МАНИФЕСТ НА ПРИВРЕМЕНАТА ВЛАДА НА МАКЕДОНИЈА
СОБИРАЈЌИ СЕ ОКОЛУ СЛАВНОТО ЗНАМЕ НА МАКЕДОНИЈА ДА НАПИШЕМЕ: ЕДИНСТВЕНА И ОБЕДИНЕТА МАКЕДОНИЈА! ДА ЖИВЕЕ МАКЕДОНСКИОТ НАРОД, ДА ЖИВЕЕ МАКЕДОНИЈА!
(23 март 1881 год.)
Македонци,
Нашата мила татковина Македонија била некогаш една од најславните земји. Македонскиот народ, исто така, удирајќи ги првите темели на воената вештина, со своите победнички фаланги и Аристотеловата просвета, ги цивилизирал човештвото и Азија. Но таа некогаш толку славна наша татковина денес е на прагот на својата пропаст поради нашите грешки и заборавање на нашето потекло. Туѓи и сомнителни народи сакаат да ја заземат нашата земја и да ја уништат нашата народност која, светејќи со таков сјај не може и нема никогаш да пропадне… Таа денес е географски поим. Гробот и го ископале нејзините интриганти, кои крстосувајќи ја нашата земја, и туриле разурнувачки отрови. Овие интриганти се гробари на големата и славна татковина; тоа се исто така оние интриганти кои бараат да ја раздробат или поскоро да направат да влезат во неа победничките трупи на Австро-Унгарија. Со минувањето од еден јарем во друг, регенерацијата на Македонија нема да стане можна и нашата народност ќе пропадне. Моментот за Македонија е критичен: се работи за нејзиниот живот или смрт.
Вистински Македонци, верни деца на татковината!
Зар ќе трпите нашата милаземја да пропадне. Погледајте како е покриена во ропство и со рани што и ги направиле околните народи. Погледајте ја и видете ги нејзините тешки синџири што и ги произведува султанот. Наоѓајќи се во ваква немоќ и гледајќи ја целата расплакана, нашата мила Македонија, нашата драга татковина Ве вика: вие што сте мои верни деца; вие што по Аристотела и Александра Велики сте мои наследници; во чии што жили тече македонска крв, не оставајте ме да умрам, туку помогнете ми. Каква тажна глетка за вас, вистински Македонци, ќе биде ако станете очевидци на мојот погреб. Не, не, еве ви ги моите крвави грозни рани, еве ви ги моите тешки синџири: скршете ги нив, излекувајте ми ги моите рани; направете сеж на знамето на што ќе го кренам да биде на-пишано: единствена и обединета Македонија! Штом тоа ќе го сторите храбро, истерајте ги од вашата земја овие убијци кои го држат во своите раце знамето на неслогата и внесуваат отцепувачки страсти, ве делат вас мои деца на безброј народности, потоа собирајќи се околу знамето на Македо-нија, како ваш единствен национален белег, кренете го високо и подгответе го ова славно знаме за потоа да напишеме едно гласно:
Да живее македонскиот народ, да живее Македонија!
Постои гласот на нашата татковина, постои слободата, тоа скапо наследство на народите. Да ги прогласите овие зборови, тоа значи да ви ракоплескаат слободоумните луѓе, тоа значи да ги повикате благородните срца да побрзаат да дојдат да се бијатза да ви помогнат да ја добиете таа света слобода која од многу векови побегнала од нашата драга татковина.
Македонци, сетете се за вашето потекло и немојте да го откажувате!
Ќустендил, 11/23 март 1881 г.
Верно на оригиналот
Доспат 18/30 април 1881
Претседател Васил Чомо (Симон)
Секретар, Никола Трајков”
Славко Димевски, Привремената влада на Македонија… , Разгледи, 1-2, 1973, стр. 173-180; Љ. Лапе, Одбрани текстови…, II,стр 256–258;Документи за борбата …, т.I, док.189, стр 267- 268
