Песни за Македонија

Може да бидеш занемен,да снемаш гласни струни,а пак Татковината да ти ѕуни! Може да бидеш оглувен,но, тоа да не те збуни,пак Татковината ќе ти ѕуни! Можеш да бидеш заслепен,од дождовите во јуни,а пак Татковината да ти ѕуни! Можеш да бидеш далечен,како што е Месечината,а пак да го слушаш повикот,и ехото од Татковината! Саво Костадиноски

Биди горда земјо на твојот народстражари те чуваат од памтивек од века,биди ни спокојна и спокојно живеји веруј дека светла иднина те чека. Слогата во нас најмногу ни вредислогата во нас е најјаката силаа тоа е аманетот на нашите предциаманет за живот и слобода мила. Ние сме народ со име, јазик и култураи не даваме […]

Се родилаи постоелаод памтивека.Се родилана југ од Балканотпозлатена.Се родилаи библиски вдахнатаод Богаблагословена.Иако од проклетниципроколнатаостана непокорнаклетви не ја фаќаатна душманив пазуви им се враќаат.Ја газеле со години и вековине ја прегазиле и уништиле.Македонија стои гордоМакедонец каде и да етаму македонски се зборисе вее знамето на Александари неговиот духот во нас живее:Македонија на Македонците. Марија Александрова(Сиднеј, 8 […]

Нека не те лажемојот горделив чекор.Јас така само ја кријам слабоста.Не верувај муна мојот рамнодушен поглед.Привиден е мојот спокој.Нека не те тревожимојата гласна смеа.Само се трудам да преживеам.Не обѕирај секога наздравувам со туѓинци.Така те премолчувам.Ти зборуваат за мене,сум станала скитничка.А јас така бегам од себе.Нека не те чуди моето оддалечување.Се обидувам да дишам без тебе.Се […]

Возот трчаше распењавен како НАТО-вски бик бегаше со пленот кон западните капиталистички земји јас трчав низ вагоните барајќи ја својата душа душата која ми побегна при роднинските збогувања газев низ солзите и крвта кои се гарант за нашиот гнев сите патници беа бездушни и немо гледаа во таванот ја проколнуваа судбината што им ги откорна […]

(Посветено на прадедо ми Костадин војводата,на дедо ми (по мајка ) Дамјан – илинденец – и на татко ми Сергеј –  учесник на Сремскиот фронт) Одамна се уверив дека гените не лажатво крвта ми ѕунат со комитски глас,во свеста се ехо на илинденец бореци на авноец слободоносец за сите нас. Но како потомок пишував вернотатковински […]

Саво Костадиноски (Свети Прохор Пчински, 4.7.1988) Кога пишувам песна за Македонија,мислите длабоко, длабоко ми тонат,и, чинам, од камбаните крушевски –илинденски напеви долго ми ѕвонат. Кога пишувам песна за Македонија,го гледам Гоцета со лице сакано,ги гледам Питу, Сандански, Карев,што создадоа прва Република на Балканот. Кога пишувам песна за Македонија,пред моите очи стои една драга слика:Прилеп со […]

Саво Костадиноски Од Пелистер, па до Пирин,и од Вруток до Егеј бел,три цвеќенца – еден букет,еден народ сплотен цел. Македонијо, земјо мила! За храбрите деца твоисекој човек песни пее.Знамето на Гоце, Јане,над тебе гордо се вее. Македонијо, земјо храбра! Од памтивек, земјо лична,име твое љубов буди,едно срце во три цвета –полно љубов нам ни нуди! […]

Саво Костадиноски Непрестајно ги слушаш неговите отчукувања,дури и во сонот кога слатко спиеш,и знаеш: срцето на татковината е големо,а во него се срцата наши, во него сме сите ние. Се наполнило со крвта од сите слеана,па топлина од него извира, блика, се пени;ти чувствуваш на душата нешто топло и мило,од крвта врела што ти тече […]

Саво Костадиноски, (Прилеп,2.8.1974) Еве ја таа земја, тој радосен восхит,убава како цреша, преполна со род,еве ги просторите пред моиве очи,по кои ќе чекорам со немирен од. Овде ги гледам богатите полјаод житните класој, жолти како дрен,кои бујно раснат по полиња ширни,тие што го красат секој убав ден. Овде, каде шумат зелените гори,каде вечно струи ветерчето […]

Саво Костадиновски Оваа песна кажува едно –дека македонското име нема да загине! Затоа оваа песнаво народот македонскивисоко се извишила –над сите други песни. Затоа оваа песна еи дом на македонските песнисо потпора на истрајноствечно да се пеат –песна која минувасо сонце низ нашиот живот –песна која нашите хероии во смртта ја пеат –песна со идно […]

Автор: Живко Деспотоски Кога ги слушаш орото ипеснатаМакедонска,во чекорите на Тешкото,и ангелите се веселат,земјата под нозетрепери од возбудачиниш, сите водиподземниво бранови разиграни. И мртвите од восхитте воспеваатпесно виорнаоро прадедовско,од памтивекземја татковинска,низ бури, магли,оган и мечраспламнати,се’ ведри насмевкистројност тикрасат. Гледај, изнагледај севитки момиубавинаплеменита,рака за рака во занеспесна и играчекори лесни,чиниш самовилски ветарги разигрува,и играта севишна им […]