Песни за Македонија

Моето име е Македонија !Презимето, македонка !Со преврзани раниод минатото и со душа вдахната кон иднината,ќе отрчам среќна. Песна македонска и благородна,низ планинии рамнини да разлеам . Кога погледнам назад,знаме со крв од куршуми. Кога погледнам напредпоетите пеат. Пеат, во лоното на зборот!За мракот тогашен и светлината денешна. За етното тркало од Божјата рака,кое се […]

Македонци се раѓаме. Вие сакате вина да осеќаме. Разгневен ветар врз нас чувствуваме. Сенки дамлосани – суви крила, со гнев по нас замавнувате, зошто сме виновни? Со раѓање име добиваме во смрт со исто заминуваме, без името ни смртта не може да не пронајде. Билките име имаат, дрвјата име имаат, животните име имаат, зошто Македонците […]

(Свидение на хранителот) Јас, хранителот Дабјан Македонецот,на стража сум за цезароти римските легии,чии мечови со крв христијанскаи моите раце ги извалкаа…А стојам, стражарам простумво дреи војнички,со копје и штит крај патот,салутирам на коњицашто гони и убива…Моите очи пресушуваат,ме скаменува болката.Се молам во невремеи за сите времиња се молам:– О Господе, Боже,зар крвта Исусовасите наши гревови […]

Бедни мајки здогледавод родина изгонети.На крстопат затекнавво згрч мало девојчемртвото братче во пазувите стегаше. Бесно погледнав,на небото  бесрамно  ново сонце се раѓаше,а слободата умирашезад ѕидиштата на градот антички  од моите предци соѕидан. Страдалници благоверни!Тоа беа на одмазда страдалници, страдалници на одмаздаод довчерашните пријатели,од довчерашните соседиод ајмани од бедствие спасени. (автор: Пеце Цветкоски)

Миладин УГРЕНОВИЌ Набрана јанѕа,в скутина рика.Од зад сонцето дурии изгрева мисла.И секој зборпланина е една,во душата стипсанако сугаре в лулка.А, ти …високо нa ридот,ко сончева посестримасветовите ги броиши светот твојв болката го бараш.Сал клетвата македонскаод пред исконска доба,те тера да траеши синови да раѓаш.Зашто рожбатаво крвта ти е,да препливаш води,да изгаснеш жед.

Народе Македонски!Браќа и сестриод Пирин Егеј, до Гора висока,зад облаците расфрлани. Откорнати од мајчини очиоставени со скршени зборови,исчезнати во својата далечина,да викнам, да офнамил’ коси да откорнам? Не. Решив да постојам!Јас сум Македонкаи самата со себе да живеам,корените да не заборавам,обременета со тежината,со вечната грижа,заедно со минатото,во немир и неспокојќе пишувам песниза вистината. Тоа е […]

Денови ќе дојдат,кога од сенкатаќе ни се плашите.Пискајќи ќе бегате. Од совест своја ќе се грозите,ќе се рушите и пустошитесами на светов ќе останете. Ех, Македонија…поробена,дробена јадена!Земја делена,в туѓина продадена… Реки, падини,планини разделени.Висови и гребени,врвови осамени!С# е свето – светотија!Зарем тоа ви смета!? Грев и грешност немаме.Сал честа непогазенаниз прегор искалена .Вие, тоните, замирате, паѓате.Нит […]

Во Оревоец село, Марко се роди,во градот Прилеп, занает доби,терзиски дуќан, си отвори тој,да си го обезбеди, животот свој. Пред дуќан негов, многу често,во редица, луѓе му стојат,облека за себе, да си кројат,костуми и бечви, за да шијат. По градови и села, Марко шета,облека таму, тој им шија,за приказни и песни, слуша,незапишани, нив не ги […]