Култура и туризам

МУАБЕТ НА ВОДЕНСКИ ДИЈАЛЕКТ И КЛЕТВИ

Marija Vodenska

Marija Vodenska

Марија Воденска

А ти Гелче наш, кога ќи ма зевиш на слика? Јас сакам да та пулам и да

са лафме. Ваа вечер ва лафиме су Ирена. Бишик у неа и ногу ва

поздрави.

Па ма пите дали ќи дојте у нас. Му кажак оти сте  на п’тут  да а вијте

кујќата на Хемингвеј и оти ми такса за друг п’т оти ќи дојте у нас на

гости.

Она ут к’ с’ врна ут Шангај, глава ни може да крене. Шо ут работа, шо

ут шо не бише арна . Имше прустинато. Ич не с’ пуле самта, соу пуле да

му угоде на с’те пу  дома, па и на нас.

Му велам, сврти са тро’ на к’де теп’, оти и твојто време заминуве.

Е Гели, к’ биме млади и ние не мисликне оти ќи устарме, ама се’ си е

ду врем’ту. Вија су Виолета сте оште млади, туку пулејте да ви направе

Верица документи за зилена карта.

Та шанса да не ја испуштите, слушајте шо ви велам.

Ка та викат мр’ теп?

Дали си мома или нивеста, незн’м чија си. Ут кои људе си?

Мр’ ка та викат?

Мен м’ викат Мијка, внукта на баб’  Муша ут Крунцеливу.

А теп’ ката викат бре? Ти си Гели? Ти си внукут на Митра и на  Гели

Билташови?  Бог да иј  просте!  Ногу арни људе бија.

Дедути Гели бише пручуен за којните. Имше мурафет как’ да иј тимаре…

Шо праве тач’ти? Мици гу викат, нели? Ејгиди, ејгиди! Ќи са забравме.

Ми, гудини поминаја ут как’ а минаме та палена граница.

С’ распрчкаме едни наваќи, друѕи на наќи, и са загубиме, Така дујде

времту немојме ни д’ са познајме.

Д’ т’ питам и з’ мајка ти, она арна е?  Чин’ му здраву-живу ут мен’,

бартучедата Мијка ут Јуванчуви. Ут Мијка на Сава. Сава на Гуши ут

Цакони.

А,а зн’м!  Гуши и су друѕи шест души иј зеја на душа, така, џабе и

стрелаја, за ништу кабат.

На Маџирте ќефут му с’ чини. Бесут да иј фате, јок да са чинат! Воукут

да иј туре, турлакут да иј удре!..

Земна да нема да с’ закопат, бутурајќот да ги фате, ниедин  да не

куртулисе!  Да даде Господ, чума да иј  удре, да баталисат, коренут и

гробут да нем’ са знае…

А сегичка д’ т’ питам, как’ ти веле умут, дали ќи са врниме назад?

А бре улум, (оламџим) един Господ знае!  Анџак с’ видеме на пу арну

тука.  Бунлук  јадејне, пиејне, леп коуку сакиш, пиперки, думати, се’

има, сау мајка и татко нема…

Најадени, напиени, испрани, дутерани,UJDISANI, ARESANI, вода коуку

сакиш мојш да турувиш, има дујќани и можиш да си купиш чејли,

пандофли, чурапи, гајќи, фусти су фистони и ќинијна и фустани куту

наште у Македонија.Поуни дујќани су мрели, чанти,торби, кушули,

палтијна, скорни-чејли, прстени и гримни…и се’ дал Господ у ва

Америка. Е, не п’ра има ракија и цигари, ама има арно, ногу уб’ву

вино. Соу да гу смукиш, ногу е питко! Самu у грлото с’ л’зге.

Су очи да пулиш и д’ не верувиш!

Да не си јан’лш  м’р  Мијко? Шо с’ лафиш?

Не с’м, не с’м бре Гели. Јан’лш не с’м! А пишман може ќи са чинам,

ама понапкум…

Најново од: Култура и туризам

Свети апостол Тома – од сомнежот до непоколебливата вера

Црквата „Св. апостол Тома“, во с.Зубовце чиј ктитор е скулпторот Томе Серафимовски, https://mn.mk/makedonski-legendi/881-akademik-tome-serafimovski/  се издвојува со својот необичен иконостас, исто така негово дело. Како плод на неговата духовна и скулпторска имагинација, иконостасот ја преточува сликаната икона во скулпторски израз. Изработен во техниката барелјеф во бронза, тој претставува несекојдневен спој на православната иконографија и современото скулпторско творештво. […]

Моштите на св. Климент: Черепот на светецот му припаѓа на Охрид, а не на туѓи земји

Ако чесната глава на свети Климент може да патува од Грција до Бугарија за поклонение, зошто не може да биде донесена во Охрид – градот во кој тој живеел, творел и бил погребан? Постојат историски неправди за кои не смееме да молчиме. Една од нив е прашањето за моштите на свети Климент Охридски, просветителот чие […]

Митрополитот Наум – вториот македонски владика по обновувањето на МПЦ

Името и делото на митрополит Наум – вториот владика Македонец е тесно поврзано со Македонската православна црква и со духовно-црковното и националното обединување на Македонците во Македонија и во дијаспората. Митрополитот Наум е хиротонисан по возобновувањето на Охридската архиепископија во лицето на МПЦ. Треба особено да се нагласи дека Македонскатаправославна црква одиграла првостепена улога за […]

Климент – првиот македонски митрополит и прв Преспанско-битолски архиереј

Митрополит Климент чие световно име пред хиротонијата за архиереј на MПЦ му беше Никола Трајков, е прв македонски митрополит преспанско-битолски, прв архијереј во Битола по обновувањето на Македонската православна црква и втор македонски архијереј потписник на соборската Одлука од 1967 година за обнова на афтокефалниот статус на Македонската православна црква (денес МПЦ – ОА). Како […]

Зачнување на свети Јован Претеча и Крстител

Празник на надежта, молитвата и довербата во Божјата милост На 6 октомври, односно на 23 септември по јулијанскиот календар, Македонската православна црква — Охридска архиепископија го празнува Зачнувањето на свети Јован Претеча и Крстител. Овој празник нè потсетува на евангелското сведоштво за свештеникот Захарија и неговата сопруга Елисавета. Иако двајцата биле во поодминати години, во […]

На 6 октомври 1928 година — Од љубовта кон Раца се родило поетското име Рацин

Картичката што Кочо Солев ѝ ја испратил на Рахилка Фирфова останала значајно сведоштво за потеклото на едно од најголемите имиња во македонската книжевност. На 6 октомври 1928 година Кочо Солев испратил картичка до Рахилка Фирфова — Раца, во која ѝ соопштил дека го зема нејзиното име како свое. Со тој личен и емотивен чин, младиот […]

Горан Благоев, бугарски новинар и историчар: Бугарија ѝ предала на Грција и реликвија од Охридската архиепископија

Акт од 28 ноември 1916 година, посочен во извештаите за тврдењето на Горан Благоев, наведува 84 црковни старини од Охрид испратени на „привремено чување“ во Софија — меѓу нив и сребрена кутија со моштите на света Матрона, попишана како сопственост на градот Охрид. Бугарија ѝ предала на Грција и охридска реликвија во размената за останките […]

Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија

Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија На 30 септември Православната црква го празнува споменот на една мајка и нејзините три ќерки, чии имиња и денес зборуваат за верата, надежта, љубовта и мудроста. Според црковното предание, Софија живеела со своите ќерки во времето на римскиот император Адријан. Била христијанка и сама ги […]

To top