Култура и туризам

МАКЕДОНИЈО, ТЕ САКАМЕ (во сите твои бои)

1emili22

1emili

1 emili2

Марија-Емилија КУКУБАЈСКА и Емилија Кукубајска

МАКЕДОНИЈО, ТЕ САКАМЕ (во сите твои бои) 

Љубовта кон македонската духовна и материјална култура 

Златна Македонијо:

Житото – лебот, или срцето – душата твоја? Што ли е послатко

Во тебе, и што поблагородно и позаслужно за милоста Божја!?

Те сакаме! Чувај се! Зашто не е злато се’ што свети, од надвор!

Македонијо, Црвена

Од исконска љубов кон вистината со божја сила запалена,

И по крвави милениуми неистината иако распарчена.

Од сите Светски сонца само твоето ли е за криење? Зошто? Во крвта ни е!

Македонијо Сина –

Небо наше, плашт душевен, од свето срце исткаен,

Во тебе да се обвиткам, да ме грееш со топлина

Родителска, кон чисти, нови дела да се возвишам.

Македонијо Зелена –

Твоите лиснати пердуви, пилиња меки, распослани

По рид, по дол, за плодност, за песна, за храна и сила:

Со розова дланка ги поминувам, галам, благословувам

Македонијо Бела –

Пожелувам снегот да е заштитен кајмак против болести

А почвата твоја под него – трпеза на здравјето, братски

Сите да ја делиме, да славиме радост – и да преостанува…

Македонијо Сребрена –

Водени бранови вековни рани ни миеле. Под површина – раните,

Ракли ни риеле – и за нив ни светски лек немало. Но сега надоаѓаат

Кошници со новородени водачи – за тебе да се борат, оти те љубат.

2.

Македонијо славна, невесто со шарени чеизи –

Плодовина Духот,

За нив да наздравиме, со љубов да ги сееме, со радосен мир, трпеливи,

Милозливи. Жетвите — желно, животворно да ги раснеме

За Доброто Утре.

Те сакаме, Македонијо! Со Бога напред, во тебе

Веруваме! На Здравје!

Те сакаме, рожбо наша поробувана, грабана, ипродавана,

И пак со чиста љубов, плачно но надежно и верно што ги дочекуваше

Сватовите, а по свадби, гозби и селидби, без најмили чеда свои пак што остануваше.

До кога ќе простуваме, премолчуваме, дозволуваме

Децата под лажно врвни вршници да ни ги загреваат

Против себе, против Родителското?

До кога вештачки вредности

Да ни ги хранат нив, да се откажат

Од природни права наши на пра-писма, пра-говор,

Пра-вери и пра-ери?!

Милинаши, мирнимајки, мудритатковци, претци

Прекрасни, дедовци дотепани, изработени, баби

Ограбени, а младина труена, ослепувана,

Заглушувана, втерувана и сега во канали на

Новодобска зависност од Невистината – само едно

Име имаме, а илјада и еден ненаш, неверен антоним.

Но, Македонцисме, Македонијо! Од Бога крстени,

А не од зли кумови пре-крстени.

Што ли ќее, мајко, зоштоли:

Таман помислуваме дека пролетни пролетувања

Отвораат збор и говор,

Прозор и врата кон светлината – а еве ти ги 

Злите, подлите духови –

За етики и анти-антики зборуваат,

А добриот самариќанец го каменуваат,

Озборуваат – по светот и дома, знаат

Она што го прават дека смислено против правдата и мирот е,

А наводно го бранат најдоброто наше, името на Народот свој.

Боже, чувај не од таквите, фарисеи

И во оваа, земја

На Александар, на Павле,Климент, Кирил, Марко, Самуил, На Охрид,Бистра и Шара,

Шарена убавице наша, Македонијо сакана,

Многу, премногу не пријатели имаш.

Што ли се не имаш сторено против непрадвата, та не се имаш одморено

Од проклетства историски – искривени, подивени

Грешници, и од помор-горештини без настрешници…

Само небата, само тие ти остануваа покривка, сестро,

Само тие, Божја заштита, над висови и падини верно

Те вардеа и штитеа за спас, за нас, за ретките слуги

На правдата кои не се откажуваа ни од чест ни од доблест 

Во маката Македонска.

Но од денес знај, од сега до невидлив крај

Се додека има и домашно и увезено

Труење за тебе, ние ќе сме лекот, ние

Што сме векот твој, оти најдобро ти ја знаеме

Историјата на болката, ние ненаспаните

Но неуморни, умни и остарени, но како деца

Чедни што ти се радуваме

На секој знак на будење од коми и мори, од комори

Древни и современи. Со тебе сме, за тебе сме,

МАКЕДОНИЈО, ТЕ САКАМЕ!!!

Песната е објавена во изданијата:

  1.      Томе Богдановски, МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК, шесто одделение, Просветно Дело, АД, Скопје, 2003, ISBN 9989-0-0325-4
  2.      Марија-Емилија Кукубајска, ЈАЗИКОТ НА ЗЕМЈАНИТЕ, епска поема, електронско издание,
  3.      Македонија, стр. 31, изд. Матица на Иселениците, Скопје, 1999

ЕМАРИ Институт, Штип, 2008, ISBN -13 978-9989-2935-5-93.

Најново од: Култура и туризам

Света великомаченичка Злата Мегленска

Непоколеблива вера и духовна сила пред насилството На 26 октомври, односно на 13 октомври според јулијанскиот календар, Македонската православна црква – Охридска архиепископија го чествува споменот на света великомаченичка Злата Мегленска. Нејзиниот живот и маченичкото страдање остануваат силно сведоштво за верноста кон Христа и за достоинството што не се покорува пред насилството. Според нејзиното житие, […]

„Што заборави Европа“ – сведоштвото на Мито Алексовски Клавчов повторно пред читателите

Виктор Бивел Книгата „Што заборави Европа: Борбата на Егејските Македонци“, чиј автор е Мито Алексовски Клавчов, денес е достапна како бесплатна е-книга. Со тоа, сведоштвото на еден прогонет Македонец повторно се отвора пред читателите и пред јавноста до која било упатено: Европа што зборува за еднаквост, слобода и достоинство. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател […]

Архиепископот Доситеј – првиот поглавар и возобновител на Македонската православна црква – Охридска архиепископија

Од духовните средишта во Преспа и Охрид до возобновувањето на древната архиепископија, македонската црковна историја сведочи за истрајноста на верата и за стремежот кон сопствен духовен дом. Во таа вековна приказна, архиепископот Доситеј зазема исклучително место. Историјата на Македонската православна црква – Охридска архиепископија е длабоко поврзана со духовното и културното наследство на Македонија. Во […]

Пожаране – селото на „Благуно дејче“, вековните преданија и духовните светилишта

Пожаране е село во областа Горни Полог, во Општина Врапчиште, сместено на источните падини на Шар Планина. Со својата вековна историја, богато духовно наследство и име опеано во македонската народна песна, тоа живее во паметењето на многу поколенија. Иако иселувањето испразнило многу од неговите домови, песната „Благуно дејче, пожаранче“ и селските храмови остануваат силна врска […]

Свети апостол Тома – од сомнежот до непоколебливата вера

Црквата „Св. апостол Тома“, во с.Зубовце чиј ктитор е скулпторот Томе Серафимовски, https://mn.mk/makedonski-legendi/881-akademik-tome-serafimovski/  се издвојува со својот необичен иконостас, исто така негово дело. Како плод на неговата духовна и скулпторска имагинација, иконостасот ја преточува сликаната икона во скулпторски израз. Изработен во техниката барелјеф во бронза, тој претставува несекојдневен спој на православната иконографија и современото скулпторско творештво. […]

Моштите на св. Климент: Черепот на светецот му припаѓа на Охрид, а не на туѓи земји

Ако чесната глава на свети Климент може да патува од Грција до Бугарија за поклонение, зошто не може да биде донесена во Охрид – градот во кој тој живеел, творел и бил погребан? Постојат историски неправди за кои не смееме да молчиме. Една од нив е прашањето за моштите на свети Климент Охридски, просветителот чие […]

Митрополитот Наум – вториот македонски владика по обновувањето на МПЦ

Името и делото на митрополит Наум – вториот владика Македонец е тесно поврзано со Македонската православна црква и со духовно-црковното и националното обединување на Македонците во Македонија и во дијаспората. Митрополитот Наум е хиротонисан по возобновувањето на Охридската архиепископија во лицето на МПЦ. Треба особено да се нагласи дека Македонскатаправославна црква одиграла првостепена улога за […]

Климент – првиот македонски митрополит и прв Преспанско-битолски архиереј

Митрополит Климент чие световно име пред хиротонијата за архиереј на MПЦ му беше Никола Трајков, е прв македонски митрополит преспанско-битолски, прв архијереј во Битола по обновувањето на Македонската православна црква и втор македонски архијереј потписник на соборската Одлука од 1967 година за обнова на афтокефалниот статус на Македонската православна црква (денес МПЦ – ОА). Како […]

To top