Не е доволно да се гордееме со предците ако не се грижиме за потомците.
Македонија ја чувале генерации што верувале дека по нив ќе има кој да го продолжи животот, да го зборува јазикот и да го зачува огништето. Наша обврска е таа верба да не згасне.
Во минатото судбината на македонскиот народ често се решавала без негово учество. Денес имаме сопствена држава и одговорност самите да ја градиме нејзината иднина.
А иднината се мери и со детскиот џагор во домовите, со полните училишни клупи и со младите што својата среќа ја гледаат во Македонија.
Секоја генерација го носела својот товар. Нашата мора да покаже дека знае да создаде услови за живот во државата што ја наследила.
Најтешката тишина е во куќа што некогаш била полна со живот. Во двор без детска игра. Во село во кое се затвора училиштето. Во погледот на родител што го чека детето од туѓина, макар само за празниците.
Белата чума е празно огниште, затворена училница и сè помалку детски гласови.
Нашите прадедовци и прабаби и во најтешките времиња наоѓале сила да создаваат семејства. Денес мора да најдеме сила да им помогнеме на младите да го сторат истото.
Не е доволно да им кажеме: останете и создавајте семејства. Потребни им се сигурна работа, достапен дом, градинки и поддршка за родителството. Потребна им е доверба дека од својот труд можат достоинствено да живеат и да одгледуваат деца.
Ако сакаме повеќе деца и полни училишта, грижата за семејството мора да стане државен приоритет — со трајни мерки и видливи резултати.
Оваа обврска е поголема од секоја партија и од секој мандат. Политичките поделби не смеат да бидат посилни од грижата за иднината на Македонија.
До младите Македонци упатувам искрен повик: вложете ги својот ум, труд и љубов во татковината. Побарајте ја својата можност тука и борете се Македонија да стане подобро место за живеење.
Ако животот ве одведе во туѓина, чувајте ги корените. Зборувајте им на децата македонски, раскажувајте им за родниот крај и носете ги во Македонија. А државата нека им отвори пат на оние што сакаат да се вратат и повторно да изградат дом тука.
Македонија се чува со грижа за младите, со поддршка за родителите и со можност секое дете да има среќно детство.
Да создадеме Македонија во која младите ќе сакаат да останат, иселените ќе имаат причина да се вратат, а семејствата — сигурност да растат.
Македонија нè колне да се освестиме.
Да ја запреме белата чума — со дела, со одговорност и со грижа едни за други!
Со Македонија имаме сè.
Без Македонија губиме сите!