Историја

Писмо на Охридскиот Архиепископ Гаврил до Фердинанд Хабзбуршки, Надвојвода на Австрија

pismo-gavril-1

(8 октомври 1587 година)

pismo-gavril-1„На пресветлиот и високороден благородник и господар, господинот Фердинанд, надвојвода на Австрија, војвода од Бургундија, Штаерска, Крањска, Корушка и Витемберг…

Пресветол надвојводо, милостив благороднику и господине!

…Ние си дозволуваме на Вашата благородничка светлост како (на личност) од бога љубена, христијански и католички благородник, понизно да му се пожалиме од тиранинот, жеден за крв и прогонител на христијанството, Турчинот, којшто нас и нашите претци од ден на ден неж прогонува и уценува, не само нашите православни и стари католички бискупи, манастири и ним слични, во цела Македонија, Грција и околни-те земји, туку и нашите овдешни верни поданици, над кои ние владееме и кои суштествуваат по божја воља, се на удар, така што за нас и нашите (поданици) е од голема штета, а пред сеж им штети на името и славата Христова, му пречи на ширењето на неговото учење и него го спречува.

Затоа имаме потреба  итно да неж упатите најпрвин во Германија, а потоа и на Неговата Папска Светост во Рим, за да молиме понизно за христијанска помош. Зашто, како што веќе реков, делумно сме ограбени и имамем сосема мали примања…

…Поради тоа нашата понизна молба и барање до Вашата Благородничка Светлост, како посебен пријател на сиромашните и поробените, е поради приведените причини и милост, да благоизволи да не дарува со својата помош и пари.

Господ… Богато ќе ја награди Вашата Благородничка Светлост. Ние се препорачуваме на Вашата милост и молиме нашето барање да се оствари колку што може побргу, бидејќи со 11 коњи и 13 луѓе имаме големи давачки и од кои едвај ќе може да се заздравиме.

Гаврил, со божја милост архиепископ и патријарх на патријаршијата потврдена од царот Јустинијан. Меѓу нашите области го имаме Охрид, со кого се именуваме, понатаму меѓу нашите земји ги имаме Бугарија, Србија, Македонија, Олтенија, Ботанија и унгарска Влашка.

Инсбрук, 8 октомври 1587”

(Охридскиот архиепископ Гаврил И, кон крајот на  16 век ги посетил Русија, Полска, Чешка, Германија барајќи разновидна помош за својата црква, н.б.)

Ландесрегиергсарцхив- инсбруцк, ВИ, 50; Документи за борбата на македонскиот народ…том И,, док.91, стр. 142-143;

Најново од: Историја

Александар Трети Македонски освојува голем дел од Мала Азија

Од победата кај Граник до походот кон Киликија: освојувањата, легендата за Гордиевиот јазол и опасната болест што го запрела неговото напредување. Во првата година од војната Александар Македонски постигнал големи успеси. По победата кај Граник, голем дел од Мала Азија, сè до реката Сангар, паднал под негова власт. Персиската флота ги изгубила пристаништата на тој […]

Зошто Македонија низ историјата била делена – и зошто борбата за нејзината историја трае и денес?

Македонија со векови се наоѓала на крстопатот меѓу Истокот и Западот, на простор низ кој минувале војски, трговски патишта, империи и интереси. Но зошто токму Македонија толку долго била предмет на војни, поделби, пропаганди и спротивставени историски претензии? И уште поважно: колку Европа знаела за сето тоа и зошто интересите на големите сили толку често […]

Под каков идентитет се земаа и се иселуваа македонските деца?

Едно од најзначајните прашања со кои се запознав при истражувањето на чедособирството, а на кое не му е дадено соодветно внимание, е разликата во ставовите меѓу славофонските и грчкофоните села во северна Грција. Извештајот на УНСЦОБ известуваше за расположението на селаните во славофонските области и реони: тие, воопшто земено, биле многу подготвени да им дозволат […]

Крушоради, 1902: последната борба на војводата Дине Кљусов

На 28 септември 1902 година, по целодневна борба во Крушоради, Леринско, загинале војводата Дине Кљусов и тројца негови соборци. Нивната чета била предадена и опколена од османлиската војска. Дине Кљусов бил еден од револуционерите што дејствувале во четата на Марко Лерински. Во 1902 година Леринско било погодено од потери, предавства и вооружени судири. Кљусов учествувал […]

Востанието се проширува во Серскиот округ

Илинденското востание не завршило со падот на Крушевската Република. На 27 септември 1903 година, на Крстовден, започнале планираните востанички дејства во Серскиот револуционерен округ. Во летото 1903 година, додека во Битолско веќе се воделе жестоки борби, револуционерите во Серскиот округ се подготвувале за дејствување. На конгресот одржан во Пирин било решено востанието таму да започне […]

Драмското востание во 1941 година: отпор и трагедија во Егејска Македонија

Во ноќта меѓу 28 и 29 септември 1941 година, востаници во Драмско се кренале против бугарската окупациска власт. Востанието траело кратко, но репресалиите што следувале оставиле длабока рана во источниот дел на Егејска Македонија. По окупацијата во 1941 година, населението во Драмско живеело под воена и полициска контрола. Во такви околности бил организиран вооружен отпор, […]

Тајниот македонски комитет – основан 1885 година во Софија

Во втората половина на XIX век, во време кога Македонија била изложена на силни и меѓусебно спротивставени пропаганди, меѓу македонската интелигенција се појавуваат организирани обиди за афирмирање на посебноста на македонскиот народ, неговиот јазик и црковната самостојност. Еден од најзначајните такви рани обиди бил Тајниот македонски комитет во Софија. Формирањето на Тајниот македонски комитет Тајниот […]

Владеењето на Александар Македонски со провинциите Лидија и Карија

Историјата на Јонците покажува дека тие постојано го чувствуваа јаремот на туѓинецот како товар. Тие не се караа, туку ја почитуваа слободата како најголем благослов. Записот на Приен од третиот век ни дава благороден израз на оваа идеја кога вели: „Нема поголемо нешто за античкиот грчки човек од слободата“. На прашањето како Александар Македонски ги […]

To top