Историја

Потекло на современите луѓе во јужен Балкан

iop3

Slika

Македонците

Според стариот модел, етнички и јазично гледано, современите Македонци можат да ги пронајдат своите корени дури 1500 години пред времето на Кирил и Методиј и словенската ренесанса. Според новите докази, како што е опишано претходно, современите македонски корени се протегаат дури 3000 години назад.

Грците

Етнички и јазично гледано, модерната грчка нација е вештачка творба од 19 век. 

Современата грчка етничка припадност е создадена со асимилација на Албанци, Словени, Власи, Турци, Македонци, Латини, Понтиски Турци итн. Етнички и јазично гледано, немало Грци пред 19 век. Луѓето што се споменуваат Како Грци од надворешниот свет, особено од Западот, биле сметани мултиетничката османлиска христијанска трговска класа и црковното свештенство кое го зборувало јазикот коине.

Власите

Постојат три веројатни сценарија за постоењето на влашкиот идентитет во јужен Балкан;

Тие биле домородно балканско население регрутирано и образовано на латински јазик од страна на Римјаните за да служи во нивната администрација и/или Тие се остатоци од многуте гарнизони што Рим ги вработувал за да го одржи регионот и/или Остатоци од римски и други латинофони доселеници.

Исто така, постојат некои кои веруваат дека Власите во долниот дел на Балканот се романски мигранти и доселеници кои со текот на годините се осмелиле да се упатат кон југ во потрага по пасишта за своите стада добиток. Некои ги напуштиле своите традиционални начини на живот и станале градски и селски трговци, но многумина сè уште талкаат по планинските предели одгледувајќи овци и кози.

Албанците

Што се однесува до албанското присуство на Балканот, постојат и три веројатни сценарија;

Тие се византиско преселување од Античка Албанија (денешен Азербејџан) до јадранскиот брег на модерна Албанија.

Тие дојдоа со Отоманската Империја како елитни борци и гардисти и беа населени во западниот дел од денешна Албанија. Влијание од Италија, тие се комбинација од латинизирани Словени и западни мигранти.

Или, сите од горенаведените.

Сепак, малку е веројатно дека современите Албанци се поврзани со античките Илири.

Во врска со прашањето за идентитетот на Албанските Тоски, постојат некои кои веруваат дека Тоските можеби дошле од Тоскана, Италија.

Во овој момент сакам да споменам дека Албанците не се староседелци во Македонија. Албанците што живеат во Македонија денес се неодамнешни доселеници и новодојденци во регионот. Некои влегле во Македонија од Албанија за време на Отоманската ера, а други дошле од Косово за време на Југославија со отворени граници.

Турците

Етнички, не е познато кои биле Турците од 19 век. Тие биле идентификувани како Турци затоа што биле муслимани.

Отоманската Империја била мултиетничка, а Турчин бил синоним за муслиман. Исто така е добро познато дека Отоманската Империја асимилирала многу различни народи од многу различни места, вклучително и од Македонија.

Се чини дека светот се променил во последниот век или нешто повеќе и старите вредности се заменуваат со нови. Кога религиозно ориентираната Отоманска Империја се распаѓаше и национализмот беше во мода, беше во мода да се создаваат монотони и хомогени нации. Денес национализмот повеќе не е во мода и светот е зафатен со создавање нови шарени моди кои се политички покоректни и подобро се вклопуваат во денешната реалност.

Додека светот се обидува да ги исправи грешките од 19 век, Грција се чини дека е заглавена во временска јамка доживувајќи одново и одново митовите за сопственото создавање. Никој немаше да забележи или да се грижи ако не беше фактот дека, додека живееше во својата фантазија, Грција создаде жив кошмар за македонскиот народ.

Ниеден самопочитувачки, рационален Македонец никогаш не би сакал да се заплеткува со Грција за такви нематеријални и чудни прашања како што се античката историја, античките знамиња и сопственоста на имиња, но кога Грција ги направи овие ситуации на живот и смрт за Македонците, каков избор имаа?

Ова бизарно грчко однесување и одвратност кон Македонците ќе им го оставам на експертите да го анализираат. Но, ако ми е дозволено да го искажам моето мислење, би шпекулирал дека Грција се плаши од Македонците не од историски причини, туку поради она што им го направила во последните двесте години. Македонците кои се сметаат себеси за вистинска нација и за вистински наследници на македонските земји и наследство, смета Грција, не се само закана за нејзиниот интегритет како земја, туку се и закана за нејзиниот вештачки идентитет.

Грција како држава мора да сфати дека нејзините постапки имаат последици и дека повеќе не може да се држи до систем на вредности кој не е само немодерен, туку и непожелен. Современа Грција мора да ја прифати реалноста дека не е „Античка Грција“ и дека нејзиниот народ не е „директен потомок на античките Грци“. Исто така, мора да им дозволи на своите граѓани сами да изберат кои се и што сакаат. Одржувањето на статус кво од 19 век не е само антипрогресивно; туку е и сосема опасно.

Факт е дека македонскиот идентитет преживеал и покрај сите грчки напори да го згаснат.

Македонија не беше нападната, окупирана и поделена од Грција, Србија и Бугарија во 1912, 1913 година поради легитимни претензии, туку беше нападната, окупирана и поделена нелегално и брутално поради империјални амбиции и грабежи на земјиште.

Македонскиот народ ја изгуби својата можност да создаде Македонска држава во 19 век не затоа што немаше волја, ниту законско и морално право да го стори тоа, туку ја изгуби својата можност затоа што Големите сили го посакуваа тоа.

Поминаа повеќе од сто години откако Македонија беше одземена од македонскиот народ, но желбата на Македонија да го обедини… Седонија не престана. Сто години подоцна се појавува силен македонски идентитет со порака до светот; „сакаме да живееме слободно и во мир со нашите соседи“. Наша желба како Македонци е да ги поканиме Големите сили да ги преиспитаат своите минати постапки и одлуки и да му помогнат на македонскиот народ повторно да се интегрира во општеството на народите и да го заземе своето заслужено место во овој свет. Ние сме тука за да останеме.

Македонците не сакаат ништо од Грција освен она што веќе е нивно. Ние не сме ваши непријатели. Ние едноставно сакаме мирно да коегзистираме со вас како Македонци со права и привилегии. Ние едноставно сакаме назад она што е наше; нашето име, нашите земји, нашето наследство, нашата историја и нашето достоинство.

Денес нема Македонец во овој свет кој не сака да ја види Македонија обединета.

Сепак, повеќето Македонци се реалисти и се подготвени да прифатат помалку ако им се даде шанса. За почеток, тие би сакале да видат дека македонските малцинства во Грција, Бугарија и Албанија добиваат признание со целосни права и привилегии.

Македонците сакаат македонските малцинства во Грција, Бугарија и Албанија да ги уживаат истите права и привилегии што ги уживаат албанските и другите малцинства во Република Македонија. 

Најново од: Историја

Зошто треба да си горд Македонец од Беломорска Македонија

Пишува: Новица Арсовски Од борбата кај Д’мбени до зачувувањето на мајчиниот јазик – историја на пожртвуваност, страдање и истрајност Да бидеш Македонец со корени од Беломорска Македонија значи да носиш семејно и историско наследство што поминало низ востанија, војни, преселби и забрани. Во тоа наследство се испреплетуваат имињата на селата, спомените за предците, мајчиниот збор […]

Воздигнување на Александар Трети Македонски во оазата Сива во Египет

Кога Александар Македонски и неговата придружба најпосле пристигнаа до оазата Сива, беа изненадени од големите и необични стебла на урми и маслинки и од богатството со вода од многубројни извори и езера. Храмот на пророштвото беше во тврдината наречена Агхурми. Денес можат да се најдат остатоците на храмот надградени со модерни куќи, па не може […]

21 октомври 1943 година – (Фотограифи) Издеглавје – Дебрца го отвори патот кон македонската црковна самостојност

На патот кон признавање и осамостојување на Македонската православна црква-ОА Во виорот на Втората светска војна, на слободната територија во Дебрца, македонското свештенство ја потврдило својата определба да биде со народот – во борбата за слобода, за сопствен црковен живот и за духовно достоинство. На 21 октомври 1943 година, во селото Издеглавје, во куќата на […]

На 13 октомври 1993 Македонија го одигра својот прв меѓудржавен фудбалски натпревар

На 13 октомври 1993 година, во словенечкиот град Крањ, започна меѓународниот пат на фудбалската репрезентација на самостојна Република Македонија. Во пријателски натпревар против Словенија, македонските фудбалери остварија убедлива победа од 4:1 и го претворија своето деби во ден за паметење. Првиот гол го постигна Зоран Бошковски – Чоко, чие име засекогаш остана запишано на почетокот […]

„Гласот на Москва“ во 1914 година: Македонец и Бугарин се различни поими, а стремежот е обединета и независна Македонија

Во статијата „Македонија“, Н. Николаев ги разгледува балканските спротивставувања и се залага за обединета и независна Македонија како праведно и трајно решение на македонското прашање. Превземено од: Macedonia: A True Endless Story Во рускиот весник „Гласот на Москва“ („Голос Москвы“), број 237 од 15 октомври 1914 година, е објавена статијата „Македонија“, потпишана од Н. Николаев. […]

Берлинскиот конгрес од 1878 година – прекројување на Балканот без решение за Македонија

Големите сили го ревидирале Санстефанскиот договор и воспоставиле нова политичка рамнотежа на Балканот. Македонија останала под османлиска власт, со предвидени реформи што не ѝ обезбедиле политичка самостојност. Берлинскиот конгрес се одржал од 13 јуни до 13 јули 1878 година, под претседателство на германскиот канцелар Ото фон Бизмарк. На него учествувале претставници на Германија, Австро-Унгарија, Русија, […]

АЛЕКСАНДАР МАКЕДОНСКИ И АЛЕКСАНДРИЈА

Со основањето на Александрија во 331 година пред нашата ера, Александар Македонски ги поставил темелите на град што ќе стане едно од најзначајните трговски, културни и научни средишта на античкиот свет. Неговата визија ги поврзала природните богатства на Египет со поморските патишта на Средоземјето. Основањето на Александрија било еден од најдалекосежните потези на Александар Македонски. […]

ВМРО му оддава признание на Михаил Чаков за зачувувањето на моштите на Гоце Делчев

Писмото до Михаил Чаков: сведоштво за почитта кон Гоце Делчев и за идеалот на независна Македонија Документот од 1923 година сведочи дека посмртните останки на Гоце Делчев биле чувани како светиња, со длабока почит кон неговото дело и кон борбата за независноста на Македонија. Писмото на Тодор Александров до Михаил Чаков од 1923 година претставува […]

To top