Историја

Родословното дрво на родот Кастриот

kadtriot

kadtriot

Ѓорѓи Кастриот – BTOP Александар Македонски роден 6 мај, 1405 г., а починал 17 јануари, 1468 г. и е погребан во Кроја

Ѓорѓи Кастриот бил кнез а подоцна и владетел на МАКЕДОНИЈА и ЕПИР со престолнина во Кроја, денешна Албанија инаку ЗАПАДНА или ПЛАНИНСКА МАКЕДОНИЈА. Тој бил син на Иван и Воислава, инаку сестра на МАРКО КРАЛЕ, ќерка на Волкашин прилепскиот – владетел кој пак бил брат на Углеша – Серскиот владетел и двајцата трагични актери во Mаричката Битка.

Великан во своето време инаку по потекло од мијачката племенска група бил почитуван од целиот европски свет и од папата, со венецијанците си играл како сакал, а со неаполскиот крал ( Rе ) Алфонсо бил личен пријател, многу пати праќал војници македонци во Hеапол ( Napoli ) да го бранат кралот Алфонсо од непријатели.

Ѓорѓи Кастриот  како малад,  неговиот татко Иван го пратил да учи  во Венеција каде се здобил и со воено образование. 

Репош, син на Иван ( + 1449 ), бил дипломат и игумен на манастирот “Св. Ѓорѓи”, на Света Гора, каде што е погребан. – Бране, син на Репош ( + 1496 ), бил дипломат и командант во одбраната на градот Кроја од Османлиите,.. ако бил убиен како живеел? и имал син?… значи албанците некој со години ги лажел, А ТОЈ ВООЕДНО СТАНАЛ ЈАНИЧАР, МИЛЕНИК НА СУЛТАНОТ МУРАТ Е пак ЛАГА.

Во времето кога експанзионистичка политика на Oсманлиите длабоко ја потресувала Eвропа,  кнежевството, подоцна независна држава – МАКЕДОНИЈА И ЕПИР, билa единствен бедем за одбрана на христијанскиот свет од исламските Oсманлии. Eдинствен средновековен воин од Македонскиот Полуостров – Балканот – Бал – кан, крв и мед на турски, кој за време на својот живот не бил поразен од Oсманлиите кои повеќе пати праќале воени експедиции со по 100.000 – 300.000 војска и секогаш биле масакрирани од страна на јунаците на ЃОРЃИЈА кои биле 1 – 20 пати помалку бpojни од војската на Oсманлиите.
Bо една прилика Oсманлискиот султан Мурат 2 – ри, кога неговата војска била катастрофално поразена кај Дебарското Поле го нарекол ЃОРЃИЈА – ИСКЕНДЕР, што значи – АЛЕКСАНДАР, бидеќи знаел дека Македонија е земја на Александар Македонски, а Ѓорѓија син на Македонија, потомок на Александар Македонски и неговите славни јунаци.

 За време на владеењето на Ѓорѓија христијанството доживеало експанзија, се градени манастири, патишта, градови, Белград  (деншен Берат), Конјух (Елбасан), Трнава (Тирана) Светиград и др.

Тој секаде зборувал на својот мијачки ( македонски ) јазик и дури европските владетели кога праќале свои емисари, тие морале да го познаваат македонскиот говор.

И Ѓорѓија кога отварал свои амбасади таму исклучиво се зборувало на македонски јазик. Дури се нафатил во слободното време да пишува. И ден денес во музејот во Милано (Milano – Italia) се наоѓаат ракописи од него.

Бил голем војсководец и стратег. Се базирал исклучиво на стратегиите на Филип и Александар Македонски. Бил и голем дипломат.
На крајот умира од некоја треска која го совладала по 7 дена (исто како и Александар Македонски).

После неговата смрт, неговото семејство и сите благородници жално е за Македонија и народот, наместо да застанат цврсто на своите нозе, да го органнизираат народот македонски и да се борат за Македонија, по тајни канали се селат во Венеција, каде и ден денес има живи потомци. Пoсле неговата смрт се распаѓа државатa  МАКЕДОНИЈА И ЕПИР.

–  Прво и основно е тоа дека сите научни работници без исклучок, кои пишувале за Ѓорѓија, а досега се напишани нешто повеќе од 220 студии, аргументирано тврдат и докажуваат дека тој имал само македонско (мијачко) потекло!

–  Второ, досега Мијаците за Ѓорѓија, за неговата храброст, херојство и јунаштво, испеале над 3.200 строфи од кои 17 епски песни и балади. Во дел од тие песни се слави семејството Кастриот, неговата сопруга Bоислава Андроника, повеќе позната како Бановица, за која е испеана посебна балада за  државничката мудрост и способност на македонскиот владетел Ѓорѓија. 

Гего – Мирдитите – Арнаутите (aлбанците) за „ својот јунак “ не испеале ниту една песна. Каков парадокс!? За ова не е потребен никаков друг дополнителен коментар. 

– Трето, Георгија не бил ниту муслиман, ниту католик, туку верен православен христијанин. Се родил и умрел во мијачко православно христијанско семејство за што посведочуват повелбите на татко му Иван за манастирот Хилендар.

Во 1431 година во Хилендарскиот манастир, е погребан неговиот постар брат Репош, за што во нартексот на Соборната Хилендарска црква стои натпис на староцрковен јазик во кој е назначено името и годината на смртта. Овој податок доволно уверливо говори за врските на семејството Кастриот со овој древен македонски духовен центар.

“ Мартин Бартлети,во најстарата биографија од 15. век, го нарекува Ѓорѓи Кастриот – ВЛАДЕТЕЛ МАКEДОНСКИ

Georgi Rex Macedonum – ГЕOРГИ ВЛАДЕТЕЛ МАКEДОНСКИ

 Несомнено, семејството Кастриот се Македонци, од македонското племе Мијаци, од родот на Кастратите. Зборот “кастрат“ е со македонска етимологија, исто како и зборот “Кроја“ (да кастри и да крои). ЗНАЧИ, ФАКТ Е ДЕКА СИТЕ АВТОРИ НАПИШАЛЕ ДЕКА ЃОРЃИ КАСТРИОТ Е МАКЕДОНЕЦ!!! И САМИОТ ЃОРЃИ ЗА СЕБЕ РЕКОЛ ДЕКА Е МАКЕДОНЕЦ!!! 

Еве повторно од Мартин Бартлети: “Скандербегус”

”vias patentes inter manipulos antesignario Dibranis suis et Macedonicis explevit (ea levis armatura erat). … виас патентес интер манипулос антесигнарио Дибранис суис ет Мацедоницис еxплевит (еа левис арматура ерат). “

Овој дијаграм е изработен според “Родословното дрво” на родот Кастриот, чиј автор е учителот Коста Жунгулоски изработено во 1898 година во манастирот “Св. Јован Владимир”, кај градот Коњух (Елбасан) во денешна Албанија. 

Вестите за генеалогијата на овој македонски старински род авторот ги црпел од синовите на Никола Кастриот – помладиот, од Јован и од Димко ( Димитар ) Кастриот. 

Податоци за поважните личности од лозата на Кастриотите: 

– Константин ( 1186 – 1247 ) властелин – архонт. Владеел со територијата во Сред на Матија, од градот Дрча ( Драч ) на север, до под Јанина, на југ. 

 – Јован ( 1261 – 1327 ), познат како Канински, бил властелин. Имотите на својот дедо Константин ги проширил на север до над р. Дрим, опфаќајќи ги градовите Кроја, Дајин, Кукуш ( Кукс ), Светиград и Дебар.

– Јован, син на Бранко, внук на Јован, во периодот меѓу 1348 и 1357 г. бил епископ во Драч.

– Методиј, син на Бране ( + 1411 ), бил епископ на Кројската епархија.

– Александар, син на Павле ( + 1418) бил војвода и пратеник во Светата столица во Рим. 

– Репош, син на Иван ( + 1449 ), бил дипломат и игумен на манастирот “Св. Ѓорѓи”, на Света Гора, каде што е погребан.

– Бране, син на Репош ( + 1496 ), бил дипломат и командант во одбраната на градот Кроја од Османлиите. 

– Славјани, син на Константин ( + 1503 ) дипломат и командант во одбраната на градот Дебар од Османлиите.

– Гојко, син на Ангелина, амбасадор на Епирското кралство во Венеција.

– Ѓорѓија, син на Иван, во 1444 г. прогласен за владетел на Македонија и Епир и за Втор Александар Македонски.

Во 13 – та книга на Мартин Барлети од 15 век, под наслов:

“Vita et Rex Macedonum praeclare gestae Khristi Athletae Georgii Kastrioti Epirotarum principis, lui propter heroicam virtutem suam a Turcis, Scanderbegus, id est Alexander Magnus cognominatus est libris XIII ”,..

Животот на Владетелот Македонски верниот христијански атлет ( витез ) Ѓорѓи Кастриот, Епирскиот Принц, поседуваше херојски одлики против Турците, Скендербег, тој е Александар Македонски , забележанo во книгта 13 – та.

Мартин Барлети дава поподробни информации за Ѓорѓи – Bториот Александар Македонски  и за неговата војска. За составот на војската на Ѓорѓи Кастриот, Мартин Барлети вели дека таа е составена од избрани  дебарчани, кои се воедно Македонци:

–  “ Scanderbegus vias patentes inter manipulos antesignario Dibranis suis et Macedonicis explevit ( ea levis armatura erat ).’’ ..

АМИН НЕГАТОРИ НА МАКЕДОНИЈА

Од повелбата на Иван Кастриот до Хилендарскиот манастир од 1426 година:

 “По неизреченом милосрдију владика моего ас грешен и недостоен, не смеју нарешти се раб  Христа Боега моего, Иван Кастриот и со синови моими Станишом и Репошем и Константином и Гергием… приложисмо Светом манастиру великом Пречистои владичице Лаври Хилендарские и приложих село Радостуше и с црквом Св. Пречистом Богородицом, таже в том селе Радостуше и с селом Требиштем…”

Срендовековен македонски јазик! ,… А кои и каде се селата Требиште и Радостуша (Ростуше)… АМИН.

ИСТОРИЈА НА МАКЕДОНИЈА

Најново од: Историја

23–24 октомври 1912 година – Кумановската битка

Крајот на османлиската власт не ја исполнил македонската надеж за слобода и сопствена држава На 23 октомври 1912 година, во Кумановско започнала една од решавачките битки во Првата балканска војна. Во дводневниот судир меѓу српската и османлиската војска, завршен на 24 октомври, османлиските сили претрпеле пораз што значително влијаел врз натамошниот тек на воените дејства […]

Зошто треба да си горд Македонец од Беломорска Македонија

Пишува: Новица Арсовски Од борбата кај Д’мбени до зачувувањето на мајчиниот јазик – историја на пожртвуваност, страдање и истрајност Да бидеш Македонец со корени од Беломорска Македонија значи да носиш семејно и историско наследство што поминало низ востанија, војни, преселби и забрани. Во тоа наследство се испреплетуваат имињата на селата, спомените за предците, мајчиниот збор […]

Воздигнување на Александар Трети Македонски во оазата Сива во Египет

Кога Александар Македонски и неговата придружба најпосле пристигнаа до оазата Сива, беа изненадени од големите и необични стебла на урми и маслинки и од богатството со вода од многубројни извори и езера. Храмот на пророштвото беше во тврдината наречена Агхурми. Денес можат да се најдат остатоците на храмот надградени со модерни куќи, па не може […]

21 октомври 1943 година – (Фотограифи) Издеглавје – Дебрца го отвори патот кон македонската црковна самостојност

На патот кон признавање и осамостојување на Македонската православна црква-ОА Во виорот на Втората светска војна, на слободната територија во Дебрца, македонското свештенство ја потврдило својата определба да биде со народот – во борбата за слобода, за сопствен црковен живот и за духовно достоинство. На 21 октомври 1943 година, во селото Издеглавје, во куќата на […]

На 13 октомври 1993 Македонија го одигра својот прв меѓудржавен фудбалски натпревар

На 13 октомври 1993 година, во словенечкиот град Крањ, започна меѓународниот пат на фудбалската репрезентација на самостојна Република Македонија. Во пријателски натпревар против Словенија, македонските фудбалери остварија убедлива победа од 4:1 и го претворија своето деби во ден за паметење. Првиот гол го постигна Зоран Бошковски – Чоко, чие име засекогаш остана запишано на почетокот […]

„Гласот на Москва“ во 1914 година: Македонец и Бугарин се различни поими, а стремежот е обединета и независна Македонија

Во статијата „Македонија“, Н. Николаев ги разгледува балканските спротивставувања и се залага за обединета и независна Македонија како праведно и трајно решение на македонското прашање. Превземено од: Macedonia: A True Endless Story Во рускиот весник „Гласот на Москва“ („Голос Москвы“), број 237 од 15 октомври 1914 година, е објавена статијата „Македонија“, потпишана од Н. Николаев. […]

Берлинскиот конгрес од 1878 година – прекројување на Балканот без решение за Македонија

Големите сили го ревидирале Санстефанскиот договор и воспоставиле нова политичка рамнотежа на Балканот. Македонија останала под османлиска власт, со предвидени реформи што не ѝ обезбедиле политичка самостојност. Берлинскиот конгрес се одржал од 13 јуни до 13 јули 1878 година, под претседателство на германскиот канцелар Ото фон Бизмарк. На него учествувале претставници на Германија, Австро-Унгарија, Русија, […]

АЛЕКСАНДАР МАКЕДОНСКИ И АЛЕКСАНДРИЈА

Со основањето на Александрија во 331 година пред нашата ера, Александар Македонски ги поставил темелите на град што ќе стане едно од најзначајните трговски, културни и научни средишта на античкиот свет. Неговата визија ги поврзала природните богатства на Египет со поморските патишта на Средоземјето. Основањето на Александрија било еден од најдалекосежните потези на Александар Македонски. […]

To top