Песни за Македонија

СТРАЖАРИТЕ НА МАКЕДОНСКАТА БИДНИНА И НЕПОКОР

SavoKostadinovski

Биди горда земјо на твојот народ
стражари те чуваат од памтивек од века,
биди ни спокојна и спокојно живеј
и веруј дека светла иднина те чека.

Слогата во нас најмногу ни вреди
слогата во нас е најјаката сила
а тоа е аманетот на нашите предци
аманет за живот и слобода мила.

Ние сме народ со име, јазик и култура
и не даваме никој ништо да ни оспорува,
штом светот нè знае за древна земја
затоа истрајот наш секогаш победува.

А така не учеше вечниот комитски глас
како татковината да ја сакаме и да ја браниме,
заедно и сложно со востанички дух
за секогаш славно да ја одбраниме.

Не замолкнува ехото на вечниот глас
штом со љубовта на срцето се слуша,
а тоа е љубовта кон татковината
со слободарска комитска душа.

Обврска е на сите да бидеме будни
татковинската љубов да не ни побледува,
со стамени чекори да одиме напред
правдата секогаш има да победува.

Македонствувај така народе македонски
во душата и срцето со непокор и истрај,
секој да се чувствува на горд патриот
и тогаш кога неправдите си немаат крај.

Биди горда земјо со твојот народ
те чувале, те чуваме и ќе те чуваат,
твоите комити, илинденци и асномци борци
во свеста со непокор и да не порекнуваат.

Верујте дека и ова безумно премрежје  
засекогаш во неповрат ќе мине,
ќе дојде и часот гласно да запееме
МАКЕДОНСКО ИМЕ НЕМА ДА ЗАГИНЕ.

(Инспириран според говорот
на Манојло-Мане Јаковлески
одржан на 2 август 2017 год. во Крушево)

SavoKostadinovski
Саво Костадиноски

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top