Македонија во античко време била кралство кое во почетокот се простирало на територијата на денешна Македонија и Беломорска или Егејска Македонија, во северниот дел на денешна Грција. Се граничело со кралството Епир на запад и областа Тракија на исток. Во даден временски период Македонија била најмоќната држава на светот кога Александар Македонски го освоил скоро целиот тогаш познат свет и со тоа го започнал македонскиот период во светската историја.

Македонците живееле во јужната област на тогашна Македонија уште од архаичното време. Првата македонска држава се јавува во VIII или раниот VII век п.н.е. под водството на династијата Аргеади, кога Македонците мигрирале таму од позападните краишта. Првиот крал за кој има документација е Пердика I. Во времето на кралот Александар I Македонската територија почнала да се шири во Еордеја, Ботиаја, Пиерија, Мигдонија и Алмопија. Близу денешниот град Воден, Пердика I (или поверојатно неговиот син Аргеј I) ја изградил првата престолнина Ајга (денешен Кутлеш).

По краток период на персиска власт под водство на кралот Дариј I, државата ја вратила својата независност под водство на кралот Александар I (495–450 п.н.е. п.н.е.). Пред IV век п.н.е. кралството покривало територија по големина еднаква на денешната област Македонија во Грција. (стои на ФБ страната наречена Првите Македонци – династија Аргеади)

Кралот Филип II владеел со Македонија од 359-336 п.н.е. Роден е во Пела, главниот град на античкото македонско кралство, како најмлад син на кралот Амнита III и кралицата Евридика.

Македонија била нестабилна за време на младоста на Филип II. За време на инвазијата на грчкиот град-држава Теба, самиот Филип дури бил земен како заложник. Во Теба останал три години и научил воени стратегии од Епаминонда, големиот тебански генерал. По враќањето во Македонија, Филип можел да му помогне на својот брат Пердика III да владее и го наследил како крал по смртта на Пердикас.

Кралот Филип Втори е заслужен за враќањето на внатрешниот мир во неговата земја. Филип го искористи своето воено знаење за зајакнување на македонската војска. Неговите војници биле обучени да се борат како фаланга. Фаланга била голема група пешаци вооружени со штитови и копја. Војниците се движеа тесно заедно во правоаголна формација како да се еден огромен војник. Една фаланга можела да се состои од 265 војници.

Воените битки и дипломатските тактики на кралот Филип резултираа со проширување на неговата империја и доминација над цела Грција. Откако ја освоил Грција, планирал да ја освои и Персиската империја, но оваа цел никогаш нема да ја постигне. Филип II бил убиен во 336 п.н.е., а бил наследен од неговиот син Александар III, подоцна познат како Александар Македонски. Додека Филип II не ги исполнил своите планови да ја прошири својата империја преку персиска територија, често му се припишуваат заслуги за трасирање на патот на неговиот син да биде еден од најголемите воени водачи во историјата.

Посебно внимание заслужува податокот кој го најдов во книгата Story of Greek people: Така, прво Аргос, потоа Атина, Спарта, Теба станаа водечка држава на Грција. Нивната себичност и љубомора еден кон друг го потрошиле нивното богатство и животите на нивните граѓани, и тие биле исцрпени. Не можеше да има подобро време за смел, остроумен човек, кој знаеше да работи со претпазливост и вештина, да стане господар на целата земја.

Таков човек беше на тронот на Македонија, земјата која се наоѓа на север и североисток од Грција. Македонците немаа уметници, немаа талентирани писатели, немаа брилијантни оратори, немаа школи за филозофија. Грците од југот признаа дека се од грчка крв, но се смееја на нивните груби, неполирани манири и нивната домашна начин на зборување. Човекот што седеше на тронот, Филип Втори, беше многу жив за разлика од сите.. Беше момче од петнаесет години кога Пелопида дојде во Македонија и го однесе во Теба како заложник. Таму тој останал три години, веројатно во куќата на таткото на Епаминонда. Како и да е тоа, тој сигурно имал можност да дознае како живееле Грците, како воделе војна и колку може понекогаш да се избегне војна со дипломатија.

Научи да зборува и пишува грчки како Тебанец; неговиот јазик стана не само точен туку и елоквентен. Знаеше дека е можно еден ден да владее со Македонија и очигледно ги држеше очите и очите отворени за да научи сè што би можело да му биде вредно и да му помогне да спроведе една запрепастувачка шема што веројатно му била на ум уште тогаш. Кога дојде време да ја носи круната на својот татко, тој започна со формирање на постојана војска и многу мудро ги покани своите најпроблематични поданици да ѝ се придружат, полуцивилизираните племиња што живееја далеку по ридовите. Македонија досега не се обиде да биде моќна. Тоа беше едвај повеќе од парче земја низ која војските би можеле да маршираат меѓу Грција и Азија. Ако се појави војна, таа се дружеше со страната што изгледаше склона да биде најпроблематична.

Првиот дел од шемата на Филип беше да ја направи Македонија толку силна што другите земји ќе бидат желни да се дружат со неа. Затоа, тој ги обучуваше и вежбаше своите војници додека не ја формираа најдобрата војска во светот. Тој научил во Теба како се формирала познатата тебанска фаланга, но не бил задоволен ниту со она што се сметало за прекрасен изум; тој планираше нешто поинакво уредување за пешаците. Во ова, мажите беа поставени шеснаесетти длабоко, со три стапки меѓу редовите. Копјата беа долги 20 стапки, а секој го држеше оружјето на петнаесет метри од точката. Копјата од петтиот ранг, тогаш, проектираа три стапки пред првиот ранг на луѓе; оние од четврти ранг промакедонски коњаник.

Шпанскиот истражувач и голем поддржувач на Македонија, Хуан Виедма Мартинез на фб профилот објави-

Вистината за имињата, МАКЕДОНИЈА!

 Името „Македонија“ има долга историја што датира од античко време.  Регионот Македонија, кој се наоѓа во северниот дел на Балканскиот Полуостров, бил населен со народ кој се нарекувал Македонци.  Името „Македонија“ првпат се споменува во историските извори околу VII век п.н.е.

 Кралството Македонија станало значајна сила под владеењето на Филип II (татко на Александар Македонски) во 4 век п.н.е.  Во тоа време, името „Македонија“ почна да се поврзува не само со географскиот регион, туку и со политичкиот субјект што Филип и Александар го консолидираа.

 Сегашното име на Грција потекнува од латинскиот збор „Graecia“, кој Римјаните го користеле за да се однесуваат на регионот населен со „Graecoi“, племе во северозападна Грција.   Сепак, Грците ја нарекуваат својата земја како „Елада“ (Ἑλλάς) и себеси како „Хелини“ (Ἕλληνες).  Терминот „Греција“ почнал да се користи од Римјаните во античко време и се раширил низ западниот свет, станувајќи име кое вообичаено се користи на многу јазици за да се однесува на она што денес го знаеме како Грција.

Превод од англиски и обработка на текстот: Гордана Димовска