Историја

МАКЕДОНЦИТЕ СО НАЈСТАРА ПИСМЕНОСТ ЦРТИ И РЕЦКИ- СЛЕДИ РУСИТЕ ОСТАНАЛЕ МАКЕДОНЦИ !

94688123
94688123 Ристо Ивановски
Андреас Х.Хајне пишува за акадското владеење, за старото еламитска црта-писмо. Тоа било развиено 2200 г.п.н.е. Багнел Бјури- Расел Миогс кажува, на Крит од најстаро време живееле Фениките, па тој говори и за првото феникиско- критско писмо со „црти и рецки“. А и следи критско- микенската култура немала хеленска култура туку прастари македонски особини, боја и карактер. Па потоа Генадиј Гриневич, во „Праславјенска писменост“ наведува за исти знаци со исто значење во Русија, Подунавјето, и на Балканот и на во Каменот Розета во Египет. Ова објаснува, Русите, Подунавците, Балканците како и Македонците во Египет, каде тие со Птоломеите со битолскиот говор владееле, биле еден те ист народ со еден те ист јазик. Руските зборови биле слични на оние за кои пишувал Црноризец Храбар- Словените, всушносат, биле само Склавините од 6 век на Балканот кои го обожувале Хора кој бил истоветен со египетски Хорус и ведски Кришна во Индија. И се потврдува Склавините биле домородни, не дојденци. Следи Склавините (тн.Словени) пишеле само со „црти и рецки“, основ македонските автори да го одгонетнат писмото на Камен Розета итн. Па Словени според Слово.
Според Руската хроника на Еремиј Русо, Русите, тоа значи Московитите потекнуваат од античките Македонци и тие го говореле јазикот на Македонците. Русите пишеле само со црти и рецки. А за Сиприен Робер, цртите и рецките не можат да се објаснат подобро од руните.Руните (црти и рецки) биле со мноштво Кирилични слова .
Од Цариград биле испратени Солунските Браќа Константин и Методиј на тајна мисија во Русија, за тие таму да го шират христијанството. Тоа било со писмото на јазикот коине (тн.старо-грчки), кој произлегол од старо-египетскиот, порадишто со коине не се разбира-л Хомеровиот јазик кој бил само словенски (Пасоф- 1815), па славо- македонски (Чулкас- 1907). Во коине била застапена јонската писменост од островот Милет со јонскиот јазик кој бил службен во Атина…Таквиот јазик со писмо го презел и македонскиот крал Архелај, што опстоило и за време на Александар Македонски. Па во 3 век п.н.е. на Илијада следел превод од јонски јазик на коине, и тоа само во Александрија. Токму ова објаснува, во гробниците пред Архелај постоела македонска писменост.
Следи Македонските Браќа во Русија се запознале со руското писмо, кое било со црти и рецки. Токму и затоа Русите биле рецки=роцки „роски народ“, но никако Словени. Русите за Словени првпат се изјасниле во 860 г., што го пишувал цариградскиот патријарх Фотиос- Русите биле Словени само од на коинското слово, кое било јонско, откажувајќи се од македонското кое било официјално сè до кралот Архелај.
Бидејќи Русите до 860 година не се изјаснале за Словени го кријата руските автори: Острогорски…
Со изложеното се потврдува, Македонците имале најстара писменост, најсоврешен фолклор, носии… Ова е повод, секој сака Македонците да ги присвои. Само Скотите со пелагонска носија како во село Кукуречани- Битола со фустани (кошули), чорапи…како македонска фаланга свират македонски ритам 7/8 кој е најбогат во Македонија, каде е изворот, а потечението водата се заматува и загадува- Еј Македонци!

Најново од: Историја

Тајниот македонски комитет – основан 1885 година во Софија

Во втората половина на XIX век, во време кога Македонија била изложена на силни и меѓусебно спротивставени пропаганди, меѓу македонската интелигенција се појавуваат организирани обиди за афирмирање на посебноста на македонскиот народ, неговиот јазик и црковната самостојност. Еден од најзначајните такви рани обиди бил Тајниот македонски комитет во Софија. Формирањето на Тајниот македонски комитет Тајниот […]

Владеењето на Александар Македонски со провинциите Лидија и Карија

Историјата на Јонците покажува дека тие постојано го чувствуваа јаремот на туѓинецот како товар. Тие не се караа, туку ја почитуваа слободата како најголем благослов. Записот на Приен од третиот век ни дава благороден израз на оваа идеја кога вели: „Нема поголемо нешто за античкиот грчки човек од слободата“. На прашањето како Александар Македонски ги […]

Беличица во пламен – трагедијата од 19 септември 1944 година

На 19 септември 1944 година селото Беличица, во Горна Река, станало место на една од најтешките и најтрагичните борби во последните месеци од Народноослободителната војна во Македонија. Во нерамноправниот судир меѓу борците на Третиот тетовски партизански одред и многубројните балистички сили загинале 21 партизан, а по завршувањето на борбата биле убиени и 17 жители на […]

Драги Трајков за почетоците на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица: „Ројал“ беше место каде отворено се зборуваше за македонска држава

Во годините кога Македонија го започнуваше патот кон осамостојување од Југославија, политичкото организирање не се одвиваше само во партиските штабови и на плоштадите. Драги Трајков од Струмица, во лично сведоштво се навраќа на атмосферата од тие години и на кафеаната „Ројал“, која, според неговото сеќавање, била едно од собиралиштата на членови и приврзаници на ВМРО-ДПМНЕ […]

Зошто Македонија низ историјата била делена – и зошто борбата за нејзината историја трае и денес?

Македонија со векови се наоѓала на крстопатот меѓу Истокот и Западот, на простор низ кој минувале војски, трговски патишта, империи и интереси. Но зошто токму Македонија толку долго била предмет на војни, поделби, пропаганди и спротивставени историски претензии? И уште поважно: колку Европа знаела за сето тоа и зошто интересите на големите сили толку често […]

20 септември 1944: Во Софија се пишувало за правото на самоопределување на македонскиот народ

На 20 септември 1944 година, во период на крупни политички и воени промени на Балканот, во Софија било објавено пишување во весникот „Отечествен фронт“ во кое се говорело за правото на самоопределување на македонскиот народ и за значењето на АСНОМ. Документот, зачуван во збирка поврзана со Павел Шатев, претставува значајно сведоштво за политичката атмосфера непосредно […]

Дабничкиот масакр: крвавиот 19 септември 1942 кај Прилеп

На 19 септември 1942 година, во месноста Дабнички Завој, меѓу Прилеп и селото Дабница, се случил еден од најтрагичните настани од периодот на Втората светска војна во Македонија – Дабничкиот масакр. Настанот бил кулминација на повеќедневна акција на бугарските окупаторски власти против населението од Дабница и прилепските учесници и поддржувачи на Народноослободителното движење. Дабница – […]

Брз економски развој во Мала Преспа и голем отпор на населението против асимилацијата

Во периодот од 1926 до 1930 година во Мала Преспа бил забележан брз развој, особено во изградбата на нови куќи. Голем број луѓе кои по Грчко-турската војна заминале на печалба низ светот им испраќале значителни суми пари на своите семејства, а кога се враќале во родните села, со себе носеле и голем дел од заштедените […]

To top