Историја

На 8 септември македонскиот народ го слави Денот на независноста на Македонија

8-septemvri-den-na-nezavisnosta-na-makedonskata-drzhava

8-septemvri-den-na-nezavisnosta-na-makedonskata-drzhava

Вечерта на 8 септември 1991 година, пред граѓаните кои спонтано се собраа на плоштадот Македонија за да го прослават успешно спроведениот референдум, тогашниот претседател Киро Глигоров пред насобраниот народ ќе се обрати со зборовите: „Граѓани и граѓанки на Македонија дозволете вечерва на вас и на сите граѓани и граѓанки на Македонија, да ви ја честитам слободна, суверена и самостојна Македонија“

Се започна на 8 септември 1991 година кога македонскиот народ на Референдум се изјасни за самостојна, суверена и независна македонска држава. На тој ден, 95% од граѓаните што излегоа на референдум, позитивно одговорија на референдумското прашање: „Дали сте за самостојна Македонија со право да стапи во иден сојуз на суверени држави на Југославија“?

Согледувајќи го крвавиот распад на СФР Југославија, а во кој македонскиот народ не сакаше да учествува, преставниците на првиот повеќепартиски македонски парламент усвоиа Декларација за независност на 25 јануари 1991 година, по што следуваше и одлуката за распишување на референдум.

На Референдумот одржан на 8 септември 1991 година, од 1.495.626 граѓанисо право на глас излегле 1.332.981 или 71,85 % граѓани. Од вкушниот број на граѓани кои гласале 1.079.308  граѓани или 95,09 % позитивно се изјасниле, што говори за успешноста на Референдумот. Мора да се напомене дека тој бил спроведен без нарушување на процесот на изјаснување и немало приговори и жалби на неправилности или повреди на Законот за Референдум.

На Комисијата и остана само да ја констатирала масовноста на граѓаните со право на глас во Македонија кои се изјасниле “за” самостојна и суверена Македонија. Потоа, волјата на народот за самостојна држава формално беше потврдена со Декларација за прифаќање на референдумските резултати на 18 септември 1991 во Собранието на Република Македонија, по што следеше и усвојувањето на новиот Устав на 17 ноември 1991 година.

Меѓутоа, проблемите започнаа кога поголемиот дел од албанската етничка заедница го бојкотираше референдумот, а нивните пратеници во Собранието не го поддржаа новиот Устав. На 31 март 1992 година  етнички Албанци демонстрираа во Скопје, барајќи од меѓународната заедница да не ја признае македонската држава сè додека не добијат автономија во деловите на државата каде го опфаќаат мнозинството, а на почетокот на ноември 1992 година се случија судири со етничките Албанци на Бит пазар. Десет години подоцна, по конфликтот во 2001 година, беше потпишан Рамковен договор и Уставот дополнет.

Освен внатрешните проблеми, на патот на вољата на македонскиот народ се испречи Грција. Иако по распадот на Југославија само Македонија и Словенија добија позитивни оценки од специјално формираната Бадинтерова комисија дека ги задоволуваат условите за стекнување независност, Европската заедница под притисок на Грција, во средината на јануари, 1992 година, ги призна само Словенија и Хрватска.

Согледувајќи дека Македонија се соочува се огромен притисок од меѓународната заедница, каде Грција има големо влијание, истата година регираа пријателските земји. Првата држава која ја призна Македонија беше Република Бугарија (15. I 1992), a потоа следуваа признавања од Турција (6. II 1992), Словенија и Хрватска (12. II 1992), Босна и Херцеговина (26. II 1992 ), Филипини (8. V 1992), Русија (5.V 1992) и Белорусија (7. IX 1992).

Признавањето на Македонија од страна на повеќе земји овозможи Македонија да побара прием во ОН во јануари 1993 година. Веќе на 8 април 1993 година беше потврден меѓународно-правниот субјективитет на државата кога со акламација во Генералното собрание на Обединетите нации, Македонија беше примена за 181 полноправна членка. Сепак, поради притисоците на Грција, која не го прифаќа нашето уставно име, зачленувањето во ОН беше направено под привремената референца Поранешна југословенска Република Македонија.

Македонците се трпелив и мирољубив народ. Тој се надева дека ќе дојде време кога сите ќе ја сватат поентата одговорот во судот на Евреинот Рафаел Хаим Барух, член на групата на Георги Дукимов која по Втората светска војна во кумистичка Бугарија се борела за обединување на Македонија.

На прашањето на судијата зошто се замешал кога е Евреин, тој им одговорил: „Пред се јас сум Македонец. Во Македонија сум роден и за неа ќе се борам“.

Нека ни е честит 8 септември – Денот на независноста, и за многу години Македонија.

Македонска нација

Најново од: Историја

23–24 октомври 1912 година – Кумановската битка

Крајот на османлиската власт не ја исполнил македонската надеж за слобода и сопствена држава На 23 октомври 1912 година, во Кумановско започнала една од решавачките битки во Првата балканска војна. Во дводневниот судир меѓу српската и османлиската војска, завршен на 24 октомври, османлиските сили претрпеле пораз што значително влијаел врз натамошниот тек на воените дејства […]

Зошто треба да си горд Македонец од Беломорска Македонија

Пишува: Новица Арсовски Од борбата кај Д’мбени до зачувувањето на мајчиниот јазик – историја на пожртвуваност, страдање и истрајност Да бидеш Македонец со корени од Беломорска Македонија значи да носиш семејно и историско наследство што поминало низ востанија, војни, преселби и забрани. Во тоа наследство се испреплетуваат имињата на селата, спомените за предците, мајчиниот збор […]

Воздигнување на Александар Трети Македонски во оазата Сива во Египет

Кога Александар Македонски и неговата придружба најпосле пристигнаа до оазата Сива, беа изненадени од големите и необични стебла на урми и маслинки и од богатството со вода од многубројни извори и езера. Храмот на пророштвото беше во тврдината наречена Агхурми. Денес можат да се најдат остатоците на храмот надградени со модерни куќи, па не може […]

21 октомври 1943 година – (Фотограифи) Издеглавје – Дебрца го отвори патот кон македонската црковна самостојност

На патот кон признавање и осамостојување на Македонската православна црква-ОА Во виорот на Втората светска војна, на слободната територија во Дебрца, македонското свештенство ја потврдило својата определба да биде со народот – во борбата за слобода, за сопствен црковен живот и за духовно достоинство. На 21 октомври 1943 година, во селото Издеглавје, во куќата на […]

На 13 октомври 1993 Македонија го одигра својот прв меѓудржавен фудбалски натпревар

На 13 октомври 1993 година, во словенечкиот град Крањ, започна меѓународниот пат на фудбалската репрезентација на самостојна Република Македонија. Во пријателски натпревар против Словенија, македонските фудбалери остварија убедлива победа од 4:1 и го претворија своето деби во ден за паметење. Првиот гол го постигна Зоран Бошковски – Чоко, чие име засекогаш остана запишано на почетокот […]

„Гласот на Москва“ во 1914 година: Македонец и Бугарин се различни поими, а стремежот е обединета и независна Македонија

Во статијата „Македонија“, Н. Николаев ги разгледува балканските спротивставувања и се залага за обединета и независна Македонија како праведно и трајно решение на македонското прашање. Превземено од: Macedonia: A True Endless Story Во рускиот весник „Гласот на Москва“ („Голос Москвы“), број 237 од 15 октомври 1914 година, е објавена статијата „Македонија“, потпишана од Н. Николаев. […]

Берлинскиот конгрес од 1878 година – прекројување на Балканот без решение за Македонија

Големите сили го ревидирале Санстефанскиот договор и воспоставиле нова политичка рамнотежа на Балканот. Македонија останала под османлиска власт, со предвидени реформи што не ѝ обезбедиле политичка самостојност. Берлинскиот конгрес се одржал од 13 јуни до 13 јули 1878 година, под претседателство на германскиот канцелар Ото фон Бизмарк. На него учествувале претставници на Германија, Австро-Унгарија, Русија, […]

АЛЕКСАНДАР МАКЕДОНСКИ И АЛЕКСАНДРИЈА

Со основањето на Александрија во 331 година пред нашата ера, Александар Македонски ги поставил темелите на град што ќе стане едно од најзначајните трговски, културни и научни средишта на античкиот свет. Неговата визија ги поврзала природните богатства на Египет со поморските патишта на Средоземјето. Основањето на Александрија било еден од најдалекосежните потези на Александар Македонски. […]

To top