Песни за Македонија

Народе Македонски!Браќа и сестриод Пирин Егеј, до Гора висока,зад облаците расфрлани. Откорнати од мајчини очиоставени со скршени зборови,исчезнати во својата далечина,да викнам, да офнамил’ коси да откорнам? Не. Решив да постојам!Јас сум Македонкаи самата со себе да живеам,корените да не заборавам,обременета со тежината,со вечната грижа,заедно со минатото,во немир и неспокојќе пишувам песниза вистината. Тоа е […]

Денови ќе дојдат,кога од сенкатаќе ни се плашите.Пискајќи ќе бегате. Од совест своја ќе се грозите,ќе се рушите и пустошитесами на светов ќе останете. Ех, Македонија…поробена,дробена јадена!Земја делена,в туѓина продадена… Реки, падини,планини разделени.Висови и гребени,врвови осамени!С# е свето – светотија!Зарем тоа ви смета!? Грев и грешност немаме.Сал честа непогазенаниз прегор искалена .Вие, тоните, замирате, паѓате.Нит […]

Во Оревоец село, Марко се роди,во градот Прилеп, занает доби,терзиски дуќан, си отвори тој,да си го обезбеди, животот свој. Пред дуќан негов, многу често,во редица, луѓе му стојат,облека за себе, да си кројат,костуми и бечви, за да шијат. По градови и села, Марко шета,облека таму, тој им шија,за приказни и песни, слуша,незапишани, нив не ги […]

КРСТЕ МИСИРКОВ Знам, ќе ме ломат, и ќе ме сломат! Силните секога се и прави и груби – Туку најгрдото поглавје од мојот роман ќе носи наслов: од свои убиен! Ко сеништа ќе облетуваат крај мене, ќе колват ко мршојади, кобно ќе грачат, грижливо ќе ми сплетат трнов венец и ковчег скапоцен приживе ќе ми […]

Виолета СЕКОВСКА Дал ни се слободни мислите,дал ни се слободни рацете?Македонци, Македонијо,во јазол врзани.Пред сто годиниземјата се скрши, небото посиве,облаци темни надвиснаа,судба македонска, судбина,Македонија како момаубава ја грабнаа…Едни глава и земаа,други раце, трети нозе,а четврти тело и поробија,сега сакаат срце да и откорнат,утроба да и уништат,Македонец да не се роди,јалова земјата да ја остават. На […]

Виолета СЕКОВСКА Ние не сме мртви – живи сме! За својот леб сами се грижиме, а вие сте слепци да видите, глуви да чуете. Со таинствени бодежи јуришате, оковани жртви барате, застрашувањето е вашата сила, крвави дамки растат на вашиот послан чаршав. Ништо не занемело, ништо не замолкнало, ништо не изумрело, живи сме! Од старите […]

„Ај кажи, кажи, мајска природо.Кажи народе, денес што имаш(2)Долу во полето, село Могила.Таму се бие, Цветко војвода,со неговата верна дружина.Бие се бие и негова дружинаи со него беше дедо Андреа (2)Бие се бие, со турска војска,во Могила Цветко мртов падна (2)Заради братство и за слобода,лежи спокоен,слаавен јунак,слаавен јунак Цветко војвода (2).

Виолета Сековска Магла од прашинатопот на коњите,царска војска –царска држава,Цар ја предводи. Мажи силни,мажи стројни,мажи умни –Фаланга македонсказа слава Достојна. Меч в ракаум в глава,спремни за поход,Бог* пат им осветува,сонце пат им осветлува,шеснаесеткрако сонце,сите во срце носат. Од победа во победа,се така во недоглед,војсководец наш голем,воздухот го отклучивме –Царот го вративмениз времето и просторотАлександар Македонскина […]

Ноќта на глува убавина наликува,молк ита од соништата,блесок од првите зраци сончеви… Наеднаш! Стојат птиците на дрвјата,застанаа облаците на небото,сопреа сказалките на часовникот,тресок се слушна во ѕидините,сенка од прашина,ко ѕвер се надвисна,морна тежина на утрото,над градот се распосла,лелек и тагата, градот го сокрија. Убавината во рушевина се претвори,врисок и плач во криксе слуша од секаде,имиња […]

Болка, радост,тага, среќа,се лутиме, се смееме,понекогаш подвикнуваме,тоа е се што имаме! Ваков или онаков свет,одмазди, заблуди,лаги, интриги,времето во синџирине може да го врземе,воздухот во нас,не можеме да го задржиме. Зборови пишуваме,живот пренесуваме,љубов дарувамевек векуваме. Виолета СЕКОВСКА