Коментари

Архивска фотографија од 1944 година: Ова ли е таа „заедничка историја“?

Александар Џеповски

Александар Џеповски

Фотографијата, објавена во мемоарите на бугарскиот офицер Борис Рајнов и зачувана во фондовите на Историскиот музеј на Македонија во Скопје, претставува значајно сведоштво за настаните што следувале по капитулацијата на Бугарија во 1944 година.

Фотографијата сведочи за историскиот момент кога бугарската окупаторска војска, која речиси три години беше дел од германскиот воен поредок на Балканот, ја напушта Македонија.

За македонскиот народ тоа претставуваше почеток на завршната фаза од Народноослободителната борба и создавањето на современата македонска државност.

Историјата не може да се менува според дневнополитички потреби. Документите, фотографиите и архивските извори остануваат трајни сведоштва за настаните од Втората светска војна. Токму затоа е важно историските факти да се проучуваат врз основа на извори и документи, а не врз основа на современи политички толкувања.

П.С. Ова не наликува на „заедничка историја“ каква што денес некои политичари се обидуваат да ја наметнат. Архивските документи и фотографиите сведочат за настани што не можат да се избришат, премолчат или преобликуваат според актуелните политички потреби.

Историјата не се гради врз селективно паметење, туку врз факти. А фактите, колку и да се премолчуваат или оспоруваат, секогаш остануваат најсилниот сведок на минатото.

Иако можеа да бидат судени и убиени на лице место кон крајот на војната, сепак беа исптарени голи по бели гаќи.

Аманет ни е оставено од нашите дедовци тогаш ако е потребно пак да ги пратиме назад ама овој пат без гаќи.

Се обидуваа со окупации, асимилации и лаги да го избришат македонското име и идентитет. Денес се обидуваат со политички притисоци и барања за вметнување во Уставот, претставувајќи се како значаен фактор таму каде што реалноста говори поинаку. Но историјата покажала дека Македонија опстанувала и во многу потешки времиња. Народот поминал низ искушенија, а вистината останала жива.

Еден е Бог, а Негов е и последниот збор.

Амин

Најново од: Коментари

Што предвидела Баба Ванѓа за еконимски напредок на Македонија?

Баба Ванѓа (Ванѓелија Гуштерова), позната како „балканскиот Нострадамус“, е родена во Струмица во 1911 година, но поголемиот дел од својот живот го поминала во Петрич, каде што стекнала светска слава. Според едно раскажување што ѝ се припишува на Баба Ванѓа, Македонија ќе има финансиски тешкотии сè додека повторно не проработи рудникот „Алшар“ на планината Кожуф. […]

Непокорниот дух на Македонците – до кога ќе ги трпиме неправдите?

Македонија преживеала војни, поделби и туѓи владеења. Низ сите тие премрежија, Македонците го зачувале својот јазик и култура и изградиле своја држава. Секогаш кога ќе се спомене таа издржливост, се наметнува едно прашање. До кога од нас ќе се очекува да трпиме неправди и да правиме отстапки за прашања што го засегаат нашиот идентитет? Еден […]

Името Македонија од античките записи до уставните измени

Сребрена тетрадрахма од Амфипол со натпис „ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ“ („на Македонците“), 158–150 година пред нашата ера. Музеј на уметност во Кливленд.   Името Македонија е запишано уште во V век пред нашата ера. Од Херодот и библискиот повик до апостол Павле, преку старите карти и делото на Мисирков, до Уставот од 17 ноември 1991 година. Меѓу најстарите […]

Пресказание на Голем Александр (Александар Македонски)

Во Венеција во 1845 година јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“ (Александар Македонски), пренесувајќи старо претскажување што, според прологот на книгата, било пронајдено при ископување во Вавилон, во златна кутија, а потоа преведувано на повеќе јазици. Возбудливо видение што му се припишува на Александар Македонски. Текстот е подолг, но вреди да се […]

Уште колку ЕУ ќе нè тапка по рамо?

Европската идеја има смисла ако ги зближува народите и го почитува нивното достоинство. Македонија заслужува јасен и праведен пат до членство, по кој ќе оди со реформи и со зачуван македонски идентитет. За идеите во минатото се гинело, а за нив се гине и денес. Тие ги движат луѓето, ги обединуваат народите и го менуваат […]

Филипче, рејтингот на СДС не се крева со сирена за тревога

Дали Филипче навистина мисли дека патот до повисок рејтинг води преку повисок притисок кај граѓаните? Дека секоја вознемирена фамилија е потенцијален глас, секој исплашен пензионер — политичка добивка, а секој загрижен штедач — публика за следниот настап? СДС на чело со Филипче остава впечаток дека отвори дежурна служба за најавување пропаст. Телефонот постојано ѕвони, сирената […]

За овој настан Македонија нема да бара од Бугарија заедничко историско чествување

На 11 септември 1995 година, на аеродромот кај Штрклево, близу Русе, се собрале околу 3.000 илјади луѓе за да пречекаат вонземјани.  Според архивскиот весникарски напис, околу 3.000 луѓе пристигнале од Варна, Разград, Русе и околните села. Поводот бил најавата дека точно во 11 часот ќе слетаат посетители од наводната планета Криси за да и помогнат […]

Да се препознаеме по човечноста

„Ако чувствуваш болка, жив си. Ако чувствуваш туѓа болка, тогаш си човек.“ – рекол Лав Толстој Сфаќањето и практиката на хуманоста во светот денес се наоѓаат на важна крстосница. Глобално гледано, на хуманоста се гледа низ призмата на зголемена емпатија и поврзаност, но и низ сериозни предизвици наметнати од модерното секојдневие, технологијата и кризите. Технологијата […]

To top