Александар Македонски Џеповски

Пуста и неостварлива е желбата на Бугарија и Грција да не постои Македонија, ниту македонскиот јазик. Таа фрустрација со децении ги тера да стануваат сè погласни, сè понервозни и сè поапсурдни. Пробаа сè – од притисоци, уцени и условувања, до фалсификати, „научни“ конструкции и политички диктати – и повторно не им поаѓа од рака. Зашто вистината, колку и да се крие, има чудна навика: секогаш да исплива.

Историјата на Македонија е богата, но и трагично оштетена. Огромен дел од доказите за македонското постоење се украдени, сокриени или уништени токму од оние што денес најгласно ја оспоруваат нашата посебност. Народи што се политички и државно дооформени во 19 век – во 1831 и 1878 година – денес се обидуваат да ја присвојат историјата на еден многу постар културен и јазичен континуитет.

Наместо вистински извори, во јавноста се пласираат „достапни“ фалсификати за наводна „голема“ историја, создадена по потреба, а не по факти. Апсурдно е, на пример, како доказ да се вади таканаречена „битолска плоча“, напишана на модерен руски јазик од 19 век, која – види чудо – се „открива“ неколку недели по нејзиното изработување, па потоа се прогласува за темел на непостоечки народ. Тоа не е археологија, туку театар.

Смешно е да даваш докази докази дека Василиј бил булгароубиец а Самоил немал отидено ни на пикник во Софија, Варна па се така до Златните песоци кога просто кажано, Русија те измислува како нова држава во 1878 со цел да излезе на Медитеранот.

Денес, во време на дигитални архиви, научни бази и отворени извори, сè е достапно за оној што сака да види и да научи. Доволно е човек да застане, да земе здив и да размисли без идеолошки наочари. Но проблемот не е во недостигот од информации – проблемот е во одбивањето да се прифати вистината.

А кога тврдоглавоста ќе стане систем, а фалсификатот државна политика, тогаш веќе не помагаат ни докази, ни факти, ни разум. Историјата нè учи дека во такви моменти, Гордиевиот јазол не се одврзува – туку како што на времето направил Александар Македонски-го пресекол и така го решил гордиевиот чвор.

Македонија постои. Македонскиот јазик постои. И ќе продолжат да постојат – без разлика колку некој од исток или југ тоа не може да го прифати.

ИМА САМО ЕДНО НЕШТО ДОСТАПНО А ТОА Е ГОСПОД И НЕГОВАТА МИЛОСТ, ЉУБОВ И ТРПЕНИЕ НО СО ОВИЕ НЕДОСТОЈНИ УМНОБОЛНИ ТИКВАРИ НЕКАКО НЕ ОДИ РАБОТАТА И ДА СЕ НАДЕВАМЕ ДЕКА ИМ ДОАЃА КРАЈОТ.

АМИН !!!