Песни за Македонија

Би сакал да живеам ко  тебе         за народот  својби сакал да умрам ко  тебе   за слобода в  бој. Би сакал ко  тебе да станамѓавол фркофат,потери насекаде да ме  бараат но да не  смеат да ме сретнаатна пат. Би сакал ко  тебеза Македонија да страдам, би сакал црната чумада ја падам. Би сакал ко  тебе да […]

Кичевјани, море, московјани, дал видовте, море, кој помина, кој помина, море, кој заминаа, комитите, море, од Дебарско, руси Наќе море, од Лавчани, калеш Пејчин, аго море, од Галичник; Рудо јагне, аго море, вечераа, и пред зори, аго море, заминаа. заминаа, аго море, за Сливово, ќе креваат, аго море, востание, востание, аго море, македонско.

Во Прилепа града, во Врбеско маалона 17-от августен ден, во 1902-то летокај Андонови се роди четвртото дете.Нункото името му го даде Методијасо благослов да се бори за Македонија. Мето се разви во снажно момче,здраво и цврсто како дренче,се одѕва на првото школско ѕвонче,со учење во класот, петки реди,нема ученик кој ќе го следи. Заврши Мето […]

Ајде, жалај ме, Малино моме, плакај ме, оти ке идам, Малино моме, комита! Ајде на таа, Малино, Пирин Планина, на кумитското, Малино, збориште! Ајде отиди, Малино моме, в градина, ајде набери, Малино, китки трендафил, ајде накичи, Малино, Делчев војвода, и неговата Малино, верна дружина. Ајде, жалај ме, Малино моме, плакај ме, оти ке идам, Малино […]

Автор: Гордана Димовска Во отсјајот на сончевиот зрак Празничен ден се роди пак. Неуморен патник чекори смело допатувал во земја непозната за него Поздравува минувачи со насмевка скришна, Заита кон ридот и гората вишна. Патува низ градови и села Се восхити на Македонија цела. Ко бескраен ѓердан спомени се редат, Уморен седи крај огниште старо […]

Зашто бре Гоце, чашка не допиваш, дали ти е, Гоце, пушка дотегнала, или ти е, Гоце, сабја рѓосала? – Еј мори, моме, солунска девојко, диљ ме питаш право ке ти кажум, право ке ти кажум, без да те излажум. Сношти си поминах низ Кукуша града, низ Кукуша града, низ Ќучук махала. Мојта стара мајка по […]

Заминав  како дете во непознат крај каде со години моите стапалки после мене се губеа и секој нареден чекор  место напред  тие назад ме враќаа на тлото на моите корени каде одсјајот од заматеното огледало го одсликуваше само она што мојот поглед со години го бараше – мојата земја, заедно со моето изгубено детство за […]

Панде Манојлов Ме турнаа на дното, под дното, во пеколот ме турнаа Моите, длабоко закопан во моите идеали… Ми ставија сечило од `рѓосана кама на гркланот, полн револвер сиромаштија на левата страна до срцето… Си го гледав ликот во огледалото на смртта, но пред мене беше, секогаш високо пред мене беше – Татковината! И кога […]