Песни за Македонија

Чуварот на македонскиот копнеж

Гордана Димовска

Гордана Димовска

Посветено на Мане Јаковлески

Од убавото Зубовце, под Шара што спие,
тргна едно момче со младост во гради.
Но во туѓина, каде германски дожд лие,
за родниот крај нешто во него врие.
Тргна нови соништа да гради.

Во Берлин далечен, сред туѓото сивило,
Маноил силно го чуваше пламенот свет,
пламенот што растеше сè поголем и поголем,
полн со копнежи и борба.
Сè што за родната земја во него живееше,
го преточи во силен повик за борба,
во збор и во завет.

Идеалот на Гоце и илинденскиот крик
во берлинските ноќи не му даваа мир.
Така се коваше тој македонски лик,
што за вистината наша отвори страници цели.

Од ДООМ и патриотскиот немирен строј,
до темелот на ВМРО што гордо се крена,
Мане беше тука, во првиот бој,
за идејата чиста, од никого неземена.

„Македонска нација“ — како екот на дедовците,
преку неговиот збор одново прозбори,
да знаат и синови, и внуци, и предавници,
дека за Македонија тој со срце се бори.

Денес пак во родното Зубовце се враќа,
на дедовската земја, крај природната убавина и мирот,
но во него секој агол на татковината ечи,
како вечен чувар на вистината и синџирот.

Оти туѓината зема, но коренот влече,
а Маноил остана заштитник на честа.
Македонскиот копнеж низ него вечно тече,
запишан во историјата на најсветото место.

Подаде рака на сите како него,
и на оние што беа залутани
и се срамеа да кажат кои се,
од каде се.„Македонска нација“ е најсеопфатна македонска слика,
неисцрпен извор на легенди,
песни, историја и мисли на писатели наши.
И не плашете се ако немате спомен —
ќе ве поведе во волшебството на вашиот корен.

Најново од: Песни за Македонија

hqdefault

Бог да го бие Лазор Војвода

Народна песна за Лазор Груески од село Белица, зачувана преку снимка направена во Пуста Река во 1988 година Бог да го бие Лазор Војвода, Што ми нарами тенкана пушка, Што ми запаша острана сабја, Па ми отиде во Вранештица. Па ми пособра вранештичани, Вранештичани све добри луѓе. Ој, ој ви вие вранештичани, Утре ќе ојме […]

Солунскиот завет

Во чест на 23 Октомври — денот кога во Солун беа поставени темелите на организираната македонска револуционерна борба. Во онаа тивка есенска магла, кога Солун во полумрак заспиваше, шестмина мажи — д-р Христо Татарчев, Даме Груев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Антон Димитров и Христо Батанџиев — со чисти идеали над книжарницата судбина ковеа. […]

„Локвата и Вињари“ – поетскиот завет на Лазар Поп Трајков

Поетско сведоштво за храброста и саможртвата на македонските револуционери во предилинденската борба кај Д’мбени во 1903 година Берик, 21 јуни 1903 година, стар стил Пак доаѓам при вас, о врвови вишни, по планини жедни, низ безводни спили, да видам јас скрки и долинки скришни што крвта ги багри на јунаци мили. Да останат вечно спомените […]

ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА

Проф. д-р Солзица ПОПОВСКА ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА Дали местото каде што мина пола век Може да е подраго од лулката каде што се роди? Дали исто Сонце грее таму и тука, Или тука и таму? Не џабе се рекло „Кога ќе се подмести каменот, лежиште нема“. Многу години минаа во туѓа земја Но, дали таа […]

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

To top