Култура и туризам

Народни пословици од село Ниќифоро

poslovici

posloviciАко ми стапниш на траганката, на касметот не можеш.

Арно прајш, арно наодиш.

Горка црешна в куќи никнала. (Ќе рече еден од постарите домашни најчесто на некоја од снаите во кавга).

Ако била арна кавгата в бавча би ја посеале.

Добриот лаф речи го, лошиот голтни го.

Еден к’смет јадет, девет остат. (Се вели за човек што со јадењето носи благослов во куќата)

Ем шут, ем се буцат.

Ен прајт, мнозина тргат.

Ено куче да земеш пак од сој се бурат, а камо ли човек.

За инат Турчин станоат.

Змијата ногите не си кажоат.

Змија со гола рака не се фаќат.

И бурат Маркојте кули. (За човек што многу посакува).

Како за големата, таке и за малата невеста.

Како ќе ти т’пат, таке ќе играш.

Ко на утот му се пикоат. (На неугледен беќар – убава, паметна девојка).

Ка својата р’ка што чешат, туѓата не чешат.

Квачката е уба со пилиња, офцата е мила со јагне. (Се вели за жена која нема пород).

Ко имам маша, не горам р’ки.

Кој зборит многу, многу ќе тргат.

Кој ранит мачки, не ранит глуфци.

Колку ти е рогожата, толку пружи и ногите.

Кому не му е греф, не му е и страф.

К’де имат жито, имат и глуфци.

К’де не помага збор, помага стап.

К’де одит коњот, одит и оглавот.

К’де с’т две не прај се три. (Човек не треба да се меша во туѓи работи).

К’де што имат се турат.

Лошиот збор рани отворат.

Лошото се чует појќе од доброто.

Маслото излагат над вода. (Овде масло – зејтин. Кога поради завист некој кодоши, но после вистината се дознава).

М’жот да носит со тоари, жената со игла да ваѓат од куќа, сиромаф ќе го напрајт. (Се вели за жена недомаќинка).

Наведната гла низ цареј војски пројдуат.

На добра офца ѕвонец се редит.

На чисто злато (сребро) `рѓа не се фаќат. (Оваа пословица следува како одговор кога се настојува да се докаже дека она што се работи е добро).

Не могал на атот удрил на самарот.

Не потсмеј се никому, на гла ќе ти дојдет.

Не се пресегај кај што не ти врзоат лафот. (Со значење: не мешај се кај што не ти е местото).

Не чукај на туѓо гумно ’рш. (Оваа пословица е карактеристична за Мавровско каде од житата единствено успева `рж. Се употребува со значење: не се мешај во туѓ разговор.)

Од искра – пламењ.

Отсокриена куќа кучињата ја мочат. (Се вели за жена што останала без домаќин секој се подбива).

Од траење немат пубо.

Појќе зборење, поојќе грешење.

Сам лебот плачет, ко го јадет арам.

Сам Петко лозје копат.

Секоа трмка мед не збират.

Свекому лошо мислит, а иконата ф куќи је чоат.

Сиромајот атер немат.

Сит гладнего не вероат.

Записи на Аритон Поповски. Од книгата „Гостиварскиот крај“, 2, Гостивар 1970.

Подготви: Марко Китевски

Најново од: Култура и туризам

Свети апостол Тома – од сомнежот до непоколебливата вера

Црквата „Св. апостол Тома“, во с.Зубовце чиј ктитор е скулпторот Томе Серафимовски, https://mn.mk/makedonski-legendi/881-akademik-tome-serafimovski/  се издвојува со својот необичен иконостас, исто така негово дело. Како плод на неговата духовна и скулпторска имагинација, иконостасот ја преточува сликаната икона во скулпторски израз. Изработен во техниката барелјеф во бронза, тој претставува несекојдневен спој на православната иконографија и современото скулпторско творештво. […]

Моштите на св. Климент: Черепот на светецот му припаѓа на Охрид, а не на туѓи земји

Ако чесната глава на свети Климент може да патува од Грција до Бугарија за поклонение, зошто не може да биде донесена во Охрид – градот во кој тој живеел, творел и бил погребан? Постојат историски неправди за кои не смееме да молчиме. Една од нив е прашањето за моштите на свети Климент Охридски, просветителот чие […]

Митрополитот Наум – вториот македонски владика по обновувањето на МПЦ

Името и делото на митрополит Наум – вториот владика Македонец е тесно поврзано со Македонската православна црква и со духовно-црковното и националното обединување на Македонците во Македонија и во дијаспората. Митрополитот Наум е хиротонисан по возобновувањето на Охридската архиепископија во лицето на МПЦ. Треба особено да се нагласи дека Македонскатаправославна црква одиграла првостепена улога за […]

Климент – првиот македонски митрополит и прв Преспанско-битолски архиереј

Митрополит Климент чие световно име пред хиротонијата за архиереј на MПЦ му беше Никола Трајков, е прв македонски митрополит преспанско-битолски, прв архијереј во Битола по обновувањето на Македонската православна црква и втор македонски архијереј потписник на соборската Одлука од 1967 година за обнова на афтокефалниот статус на Македонската православна црква (денес МПЦ – ОА). Како […]

Зачнување на свети Јован Претеча и Крстител

Празник на надежта, молитвата и довербата во Божјата милост На 6 октомври, односно на 23 септември по јулијанскиот календар, Македонската православна црква — Охридска архиепископија го празнува Зачнувањето на свети Јован Претеча и Крстител. Овој празник нè потсетува на евангелското сведоштво за свештеникот Захарија и неговата сопруга Елисавета. Иако двајцата биле во поодминати години, во […]

На 6 октомври 1928 година — Од љубовта кон Раца се родило поетското име Рацин

Картичката што Кочо Солев ѝ ја испратил на Рахилка Фирфова останала значајно сведоштво за потеклото на едно од најголемите имиња во македонската книжевност. На 6 октомври 1928 година Кочо Солев испратил картичка до Рахилка Фирфова — Раца, во која ѝ соопштил дека го зема нејзиното име како свое. Со тој личен и емотивен чин, младиот […]

Горан Благоев, бугарски новинар и историчар: Бугарија ѝ предала на Грција и реликвија од Охридската архиепископија

Акт од 28 ноември 1916 година, посочен во извештаите за тврдењето на Горан Благоев, наведува 84 црковни старини од Охрид испратени на „привремено чување“ во Софија — меѓу нив и сребрена кутија со моштите на света Матрона, попишана како сопственост на градот Охрид. Бугарија ѝ предала на Грција и охридска реликвија во размената за останките […]

Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија

Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија На 30 септември Православната црква го празнува споменот на една мајка и нејзините три ќерки, чии имиња и денес зборуваат за верата, надежта, љубовта и мудроста. Според црковното предание, Софија живеела со своите ќерки во времето на римскиот император Адријан. Била христијанка и сама ги […]

To top