Песни за Македонија

(На прилепските-македонски бранители) Осми август-Света Петка двеилјадипрво лето господовосветол божји ден, чуден кобен ден…ден, на кого му било судено да биде суден,ден, кого по утрото го препознаваатсамо алчните, предавниците. Сонцето како да зајде пред времејанѕа го нагризуваше-насетуваше…  денот стана ноќ а ноќта ја снемамладите војници заминаа в зорида го исполнат заветот, аманетот прадедовскида ја бранат […]

II- Прличева награда за поезија Наташа (посветена на мојата покојна внука) Твоите коси како свила, твоите очи какоезера две, твоето лице понежно и од цвет,а твоето тенко тело ја красешетвојата младостБеше ученичка вредна секогаш прва во редсо твојата отцена петбеше толку мила многу слаткапослатка и од медно твојата приказна почна додека твоите учители штрајкуваа а […]

Се стивна бурата на Балканот А сеуште царува над него Содом,- Тоа во македонските великани Клокоти крвта за татковиот домНе под среќна ѕвезда Го влечеа животот досега тие Обележувајќи ги со алова бразда Не само нивите, туку и дните.Крвта во градите не напразно им тече, Збирајќи резерви од тајни сили: Целото небо ќе го осветли […]

Како евтин дар ни е судбината во самракот и ветерот што ѕуни, како сноп е таа без јажица растурен во јуни! Катаден зборот на нашите чеда е исполнет со тага без насмевка, полн сиромаштија и жал за татковината што ја губат! Поблиска ни стана Австралија од дедовите ниви, уште поблиска и Шведка и Германија од […]

На 23-от декемвриски ден, во 1943 лето,во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо.Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди,многу борби со непријателите води.Народот свој […]

Македонијо колку те љубевНе верувам дека те напуштивДушмани не поробијаИ низ цел свет не разделијаО Боже колку ти благодарам што ја пронајдов. Се` на светов да имашСиромав си кога мајка немашБило што во живот те радуваСепак душа ке ти тагуваЗатоа што ја нема Македонија. Душманите навлегоаИ на парчиња те разделијаНо Бог не те оставаДа бидеш […]

1858, мес. октомврија По планини, по друмои Како шетаф, како скитаф, Ето к’ идет самовила, Самовила самогорска. Пред лице је облак стоит, А во него како ѕвезди Светет очи самовилски. Се приближвит и ми велит: – Млад јуначе, зар не жалјаш Ти твоите црни очи, Та си дошол да ми шеташ Во мојава ситна гора! […]

Перо Дамчевски-Коцин Јавно видување гласно размислување опоменувањебез суфикси и префиксибез пазарење и нагодувањеза името-идентитетотнека разберат засекогаш и Европа и светот. До сите македонски бранителиПатриоти, ослободителидо сите локални и државни  владатели, претседателипозиција и опозицијаза оваа наша чудна страмна транзиција. Име измислувамепрекрстуваме, пазаруваме  земја разградуваменепаметно несмислено нездравои кој нам ни дал такво право!? Под сила и присила […]

Се скрши огледалотово кое си го гледав ликот,тоа е сега на подотздробенона илјада парчиња. Несакајќи ми паднакога ракатами затреперигледајќи ја солзатана детенцето. -Некој ни ги зеде височините,светлината од родната куќани ја зеде, дедо мој!- плачеше дететово моите прегратки. Тогаш,на илјада парчињасе распука и моето срцеи падна на подотдо скршеното огледало… Сегасекој ќе ги газитие зеници […]

Константин Миладинов Сâнце ле, сâнце ти златно, Зашчо си пушчил ко платно Околу тебе смолови Темни облаци покрови? Жити небесна ширина И жити твоја светлина, Темни облаци разсеи, И јасно, сâнце, угреи! Вервиш ли, сâнце, шчо ми е? В стреде си мене завиен. И сега темен, печелен Ја се нахожда опален? Сâнце ле, сâнце премило! […]