Историја

Писмо од Ѓорче Петров до деец на движењето од Ахчелебиско, со објаснување за целите на Внатрешната организација и со совети за практична дејност

Petrov-Giorche

Petrov-GiorcheБрате Бочуков,

Моето доаѓање во Чепеларе беше најповеќе, за да се видиме со тебе и со некој друг од Вас, внатрешните пријатели, како и за да ме запознаете вие со положбата на работите и условите по ваше гледање, така и јас да ви објаснам во духот и правецот на нашите работи. Посакуваното не се случи. Кој е прав, кој крив не знам, но мене ми е многу мака. Заслужува при првата можност да го земеш некогаш одморот и да дојдеш да се видиме. Твоето доаѓање тука е полесно, отколку моето таму. Пречка си имал од некои од селските великодостојници. Постави се како ти да ги владееш, со зло или со добро. Од твоето писмо до комитетот, од разговорите со некои момчиња од Софија и со пријателите од Чепеларе гледам, дека ти си слабо проникнат во суштината на нашите работи. Во секој случај ќе се користам со писма за да ја пополнам празнината. Не е пожелно да ги повторите нашите грешки со горчливите работи, кои досега нам ни ги донесе нашето искуство.

Еве ти сега некои упатства:

1. Суштествуваат две организации по ослободителното дело, една внатре, друга тука. Управните тела: ЦР М-О-К таму, „Врховен Мак. Комитет“ тука, се во сојуз, без да се мешаат во работите на другиот. Посредникот сум јас, како член на Ц. Комитет и како таков со полномоштво во ВМК.[1] Вие сигурно влегувате во реонот на Ц.К. (во кој округ уште не е определено) и треба да влезете во директни контакти со него [2].

Тука ќе се обраќате до мене само за брзи работи и што зависат исклучително од Бугарија. Посредници за тоа ќе бидат нашите чепеларски пријатели. Бидејќи соопштенијата со внатрешните уште не ви се уредени, засега контактите ќе се одвиваат остука. Надвор одовде никакви контакти со кого и да е во Бугарија не им се дозволуваат на одделните комитети. Тоа ја изискува како нуждата од целост во внатрешната организација, така и интересот на самите месни погранични комитети. Сто тојаги по туѓ грб се ништо. Тукашните луѓе се сигурни од било каква опасност, со своите намисли можат само пакости да ви предизвикаат. Имаме горчлив пример од овој вид. Пазете се од такви намисли на неканети патриоти, ако не сакате да ве стигне судбината на пограничните македонски комитети. Основното начело на нашата организација е — приготвување на едно општо востание со чисто народни средства и сили, кое што начело содржи во себеси едно друго — самоувереноста и верата во себеси. Тешко е спроведувањето на овај почеток, но е неопходно за успешното завршување докрај. Тешко е, затоа што нашите луѓе без кураж и силна воља и со многу зачувани ропски особини, сe однадвор очекуваат, сe другиму се надеваат, сe јака потпора бараат. Тоа е неопходно, затоа што не може да се нарече готов за востание оној народ, онај негов дел, па ако сакате и оној индивидум, кој не се надева на себеси и не верува во своите сили и затоа што без него (ова е почеток) ние ќе бидеме играчка на шарлатаните и бездушните политикани. Во духот на тој почеток, сетете се сам каков правец да им давате на работите во секој конкретен случај. Силата кај секој еден во нас треба да оди одозгора надолу. Работниците поодделно со својата готовност на материјални и морални жртви за општите потреби на местото, готови секој за себеси во морален и материјален поглед, да ја создаваат силата на месниот комитет, на одделните месни комитети — на ЦК. Заблуда или подобро слабост е на одделните лица да бараат сe од комитетот. Истото е и за месните комитети во однос на ЦК. Секој работник ќе се труди, да направи се што е неопходно за себе а истовремено да му послужи и на централното раководно тело за општите потреби, секој месен комитет ќе го прави истото и за себеси и за ЦК. Барањето од тебе оружје одовде, како што разбираш, не одговара на горното. Кога комитетите (Ц. и Врх.) најдат средства да достават оружје, тоа ќе биде на нивно располагање, во резерва — нема да го раздаваат. Доволно е толку теорија. За практичните работи. Во почетокот се полакомивме за луѓе. Горчливи резултати добивме. Не ја повторувај грешката — т.е. прави избор на луѓето.

Мачи се да создадеш количествено ограничена, но здрава организација во твојот крај; во прво време ќе треба главното управното тело кај вас да има полиција и курири со нужното оружје за нив. Здрави канали. Скривалишта за луѓе и материјал и извесен број на одбрани момчиња, готови да излезат со пушка во рака во било кој случај и секогаш, а не само во моментот на востанието и заедно со сите, како што обично зборуваат. Тоа е тоа, организацијата во вистинскиот смисол на зборот. Надвор од тоа, преку весниците и усните агитации се води широката агитација. Главно треба да се убедува населението, без разлика на членство или нечленство, да се вооружуваат.

2) Извршувајте го строго Правилникот. Пропуштањето на малите работи, со време ќе ве разглобат.

3) Од кај вас има гурбетчии работници, коишто мислат, дека и воените тука им помагаат. Штом ја минат границата, зборуваат како во својот дом. Да се предупредат за ова сите членови, ако не сакате да го знаат шпионите тука тоа, што вие го правите таму.

4) Да има членски влог, макар и малку. Тој има и морално значење. Со нив ќе ги покриваме неодложните потреби. Недостатокот ќе го дополнувате со слободна и доброволна помош, од добри работници или симпатизери, но не готови за смрт. За собраните и поарчените пари ќе треба насекаде да водите сметка. За сносување на крајните потреби на организацијата и месните комитети, посебно собирајте пари со потврда од ЦК и едно знај, дека потврдата не се дава за помалку од 5 т. лири. За таа цел да ми испратиш список на луѓето, за да се напишат потврдите. Ако сметаш на голем успех, пиши ми да ти испратиме човек од тука за другар.

Потврдите ќе се даваат на луѓе, коишто нема да ги издадат, затоа што самите вие не сте закрепнале, а и другите работи ќе пречат привремено на теророт. Добро ќе биде, ако гледаш да ангажираш луѓе за оружје, за да може потивко да се сврши планот со него.

Мојата постапка за Тошевото преместување беше доцна, па не можев да успеам. Го Викав во Чепеларе со вас, но не дојде. Крајни мерки спрема него ќе преземете, откако се доби писмо од ЦК, за којашто цел пишете, за да пишам и јас.

Петте револвери на братството нека останат комитетски, а вие и раководителите приватно ќе си купите по еден, затоа што и оние што се кај вас, ќе требаат за курирот на тајната пошта.

Два товари со пушки, наскоро ќе треба да заминат за Габрово. За таа цел договорете се со Влчев од Чепеларе.

Накрај ќе кажам, дека времето не дозволува да одиме полека, туку брзо, затоа што не знам на каква пролет ќе осамнеме.

Работете да не би некогаш да се каете.

Пловдив, 5. XI. 1899 г.
Марко [3]

1. Ѓ. Петров соопштува, дека има две организации: ВМОРО и ВМОК, коишто се во сојуз, без да претендираат за раководство. Ѓ. Петров и Г. Делчев се задгранични претставници на ЦК на ВМОРО и како такви влегуваат во составот на ВМОК.

2. Ахчелебискиот реон подоцна влегол во Одринскиот револ. округ на Внатрешната организација.

3. Псевдоним на Ѓорче Петров.

Најново од: Историја

Документи за присилните иселувања од Пиринска Македонија

Два извештаи од 1952 година ја бележат судбината на стотици семејства Два документа, како извештаи од архивите на бугарската Државна безбедност, содржат податоци за присилно иселување семејства од Пиринска Македонија. Во нив репресијата се оправдува со зајакнување на границата, а погодените луѓе се заведуваат како „предавници на татковината“ и „непријателски елементи“. Според пренесената содржина, извештаите […]

Македонија во 1919 година: надежта за автономија и очекувањата од Америка

„Лидерите на големите сили на Париската мировна конференција, 27 мај 1919 година, на која се разгледувало и македонското прашање.“ Извадок  на оперативниот дневник на Врховната команда на Кралството СХС зборува за обединета автономна Македонија со центар во Солун, петиции до Вилсон и надеж во американска помош. Дипломатските документи го потврдуваат постоењето иницијативи за автономија. По […]

МУТАЦИИ НА БУГАРСКИОТ СИНДРОМ

Кога ќе навлезеш во калта, назад – нема. Пропаѓаш. Токму тоа ѝ се случува на Бугарија, во безумностите против Македонија. Се залетаа и бараа да се согласиме дека нашите татковци и дедовци биле „Бугари“, што значи дека и ние сме тоа, и дека сите сме зборувале бугарски дијалект! Ем ние „Бугари“, ем јазикот нивен. Така […]

Цакони Мегленско, памети: сведоштва за загинатите во 1907 и 1948 година

Марија Воденска ги зачувува имињата и семејните сеќавања за жителите на Цакони, Мегленско, чии судбини останале длабоко врежани во паметењето на нивните потомци. Марија Воденска (Делова-Дургутова) Историјата на едно село ја сочинуваат и имињата што неговите жители ги пренесуваат од поколение на поколение. За Цакони, во Мегленската област, Воденско, таквите сеќавања се поврзани со трагични […]

23–24 октомври 1912 година – Кумановската битка

Крајот на османлиската власт не ја исполнил македонската надеж за слобода и сопствена држава На 23 октомври 1912 година, во Кумановско започнала една од решавачките битки во Првата балканска војна. Во дводневниот судир меѓу српската и османлиската војска, завршен на 24 октомври, османлиските сили претрпеле пораз што значително влијаел врз натамошниот тек на воените дејства […]

Зошто треба да си горд Македонец од Беломорска Македонија

Пишува: Новица Арсовски Од борбата кај Д’мбени до зачувувањето на мајчиниот јазик – историја на пожртвуваност, страдање и истрајност Да бидеш Македонец со корени од Беломорска Македонија значи да носиш семејно и историско наследство што поминало низ востанија, војни, преселби и забрани. Во тоа наследство се испреплетуваат имињата на селата, спомените за предците, мајчиниот збор […]

Воздигнување на Александар Трети Македонски во оазата Сива во Египет

Кога Александар Македонски и неговата придружба најпосле пристигнаа до оазата Сива, беа изненадени од големите и необични стебла на урми и маслинки и од богатството со вода од многубројни извори и езера. Храмот на пророштвото беше во тврдината наречена Агхурми. Денес можат да се најдат остатоците на храмот надградени со модерни куќи, па не може […]

21 октомври 1943 година – (Фотограифи) Издеглавје – Дебрца го отвори патот кон македонската црковна самостојност

На патот кон признавање и осамостојување на Македонската православна црква-ОА Во виорот на Втората светска војна, на слободната територија во Дебрца, македонското свештенство ја потврдило својата определба да биде со народот – во борбата за слобода, за сопствен црковен живот и за духовно достоинство. На 21 октомври 1943 година, во селото Издеглавје, во куќата на […]

To top