Историја

Првиот премиер на Советскиот сојуз по смртта на Сталин бил Георги Маленков, по потекло Македонец

Georgy Malenkov

Македонска нација

Длабоки врски меѓу Македонија и Русија

Georgy Malenkov„Ако постои едно место на земјата кое најјасно ја одразува длабоката духовна, културна и јазична поврзаност меѓу Македонија и Русија, тоа е Охрид, балканскиот и словенскиот Ерусалим“.

Претседателот на Република Македонија Ѓорге Иванов за време на посетата на Москва по повод дваесетте години од воспоставување на дипломатските односи меѓу двете земји го посети Државниот универзитет „Ломоносов“ во Москва, каде на свечена церемонија ја доби почесната титула „почесен професор“. По тој повод, пред присутните професори и студенти, претседателот Иванов одржа предавање за историските, духовни и културни врски меѓу двете земји и двата народа.

Повикувајќи се на научни истражувања на поголем број автори од оваа проблематика, претседателот Иванов меѓу другото ќе посочи дека „… Московјаните имале еден ист јазик како древните Македонци“, словенски, и дека „ако постои едно место на земјата кое најјасно ја одразува длабоката духовна, културна и јазична поврзаност меѓу Македонија и Русија, тоа е Охрид, балканскиот и словенскиот Ерусалим“. Како што нагласи во предавањето „видни учени како Приселков, Кох, Спарненски, Попруженко, Заикин, Карташев… сметаат дека Руската црква, од нејзиното основање па се` до 1037 година била под јурисдикција на Охридската црква.

Зборувајќи за историските, духовни и културни врски меѓу двата народа, претседателот Иванов ќе го спомене и првиот премиер на Советскиот сојуз по смртта на Сталин, Георги Маленков, кој не криел дека е по потекло Македонец, чие семејство дошло во Русија од Охрид.

Инаку, Георги Максимилијановиќ Маленков бил водечка политичка фигура во Советскиот Сојуз по смртта на Сталин. Маленков бил премиер две години, а за кратко време и шеф на Комунистичката партија. Во овој период предлагал иницијативи, кои подоцна руските лидери, вклучувајќи го и Горбачов, ги претставуваат како свои. Во времето на нуклерната ера Маленков повикал на воспоставување блиски врски меѓу Москва и Вашингтон за да се избегнат можностите од избувнување на војна која ќе го уништи светот. Ова потоа станала доктрина на Хрушчов за мирна коегзистенција.

Исто така, Маленков повикал и за зголемување на производството на земјоделски производи и производи за широка потрошувачка, тема која подоцна често се слушала од советските лидери. Ваквите повици ќе бидат причина тој да биде сменет и протеран во Казахстан, централна Азија, каде управувал со хидроцентрала. Повеќе од 30 години живеел во изолација и немаштија. 

Како млад комунист, Маленков работел како приватен секретар на Сталин. Кон крајот на животот на Сталин, Маленков  беше близок со Кремаљ и се чинело дека е добро поставен за да ја наследи мантијата на власта. По помалку од 24 часа од објавувањето на смртта на Сталин во 1953 година, Маленков се појавил како претседавач на Советот на министри и премиер, шеф на Советската влада. Тој бил ставен прв на листата меѓу членовите на политичкото тело на Кумунистичката партија, Президиумот, и станал Прв Секретар на партијата, со што требаше да се продолжи политиката на Сталин.

Меѓутоа, тоа беше краткотрајно и десет дена потоа Маленков под притисок на неговите ривали бил принуден да се откаже од контролата на партиската машинерија. Тој ја задржал функцијата премиер се` до 1955 година кога пред Врховниот совет ја објавил својата оставка. Подоцна беше објавено дека Маленков бил исклучен од Кумунистичката партија и потоа никогаш не бил рехабилитиран.

Во годините на страната на Сталин, крупен и намќорест, Маленков оставал впечаток во согласност со студената војна. Еден западен дипломат тоа ќе го прокоментира: „јас знам дека неговата слика била најдобра анти-комунистичка проганда“.

Сите биле изненадени, кога советските лидери се појавиле од темнината на Сталиновиот Кремаљ и се смешаа со странците, затоа што открија дека Маленков имал шармантна и светла страна на неговата личност, спротивно на неговиот изглед. Тој блеснал речиси со момчешка насмевка и за се` разговарал брзо и лесно.

Георги Максимилијановиќ Маленков е роден на 8 јануари 1902 година во Оренбург, град на реката Урал. Видливата тишина на Советските биографии за неговите родители сугерира дека тој потекнувал од боржуаско семејство наместо од работничката класа или од селско потекло. Инаку, Георги Маленков роден е во семјство на ситен службеник на железницата, син на емигрант од Македонија и дворјанин Максилмилијан Маленков. Неговиот дедо бил полковник, додека братот на неговиот дедо бил адмирал. Се смета дека од Охрид во Русија Маленкови доаѓаат во 19 век.

Георги Максимилијановиќ Маленков никогаш не го негирал своето потекло. Пред Советската инвазија на Унгарија, тој заедно со Хрушчов лета за Бриони за да се опипа пулсот на Југославија за претстојната воена интервенција. Во меѓувреме, Маленков го предупредува Тито за можна инвазија и на Југославија закажана за 4 ноември 1956 година.

Георгиј Маленков кој раководел со голем број на стратешки индустрии во одбраната и индустрија на СССР, вклучувајќи создавање на хидрогенска бомба и првата нуклеарна централа во денешниот град Обнинск, потоа со советската вселенска програма, а во геополитички план и привлекување на Кина во советската орбита на влијание, човекот кој бил успешен адут на Сталин во битката за Ленинград и битката за Сталинград, како и во обраќањето на Кинеската граѓанска војна, умира на 14 август 1988 година во Москва. Тоа е човек кој никогаш не ги заборавил своите македонски корени, човек кој е одраз на длабоката духовна поврзаност меѓу двете земји Македонија и Русија.

Тргнувајќи од овие длабоки врски, не случајно и патријархот на Руската православна црква г.г. Кирил на средба со претседателот на Република Македонија Ѓорге Иванов во неговата резиденција во Москва, нагласи дека е подготвен да вложи напори за решавање на канонскиот статус на МПЦ-ОА. Според г.г. Кирил, изнаоѓањето компромис може да доведе до решавање на ова прашање. „Изнаоѓањето патишта за канонизација на МПЦ е многу важно во овој момент. Канонскиот статус на вашата црква е од голема важност затоа што ќе го обезбеди македонскиот идентитет, јазик и култура“ – вели патријархот на РПЦ г.г. Кирил.

Најново од: Историја

Годишнина од Гавгамела: Решавачката битка што го отвори патот кон Александаровото Царство

На 1 октомври 331 година пред нашата ера, Александар Велики ја победил војската на персискиот цар Дариј III кај Гавгамела. Победата претставувала решавачки пресврт во освојувањето на Персиското Царство и во создавањето на неговата огромна империја. Битката кај Гавгамела останала запаметена како една од најзначајните воени победи во античката историја. Соочен со побројна противничка војска, […]

Александар Трети Македонски освојува голем дел од Мала Азија

Од победата кај Граник до походот кон Киликија: освојувањата, легендата за Гордиевиот јазол и опасната болест што го запрела неговото напредување. Во првата година од војната Александар Македонски постигнал големи успеси. По победата кај Граник, голем дел од Мала Азија, сè до реката Сангар, паднал под негова власт. Персиската флота ги изгубила пристаништата на тој […]

Зошто Македонија низ историјата била делена – и зошто борбата за нејзината историја трае и денес?

Македонија со векови се наоѓала на крстопатот меѓу Истокот и Западот, на простор низ кој минувале војски, трговски патишта, империи и интереси. Но зошто токму Македонија толку долго била предмет на војни, поделби, пропаганди и спротивставени историски претензии? И уште поважно: колку Европа знаела за сето тоа и зошто интересите на големите сили толку често […]

Под каков идентитет се земаа и се иселуваа македонските деца?

Едно од најзначајните прашања со кои се запознав при истражувањето на чедособирството, а на кое не му е дадено соодветно внимание, е разликата во ставовите меѓу славофонските и грчкофоните села во северна Грција. Извештајот на УНСЦОБ известуваше за расположението на селаните во славофонските области и реони: тие, воопшто земено, биле многу подготвени да им дозволат […]

Крушоради, 1902: последната борба на војводата Дине Кљусов

На 28 септември 1902 година, по целодневна борба во Крушоради, Леринско, загинале војводата Дине Кљусов и тројца негови соборци. Нивната чета била предадена и опколена од османлиската војска. Дине Кљусов бил еден од револуционерите што дејствувале во четата на Марко Лерински. Во 1902 година Леринско било погодено од потери, предавства и вооружени судири. Кљусов учествувал […]

Востанието се проширува во Серскиот округ

Илинденското востание не завршило со падот на Крушевската Република. На 27 септември 1903 година, на Крстовден, започнале планираните востанички дејства во Серскиот револуционерен округ. Во летото 1903 година, додека во Битолско веќе се воделе жестоки борби, револуционерите во Серскиот округ се подготвувале за дејствување. На конгресот одржан во Пирин било решено востанието таму да започне […]

Драмското востание во 1941 година: отпор и трагедија во Егејска Македонија

Во ноќта меѓу 28 и 29 септември 1941 година, востаници во Драмско се кренале против бугарската окупациска власт. Востанието траело кратко, но репресалиите што следувале оставиле длабока рана во источниот дел на Егејска Македонија. По окупацијата во 1941 година, населението во Драмско живеело под воена и полициска контрола. Во такви околности бил организиран вооружен отпор, […]

Тајниот македонски комитет – основан 1885 година во Софија

Во втората половина на XIX век, во време кога Македонија била изложена на силни и меѓусебно спротивставени пропаганди, меѓу македонската интелигенција се појавуваат организирани обиди за афирмирање на посебноста на македонскиот народ, неговиот јазик и црковната самостојност. Еден од најзначајните такви рани обиди бил Тајниот македонски комитет во Софија. Формирањето на Тајниот македонски комитет Тајниот […]

Најнови вести

To top