Култура и туризам

Григор Прличев – „Вториот Хомер“ од Балканот

Малкумина македонски творци во XIX век доживеале признание какво што му било укажано на Григор Прличев. Неговата победа на престижниот поетски натпревар во Атина во 1860 година не само што му донела слава во тогашниот интелектуален свет, туку и му го обезбедила почесниот епитет „Вториот Хомер“.

Ова признание било исклучително ретко и престижно, бидејќи Хомер во грчката и светската култура се смета за најголемиот епски поет на античкиот свет, автор на „Илијада“ и „Одисеја“. Да се биде споредуван со него значело да се биде вброен меѓу најталентираните поети на своето време.

Триумфот во Атина

Во 1860 година младиот охриѓанец Григор Прличев учествувал на традиционалниот поетски конкурс во Атина со поемата „Сердарот“. Делото било инспирирано од вистински настан и ја опевало херојската смрт на јунакот Кузман Капидан во борбата против разбојничките банди што го загрозувале населението во западните делови на Македонија.

На конкурсот учествувале многу познати и образувани поети од тогашна Грција, но токму поемата на Прличев ги воодушевила членовите на комисијата. Со својата епска широчина, силни ликови, драматични сцени и возвишен стил, „Сердарот“ се издвоил од останатите творби.

Кога било објавено дека победник е Григор Прличев, публиката во Атина бурно го поздравила младиот поет од Охрид. Неговото име одеднаш станало познато во книжевните кругови.

Како го добил името „Вториот Хомер“?

По победата, грчките професори, книжевници и критичари почнале да го споредуваат Прличев со Хомер. Причината не била само во квалитетот на „Сердарот“, туку и во начинот на кој поетот градел епски слики, опишувал битки и создавал јунаци.

Неговите стихови потсетувале на античката епска традиција. Во нив се чувствувале возвишен тон, драматичност и херојски дух, особини кои ги красат и хомеровите епови.

Така меѓу атинските интелектуалци почнал да се користи почесниот назив „Вториот Хомер“, со кој Прличев влегол во книжевната историја.

Од славата до враќањето дома

Иако во Атина му се отворале можности за голема книжевна кариера, Прличев решил да се врати во родниот Охрид. Наместо да ја гради иднината во странство, тој избрал да му служи на својот народ како учител и просветител.

Во својата „Автобиографија“ Прличев со гордост зборува за признанието што го добил, но истовремено покажува дека славата никогаш не му била најважна. За него поважни биле образованието, културата и духовниот напредок на народот.

Зошто ова признание е важно?

Титулата „Вториот Хомер“ не претставува само личен успех на Григор Прличев. Таа е доказ дека човек роден во Охрид можел да се издигне до самиот врв на тогашната европска книжевна сцена.

Неговата победа покажала дека талентот и знаењето немаат граници и дека македонските интелектуалци можат рамноправно да се натпреваруваат со најобразованите луѓе на своето време.

Наследството на Прличев

Денес, повеќе од еден и пол век по неговиот триумф во Атина, името на Григор Прличев останува симбол на книжевна величина, образованост и духовна сила. Неговите дела „Сердарот“, „Скендербег“ и „Автобиографија“ продолжуваат да се изучуваат и да сведочат за неговиот исклучителен талент.

Признанието „Вториот Хомер“ останува едно од најголемите меѓународни признанија што некогаш ги добил македонски писател и траен доказ за местото што Григор Прличев го зазема во историјата на балканската и европската книжевност.

Најново од: Култура и туризам

Пресвета Богородица и нејзините празници – раѓање на Дева Марија (8 септември)

ДЕЛ ОД МОНОГРАФИЈАТА ЗА МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ ВО СЛИВНИЦА ОД Д-Р ВЕРА СТОЈЧЕВСКА-АНТИЌ И СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ-КАТИН На три дена пат од Ерусалим се наоѓал малиот град Назарет. Таму живееле праведните Јоаким и Ана, наречени од Светата Црква „богоотци”. Јоаким потекнувал од Давидовиот род, а света Ана од родот на Аарон. Биле многу дарежливи, милосрдни. За […]

Саса кај Македонска Каменица.

Како саксонските рудари го оставиле своето име во Македонија Малку се местата во Македонија чие име толку јасно ја открива врската со едно значајно историско поглавје како што е случајот со Саса кај Македонска Каменица. Денес, кога се споменува Саса, најчесто се мисли на еден од најголемите рудници за олово и цинк во државата. Но […]

Чудата на Свети Димитрија Солунски – небесниот заштитник на градот во време на чума и опсади

Старите раскази сведочат за исцелувања, предупредувања и чудесни избавувања на Солун, чиј заштитник, според верата на жителите, се појавувал на градските ѕидини и ги одвраќал напаѓачите „Чудата на Свети Димитрија Солунски“, познати под латинскиот наслов Miracula Sancti Demetrii, се едно од најзначајните дела на рановизантиската хагиографска книжевност. Во збирката се опишани исцелувања, предупредувања за претстојни […]

Света Огнена Марија – празник на верата, традицијата и народната меморија

На празникот Света великомаченица Марина – Света Огнена Марија (30 јули) именден слават: Марина Марин Маринка Маринка Маринче Маринчо Маре Мара Маријана (во некои краишта, според народната традиција) Огнен (поретко, по народниот назив на празникот) На 30 јули, Македонската православна црква го празнува споменот на Светата великомаченица Марина, во народот многу попозната како Света Огнена […]

На Марена 30 јули (Четврток) во 9 часот, сите патишта нека водат кон Зубовце – заедно да го пречекаме Светиот Крст од Ерусалим

Црковен Одбор-село Зубовце   Повик до сите Зубовчани, до жителите на соседните села и до сите пријатели во Македонија   На 30 јули, четврток, со почеток во 9 часот, Зубовце ќе живее во знакот на верата, традицијата и заедништвото. Дојдете заедно да ја прославиме селската слава „Света великомаченица Марина“ – „Света Огнена Марија“, во народот […]

Марена во Зубовце – од свадби до благословениот крст од Ерусалим

Марена во Зубовце некогаш не била само селска слава, туку еден од најголемите денови во годината – празник кога се склучувале бракови, а селото одекнувало од свадбени веселби и од звуците на зурлите и тапаните. Се чистеле и варосувале куќите, се уредувале дворовите, улиците и заедничките простори, за достоинствено да бидат пречекани гостите кои доаѓале […]

Во Новиот завет Македонија е спомената 22 пати, а Македонец и Македонци уште пет – вкупно 27 споменувања во 24 библиски стиха

Од Македонија започна европската мисија на светиот апостол Павле за ширење на христијанството Во Новиот завет името Македонија и називите Македонец и Македонци се непосредно поврзани со мисијата на светиот апостол Павле, создавањето на првите христијански заедници и ширењето на Евангелието на европска почва Македонија зазема исклучително значајно место во Новиот завет. Нејзиното име не […]

Културното наследство во Пиринска Македонија–вековен печат на македонската традиција

Атанас Кирјаков Пиринска Македонија претставува еден од најбогатите историски и културни простори на Македонија. Во овој крај се сочувани бројни археолошки локалитети, средновековни цркви и манастири, традиционални куќи, народни носии, песни, ора и обичаи што сведочат за континуитетот на животот и културата низ вековите. Од античкиот град Хераклеја Синтика кај Рупите, преку духовните центри околу […]

To top