Песни за Македонија

violeta-sekovska

Скопје ’63

Ноќта на глува убавина наликува,молк ита од соништата,блесок од првите зраци сончеви… Наеднаш! Стојат птиците на дрвјата,застанаа облаците на небото,сопреа сказалките на часовникот,тресок се слушна во ѕидините,сенка од прашина,ко ѕвер се надвисна,морна тежина на утрото,над градот се распосла,лелек и тагата, градот го сокрија. Убавината во рушевина се претвори,врисок и плач во криксе слуша од секаде,имиња […]

violeta-sekovska

Постоење

Болка, радост,тага, среќа,се лутиме, се смееме,понекогаш подвикнуваме,тоа е се што имаме! Ваков или онаков свет,одмазди, заблуди,лаги, интриги,времето во синџирине може да го врземе,воздухот во нас,не можеме да го задржиме. Зборови пишуваме,живот пренесуваме,љубов дарувамевек векуваме. Виолета СЕКОВСКА

zaklina-mihajlova

Македонија катана мунди

На мегданеј, Mакедонци, за Армакедонизлезете!Од вашето – туѓо не правете, со доброто зло победете!Еј, вековни паталциочи отворете,срце раширете..Еј, прадедовциаманет испраќаат: чакрите очакрете ги,црквите отворете ги,одродите проколнете ги,изродите дотолчете ги! Еj, свето вљубени,еј, свето примати,еј, свето писмени,еј, ѕвезди водилки,еј, ти розо на водата,жива да си,и Сонцето без тебе не е сонце,Македонијо! Жаклина Михајлова

violeta-sekovska

Прокоба

Време од судбата бега, таму горе на неботoкаде зората зарудува, каде сила и верба изнудува. Време бега од судбата, таму покрај гробиштата каде коските се грчат и чемерна болка вијат. Време од судбата бега, каде оган жари во душата, каде солзи исти се леат, каде маки исти се делат. Mајка со ѕвезда и месечина, друга мајка […]

zaklina-mihajlova

Седенка во Стоби

На сон или на јаве, на седенка заседнавме рано едно утро, јас, Царот и Боговите, кај што Еригон* и Аксиос* се спојуваат , за вечен век заедно да векуваат. Јас , како Грација, исто накитена, исправена во гордоста своја порабена. Разиграна,продуховена и преубава, со насмевка среќа и радост што емитува. Царот- како Дион* среде лозје […]

cento

Соколот

Таму каде Вардар бели пени фрлаи в долина ежи со дивовски грла, во карпите модри, стрмно обесени,ведно топло гнездо длабоко во стени,во мрачните деној на ропското времесе извело пиле од соколско племе. Првиот му полет во просторот ширенне можел да биде радостен и мирен,првиот му поглед в бескрај  вселенаму оставила слика мрачна и студена,ветришта  и […]

Tome-Veljanovski

Лопатица 1904

А бре грчиња, вие клети кучињаи тие со вас одродени македончиња,што мајка беше таа што ве родилаи со какво млеко таа ве задоила.Дење сте мирни бубалки мили,ноќе сте клети ѓаволи гнили,село по село во оган ги ставате,село по село со крв ги облевате.Дојде време и за нашето село,алал да ви е за јунаштвото вашешто го […]

makedonija-vecna

Сега е времето кога македонскиот народ треба да го направи вредно и достојно своето постоење во ова време во вечноста!

“Ме мачат прокоби,крвави играрии на векот.Ни потопи ни суши,не ќе ме слезат од височини.Не смрт без слобода,не без Македонија.Та кој ми ја краде земјата,и во очи ми ја фрла!Кој ми го погани морето,ѕвезди крвави ќе му потопам!Овдека и тревка се бори,за сонце и за слобода.Овде и семето јачка,во земјина утроба.Крени се море, градобран бидипред налет […]

koco-racin

Кочо Рацин – Селска мака

Покрај ниви, покрај лаки,покрај сниските брегови,вода тече – вода влечеселски солзи, селски макиселски таги и јадови.Извор вода извирашеплодно поле наливаше –амбар селски пуст остана!Сонце светло ми светешегора ми се зеленеше –в гора пиле песна пее.Камен ли му в гради легнастија ли го в коси стегна –срце селско – векот тажно!Кој ја сипе, кој ја роситаја […]

blagoja-sambevski

Жална врба

Месец август,  жетвата привршува Жестоко сонце пригушува рамнини А негде  покрај  Вардарот Под една врба жалосна. Стара мајка коси расплетува.И чедата свои ги споменуваКои паднаа за слободаА никој не ја дочека. Под старото набрчкано лицеСолзи  течат  како  порои                                          Од  Солуна ветер дувнуваСолзи жални ги растура. Но стара мајка солзи има Солзи  течат  не  свршуваат За […]

olga-novaceva

Пораснав, се надраснав себеси

и затоа поставувам вакво прашање Каде е скриен каде е спастрен духот македонски каде мижи, молчи, тлее каде согорева без пепел. Пораснав, се надраснав себеси поголема од своите години станав и затоа пак прашувам. Во крпчето ли на бедата се скри многупати диплено,прекрстувано од Азијци,Европејци од комшии и роднини од мене најблиските. Не дослушав, не […]

To top