Песни за Македонија

СТРАЖАРИТЕ НА МАКЕДОНСКАТА БИДНИНА И НЕПОКОР

SavoKostadinovski

Биди горда земјо на твојот народ
стражари те чуваат од памтивек од века,
биди ни спокојна и спокојно живеј
и веруј дека светла иднина те чека.

Слогата во нас најмногу ни вреди
слогата во нас е најјаката сила
а тоа е аманетот на нашите предци
аманет за живот и слобода мила.

Ние сме народ со име, јазик и култура
и не даваме никој ништо да ни оспорува,
штом светот нè знае за древна земја
затоа истрајот наш секогаш победува.

А така не учеше вечниот комитски глас
како татковината да ја сакаме и да ја браниме,
заедно и сложно со востанички дух
за секогаш славно да ја одбраниме.

Не замолкнува ехото на вечниот глас
штом со љубовта на срцето се слуша,
а тоа е љубовта кон татковината
со слободарска комитска душа.

Обврска е на сите да бидеме будни
татковинската љубов да не ни побледува,
со стамени чекори да одиме напред
правдата секогаш има да победува.

Македонствувај така народе македонски
во душата и срцето со непокор и истрај,
секој да се чувствува на горд патриот
и тогаш кога неправдите си немаат крај.

Биди горда земјо со твојот народ
те чувале, те чуваме и ќе те чуваат,
твоите комити, илинденци и асномци борци
во свеста со непокор и да не порекнуваат.

Верујте дека и ова безумно премрежје  
засекогаш во неповрат ќе мине,
ќе дојде и часот гласно да запееме
МАКЕДОНСКО ИМЕ НЕМА ДА ЗАГИНЕ.

(Инспириран според говорот
на Манојло-Мане Јаковлески
одржан на 2 август 2017 год. во Крушево)

SavoKostadinovski
Саво Костадиноски

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top