Македонска Нација
Со децении на Балканот историјата се толкува низ интересите на државите и политиката. Затоа, ако сакаме да ѝ се приближиме на вистината, не треба слепо да веруваме ниту на грчката, ниту на бугарската, ниту на српската, ниту на која било друга национална историографија.
Треба да ги гледаме фактите, старите карти, археологијата и документите.
Еден факт е неспорен: античка Македонија постоела повеќе од две илјади години пред создавањето на современата грчка држава.
Во античко време не постоела Грција како современа национална држава. Постоеле Атина, Спарта, Теба, Коринт и други полиси, кои создавале сојузи, но и често војувале меѓу себе.
Покрај нив постоела Македонија – кралство со своја династија, владетели, двор, војска и територија.
Филип II бил крал на Македонија, а Александар III Македонски го наследил македонскиот престол. Во 338 година пред Христа, во битката кај Херонеја, војската на Филип II ги победила здружените сили на Атина и Теба.
Современа Грција се создава во XIX век
Современата грчка држава настанува по востанието започнато во 1821 година и меѓународните договори во кои значајна улога имале европските големи сили.
Но, првобитната грчка држава создадена во XIX век била многу помала од денешната.
1830 – меѓународно е признаена независна грчка држава.
1864 – Јонските Острови се присоединети кон Грција.
1881 – следува територијално проширување со Тесалија и дел од Епир.
1913 – по Балканските војни и Букурешкиот договор, Грција значително ја проширува својата територија, а во нејзините граници влегува голем дел од географска Македонија.
А каде е Македонија?
Токму тука е суштината.
Кога била создадена современата грчка држава, Солун, Воден, Кукуш, Лерин, Костур, Сер, Драма, Кавала и други градови и области во Македонија не биле во нејзиниот состав. Тие влегуваат во составот на грчката држава како резултат на Балканските војни и територијалните промени од 1912–1913 година, потврдени со Букурешкиот договор од 1913 година, со кој биле утврдени новите граници меѓу балканските држави и била санкционирана поделбата на најголемиот дел од географска Македонија.
Оттука произлегува едно едноставно прашање:
Како може граница создадена во XX век да биде доказ за тоа кому му припаѓала историјата на истата територија пред повеќе од две илјади години?
Кога некој ќе каже дека денешните балкански држави и нивните граници постоеле уште во времето на Александар Македонски – побарајте ја географската карта.
Кога некој ќе ги пренесува современите национални идентитети 2.300 години наназад – побарајте го изворот.
Кога некој ќе тврди дека Македонија во 1913 година била само безначаен географски поим – отворете ги дипломатските архиви, картите и меѓународните договори од тоа време.
Македонија нема потреба од митови
Македонија има безброј историски извори и сведоштва што треба да се истражуваат, споредуваат и читаат без предрасуди.
Да не веруваме слепо ниту на Атина, ниту на Софија, ниту на Белград, ниту на големите сили.
Да ги читаме изворите, да ги споредуваме документите и да им дозволиме на фактите да зборуваат – без оглед кому тие му одговараат, а кому му пречат.
Зашто вистината не треба да се плаши од документите, а Македонија нема потреба од измислена историја за да го докаже своето постоење.
Пред фактите и боговите молчат.
Нека Бог нè води со љубов, правда и вистина.
Вечна да е Македонија!
Амин!
