Песни за Македонија

Од страна некој крилја ни крши,сами со себе се правиме мрши.Доста ни било друг да не дели,родата секој сам да си мели. Зар има негде поголем злочин,од своја глава да корнеш очи?Има ли сепак некаква надеж,наместо злоба љубов да дадеш? Слушни го еднаш срцето ширно,за мир и спокој размисли мирно!Во земјава наша, тоа е можно,Македонски […]

По свит јаглен босоног одев,крај брат ми Кирилаод Солуна до Моравија,и по ноќи одев и по бел дендо темни зандани во Елванген! Напуштив и куќа и татков домда водам јато по божји ѕвона,да бидам разденмеѓу темни ноќии јасни дни. Се расони сончев провев,ангел на небо блеснаи би ново словои би ново писмосеславјанско! -Зошто ново, какво […]

Заплачи небо, душа олесни.На мојот народ, раскажи…. Колку се’тешки, облаци темни, истури порој, однеси злоба, недавај небо, очи да плачат, растерај лутина во пуста гора, во неврат да оди нашава мака!! Заплачи небо, за мојот напатен народ, Заплачи, за мојата Македонија. Рада Јован Соколовска

Еј вие мои Херои, Станете од вашите гробови и кажете им на овие створови! -За кого татков дом оставивте жена и деца напуштивте пиштол и кама бакнавте заклетва положивте? -За кого пушка в рака зедовте за кого во влажни ровови лежевте, за кого алово знаме во битка веевте, Со СМРТ И СЛОБОДА на усните гиневте? […]

Ристана Рина – Николова Ej, МAKEДОНИЈО MOJA! Некој со страдален шепот потшепна: Зборот ми го забрануваат МАКЕДОНСКИ, мислата МАКЕДОНСКА ми ја бришат, јазикот ми го сечат само ако шепнев по МАКЕДОНСКИ. Јас гласно ќе провикнам: Чудесно среќна сум, што се родив на праисконска МАКЕДОНСКА земја земја библиска! И мајка Македонка, и татко Македонец, јас, Македонка, […]

Исправен гордо, на врвот горекрстот прегратка шири,со љубов божја како да сака,целиот свет да го скрили.Со волшебен блесок, месечината сјајна,утробата на мракот ја параи чиниш крстот го бара.Секоја ноќ, во бескрајот вечен, за љубов тие сонуваат,а во мугрите, во светлоста на денот,со тага се збогуваат.Кога би се љубеле, крстот и месечината,по патот на добрината, сите […]

Од далечен југ,од Македонија некаде,јас,како стара птицасо орелски крилја,од јужните гнездана Константин Миладиновсо тагаво Малме,во Шведска долетав…    Шетаме со синотво Центарот на градоткај споменикот на кралот Август,шетаме крај езеротово Пилдемс Парк,а јас, восхитен,помисливдека сум галеб кој долета во убавинитена рајската градина… Малме е наша иднина,Шведска,наша нова татковина,мил дедо,ми шепоти внукот,мојот малечок внуки со прстето ми […]

Високо на ридот,откај што извира силата на твојот збор,дамаритене ти даваат да заспиеш.Те тераат простумда боледуваш за Неа.Зашто каменоти клетватане зафтасаледа го запретаат проѕирот.Ах, поету!Сонце на врутокот …Уште по колкуманастирски војѓе ќе лунѕаш,дури името не и го позлатиш,како што е запишаново твоето срце:Македонијо,прва и последна моја севдо! МИЛАДИН УГРЕНОВИЌ

Бродам по мојата распарчена земја Бродам а пот ме облева и капка по капка го натопува метежот на мојот неспокојКакви ли стии го украле овој убав ден, и дрвајата кои нечујно летаат крај патот, и голите карпи зјапнати како зинати устиБродам по мојата распарчена земјаБроди и сонцето нурнато во темните надвиснати облацикачувајќи се по Божјите […]

Пеце Цветкоски Под барјаков црн од чемерот, црн ко земјава македонска – црн од крвта света јуначка. Под барјак од рани крвави – рани длабоки – долги векови, од солзи оловни искален. Под овој барјак македонски од искон јуначки крвавен со дробни солзи налеван.Овој алов барјак пресветол во плач на пород осветен во оган-кад на […]

Ќе гние во јад оној што корени ти брании тиранин клет што те растргна на три страни.Плаче Егеј твоја колевка страднана огниште стара мајка за чеда свои гладна,ги распрснаа душмани низ светови далечни,зар за свое парче земја треба да се клечи,гнијат ниви пусти, по своето пататчекаат чеда свои на огниште да се вратат.родна земја во […]

НАДИЦА ТРПЕВСКИ Измачен народТоа сме ние,Но храброст и НепокорностВо срце ни бие. Не угнетуваа и измачувааВекови цели,Но пак си останавме,Македонци смели.     Затоа чујте,Непријатели клети,Македонија нешто,На Александар му вети:Името вековно,Не го менуваме,МАКедонци со корен,За навек остануваме. За името световно,До смрт ќе се бориме,Македонци за навек,Нема да се покориме