Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Гордана Димовска

Гордана Димовска

Легендата на црвено-црните

Од Кавадарци тргна, по скопската трева,
со секој негов гол публиката се крева.
Со грбот на Вардар и со срце свое,
на теренот беше стрелец што победи брои.

Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе,
секој негов удар нова радост донесе.
Со оган во градите, со молња во чекорот,
остави трага во македонскиот фудбал и во времето.

Но од фудбалот не се раздели лесно,
со тактика во умот и со срце на место.
Во летото ’87, на шампионскиот врв,
со Вардар ја сподели радоста како никогаш прв.

Кога историјата повика и нова зора се роди,
Република Македонија кон иднината тргна да оди.
Тој застана прв, со знаење и моќ,
да ја води Македонија низ фудбалската ноќ.

Од балканските терени до Јужниот Крст,
и во „Престон Лајонс“ остави свој печат.
Чичко Андон стои со пионерска душа,
неговиот завет за победа сè уште се слуша.

Титан и ментор со непрегаснат сјај,
неговото име во историјата нема крај.
Чичко Дончо, како што милуваме да го викаме сите,
е наша жива легенда низ годините.

Секогаш го поддржува сè што е македонско,
со совет и со збор од срце, татковинско:

„Бидете горди и достојни Македонци.
Продолжете само напред.
Со вас Македонија има иднина.“

Неговиот глас секогаш нè храбри и ни дава сила
за успех на Македонија, нашата земја мила.

Најново од: Песни за Македонија

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

To top