Песни за Македонија

Самовилите езерски, убави, молитва ви жална праќам,во мугрите неспокојни,кајчето  трошно, подајте ми го! Да го земам,во далечините да завеслам.Брановите во езеротона очите мои,да ги скротам!Солзите во синилото да ги исушам! Лелекотво песната  вековнада го претворам… Токму таа песна,да ја запеам…Песна стара,од  многу болки болна,од  душата една скорната… Лихнида, во мене од исконот заспана,да ја разбудам…Езерото  сино,езерото  […]

Со дрвена лажицанагризана од црвоточинаги сркавте валканите селидби и прогонства,гладот и студот иста тажачка ви пееја,исти полиња по родот плачеа,и она малку живот во изворите ви го секнуваа. Ридовите ги нишаа и разнишуваанаместо црвени ружи со мирис на чист воздухзапалени гламњи никнуваа,без венчавка за облаци ве венчаваа,без крштевка ве прекрстуваа,везден ви го наоблачуваа. И викнавте, […]

Да бев камен грб на шеснаесеткрако сонце развеано платно во твоите раце МакедонијоДа бев песна в срце што пее од чедо вечно погубено на твоите плеќи в гора МакедонијоДа бев птица будилка в лет од в зори  да сенампо твоите полиња и пространи планиниМакедонијоДа бев гулаб гласник што спојува дворовида расчистам дири од  твоите трња […]

Дамнешна желба, в гради ми тлее,да стапнам на планина света, планина каде задоволство се лее,планина каде се раѓа нов  ден.Чекорам по тесна камена патека,се уште мрак, само по некој намерник,потклекнува да допре камен,камен, кој го води на овој свет пат. Високо издигнати карпи,карпи со раскошни престоли,привидение, некој застанал таму, ги чека гостите свои.Само тишина се слуша,Се […]

Во непознато заминувам– телото го испразнив,в куфер душата ја сместивда не гледа, да се премисли. Зошто, само ако еднаш ѕирнево слатките – зрели плодовидушата во нив ке се облече,може ли некој да ја сопре? Во туѓ град без планинисретнав ликови безначајнитаму сонцето не се движи,сласта ко пелинот ја сеќавам. И кога рака подавампразна празнотија допирам,тогаш […]

Дајни ГосподеСила моќнаТа сите неправди Да ги снема.Во оваа земјаКотли вријатОд луѓе злобниОд браќа неверни.До кога неправдиНарод ќе трпиТа во своја земјаТуѓинец да биди.Има ли дноВо  безна стрмнаТа народ намачен Та на нозе да стои.До кога гостиГазди ќе бидатИ секое правоОд стопан да земат.Народ се предаваРаце креваОд свои корениТраги избришани.Зар треба ли !?Раце да дигнемеИ […]

Ти земјо непокор што носиш,илјадници лета за тебе се малку!Испишани книги,страници,и карпиисклесани цркви,ризници со злато…Каде да се свртиш, светиш како Сонцеза тебе се пејат песни како славеј.Планините ја кријат ,полињата ја мијаттвојата плодност, извира од сегде…Кажи му на светов од југотсе крена Крстот да се носи ,Православна вера  Христијанска старада се шири, да биде за […]

Куќо таткова, куќо мајкина. Тука сум твоja, тука сум своја. Куќо таткова,сега празна си, куќо мајкиона, сега тажна си! Во тебе,пуста, песни се пееја, во тебе, лична, деца се смееја. Куќо таговна… Отварам врати, чкрипот…празно и пусто… душата пати… Но, тука е мојот сој, тука се редат спомени рој. Куќо раскуќена, од памтивек тука си била… Еј,куќо, […]

Можебитоа бешенашата куќа,нашиот домво кој ќе векуваме,можебитоа бешекуќа –укотвен парабродсо кој допловилпрадедо миколку да мине војнатаПрвата Балканска,Втората Балканска,Првата светска,Втората светска,колку да мине ропствототе турско,те триш каурско…    Можеби,таа куќабеше само колиба,во колибата –ние и сиромаштијата,во пондилата – добитокот,надвор –злодоба и арамии,кодоши и заптии,милиционери и шпиони…Ако, велеше дедо ми,ќе мине и ова,самоогиштето да не згаснеи крстот на […]

Вие немате право, сем онија таму горе,да и судите за гревот,што втуѓо гнездо се мушна,тоа сал бесот прошепоте во нејзе,посака бег од тупаницата на гневот,предолго стоеше на работнад вителот од прегладнетата бездна. Немате право да и го вртите грбот,без судник,да и распалувате клада,на распетие да ја ковате без прошка,со презир да и бодете тело,за само […]

Македонско сонце душава ми ја греедодека славеј во гора песна пее.Татковино !  Земјо македонсканајмил извор во срцето што ми блеска. Под овој небесен  сводсвиен  е нашиот македонски род. Твојот сончев зрак татковинонасекаде мојот чекор го пратиза повторно секогаш назад, кај тебе да ме врати! Татковино! Ти си изворот врутокна нашите корени.Ти си најнежна лулкана нашите […]

Изгревот на воинот на зборот Ѕвездите го најавија твоето раѓање. Небото со виолетови огнови огреа над Постол- Пела, која сонуваа за минатото, а се ракуваше со иднината. Егеј бисерно заплиска. Птиците се одгласија од длабоката бездна со сребрен глас. Се ронеше, се губеше темнината од страдните македонски предели. Tи, несопирлив воину, на мислата и зборот. […]