадинтеровата комисија донела одлука според која Македонија и Словенија ги исполнувале условите за меѓународно признавање, но Европа тоа не го направила навреме.
Тој посочил дека Европа, под притисок на својата членка Грција, донела одлука спротивна на сопствените принципи. Сепак, Македонија успеала да избори меѓународно признавање, а од Европа се очекувало да ѝ помогне на Македонија и на македонскиот народ.
„Македонскиот народ е гостопримлив и чесен. Македонија е моја втора татковина“, истакнал професор д-р Ошлис.
Документот открива и дека семинарот бил организиран од Македонскиот клуб „Гоце Делчев“ и македонскиот лобист во Берлин, Матијас Дорнфелд. На крајот од настанот, за присутните бил приреден коктел, а организаторите им се заблагодариле на спонзорите кои помогнале во реализацијата на вториот по ред семинар во Берлин.
Меѓу поддржувачите биле Берлинската пивара „Berliner Kindl“, „Global Fleisch“ од Хамбург, ресторанот „Ново Скопје“ од Берлин, фирмата „Export-Import Mak-Wein“ од Штутгарт и Вупертал, Македонската православна црковна општина „Свети Климент Охридски“ од Берлин, како и македонски пекари од Берлин кои подготвиле лебови и пити.
Овој дел од документот јасно покажува дека македонската заедница во Германија не била само набљудувач на настаните поврзани со татковината, туку активен чинител во афирмацијата на Македонија, нејзината државност и нејзиниот европски пат.
Посебно значајно е што било договорено ваквите семинари во Берлин да се одржуваат секоја година и да прераснат во традиција. Тоа сведочи за сериозноста на иницијативата и за желбата прашањето за Македонија да остане присутно во германската и европската јавност.
Овој архивски запис од Берлин сведочи дека уште во 1995 година европската иднина на Македонија била јасно препознаена од дипломати, научници, новинари, политичари и пријатели на македонскиот народ. Истовремено, документот потсетува дека неправдите, притисоците и двојните стандарди кон Македонија не се нова појава, туку долг процес со кој македонската држава се соочува уште од првите години на својата независност.
Документот, потпишан во Берлин на 8 септември 1995 година, останува вредно сведоштво за еден период во кој Македонците, и дома и во светот, со заеднички сили ја граделе вистината за Македонија и нејзиното место во Европа.
