Песни за Македонија

Споменик гледам,комита со пушка, наведнат малку, чекори, трча. Кој е тој воин?Каде ли ита?Кој ли го гони? Од околу дрвје,борова шума,шепоти тивковетрецот благ. Предаден бешеод кодошот клетза бедно парчеод црниот леб. Храбро се борелво нерамен боји својот животсам си го зел. Од тогаш велат:на тој ден страшен,во маглите густииспаѓал тој,на бел коњ качен,со пушка во рака,коњот му трча, а јунакот […]

Знаме вековно,Во две бои,На јарбол високо,Горделиво стои.Име вековноШто светот го плаши,Со корени длабоки,На предците наши.Од навек па до денес,Знае и светот,МАКЕДОНИЈА ни е името,МАКЕДОНЦИ ни е идентитетот!!Библиска земја,Тоа сме ние,Крв Александрова,Во тело ни врие.Тоа сме Македонците,Нашата сторија,Древната Македонија,Со вековна историја. Наде Т. Надица

Гордо исправи се! не коленичи, не барај милостОд тие кои одлучилеДа заминат, д а одлетаатИ поразот прими гоКако крунаАко совеста и светаТи се бистриКако сјајот на утринската роса.Исправи се!И соѕвездијата, понекогаш се разделуваат.И птиците од едно гнездоСе разлетуваат на разни правци.И јатото останува без сите сопатнициПогледни!И птиците кога се разделуваат си даваат знак.Кој летаНа кој […]

О, светлино исфрли ме,испукај ме!Право е мојот глагол,мој пат до славата…Да можам да ја сетам брзината;повлечи го чкрапецот,стисни го со злобата своја,израмни ја целта во очите,и, пукај брате македонецу!Стрелај в срце правозрното да се зарие во целта,заврши го чинот со насмевкана твоето непрокопсано лице,оти самоуништувањето не навјасаод зла клетва проколнатида сме цел род до века….Сокриј […]

Радојка Трајанова За доброто на луѓето (драма) -Македонка Јас порака една синко сакам да пратам на мајките на сите војници -Чедни и нечедни мајки вашите срца исто ке се разнежнат на исти начин ако загине вашиот син војник дури ако е тој повеке од војник војник над војниците, супер војник, војник на нато, војник на […]

Таму далеку крај Белото Море,во едно парче македонска земјаоткинато од мајка страдалничка, таму се коските на моите предци,таму се коските на моите дедовци,коските на моите предци Беломорци. Коските свети под урнатинитево темелите на огништата згаснати, коските на цел глас пиштат,крикот нивен до бескрај се слуша,со исконски пркос а не со покор,аманет за правда праќаат до […]

Ружа Спасовска Ме прашуваш од каде сум?!Што ми лицето било бело, што ми косата била руса,та и очите мои сини. Ме прашуваш од кај ми е потеклото,Од кај ми се корените –дал од земја некоја севернаил од далечна Русија? Што те чуди мојто лице бело?Па јас сум си од земја Бела!Што те чудат моите очишто […]

И на песната и се чудамшто не ме напуштакога газам по просторите на историјата. И таа не се плашидоколку заталкампо некое минско полеа знае дека преку болкитеи без видело во очитеможе да ги прочитакрвавите ракописи на историјата. Нема стравниту од ножотсмртта што го изострила. Можеби затоа песнатабез мене не се враќаво нејзиниот вруток? Таа може […]

Се издолжив по Долги ридсе довлечкав до Ѓоргиницасе исправив на ширна оранисе завртив окол-наоколсо околеж широкда си ги приграбам Балканите,да си ја освојам Брсјачијата:Лубен пред мене,Пелистер зад мене-таткојнта;M а к е д о н и ј а.Ама,не! На сред пат ми сеиспречи сениште црно,гнасно,лигаво,смрдливосо очишта зацрвени,очакарени,разрогагачени,закрвени: – „Каде дрзнику?!“– Да си ја видам планината.– Не […]

Во една долина на планетата Земјаво нејзините дамари се сокриле,се сокриле и вечно демнеледемнеле и деноноќно следеле.Го следеле секој миг,мигот кога се раѓа денот, раѓањето на првиот утрински зрак. Секој камен раскажува, раскажува  своја ..приказна.Приказна за убавините на земјата моја.Приказни за љубовта на чедата твои.Приказна за долга, тешка и крвава борба,борба за слобода,борба за убавина,борба за […]

Самовилите езерски, убави, молитва ви жална праќам,во мугрите неспокојни,кајчето  трошно, подајте ми го! Да го земам,во далечините да завеслам.Брановите во езеротона очите мои,да ги скротам!Солзите во синилото да ги исушам! Лелекотво песната  вековнада го претворам… Токму таа песна,да ја запеам…Песна стара,од  многу болки болна,од  душата една скорната… Лихнида, во мене од исконот заспана,да ја разбудам…Езерото  сино,езерото  […]

Со дрвена лажицанагризана од црвоточинаги сркавте валканите селидби и прогонства,гладот и студот иста тажачка ви пееја,исти полиња по родот плачеа,и она малку живот во изворите ви го секнуваа. Ридовите ги нишаа и разнишуваанаместо црвени ружи со мирис на чист воздухзапалени гламњи никнуваа,без венчавка за облаци ве венчаваа,без крштевка ве прекрстуваа,везден ви го наоблачуваа. И викнавте, […]