Култура и туризам

Григор Прличев – „Вториот Хомер“ од Балканот

Малкумина македонски творци во XIX век доживеале признание какво што му било укажано на Григор Прличев. Неговата победа на престижниот поетски натпревар во Атина во 1860 година не само што му донела слава во тогашниот интелектуален свет, туку и му го обезбедила почесниот епитет „Вториот Хомер“.

Ова признание било исклучително ретко и престижно, бидејќи Хомер во грчката и светската култура се смета за најголемиот епски поет на античкиот свет, автор на „Илијада“ и „Одисеја“. Да се биде споредуван со него значело да се биде вброен меѓу најталентираните поети на своето време.

Триумфот во Атина

Во 1860 година младиот охриѓанец Григор Прличев учествувал на традиционалниот поетски конкурс во Атина со поемата „Сердарот“. Делото било инспирирано од вистински настан и ја опевало херојската смрт на јунакот Кузман Капидан во борбата против разбојничките банди што го загрозувале населението во западните делови на Македонија.

На конкурсот учествувале многу познати и образувани поети од тогашна Грција, но токму поемата на Прличев ги воодушевила членовите на комисијата. Со својата епска широчина, силни ликови, драматични сцени и возвишен стил, „Сердарот“ се издвоил од останатите творби.

Кога било објавено дека победник е Григор Прличев, публиката во Атина бурно го поздравила младиот поет од Охрид. Неговото име одеднаш станало познато во книжевните кругови.

Како го добил името „Вториот Хомер“?

По победата, грчките професори, книжевници и критичари почнале да го споредуваат Прличев со Хомер. Причината не била само во квалитетот на „Сердарот“, туку и во начинот на кој поетот градел епски слики, опишувал битки и создавал јунаци.

Неговите стихови потсетувале на античката епска традиција. Во нив се чувствувале возвишен тон, драматичност и херојски дух, особини кои ги красат и хомеровите епови.

Така меѓу атинските интелектуалци почнал да се користи почесниот назив „Вториот Хомер“, со кој Прличев влегол во книжевната историја.

Од славата до враќањето дома

Иако во Атина му се отворале можности за голема книжевна кариера, Прличев решил да се врати во родниот Охрид. Наместо да ја гради иднината во странство, тој избрал да му служи на својот народ како учител и просветител.

Во својата „Автобиографија“ Прличев со гордост зборува за признанието што го добил, но истовремено покажува дека славата никогаш не му била најважна. За него поважни биле образованието, културата и духовниот напредок на народот.

Зошто ова признание е важно?

Титулата „Вториот Хомер“ не претставува само личен успех на Григор Прличев. Таа е доказ дека човек роден во Охрид можел да се издигне до самиот врв на тогашната европска книжевна сцена.

Неговата победа покажала дека талентот и знаењето немаат граници и дека македонските интелектуалци можат рамноправно да се натпреваруваат со најобразованите луѓе на своето време.

Наследството на Прличев

Денес, повеќе од еден и пол век по неговиот триумф во Атина, името на Григор Прличев останува симбол на книжевна величина, образованост и духовна сила. Неговите дела „Сердарот“, „Скендербег“ и „Автобиографија“ продолжуваат да се изучуваат и да сведочат за неговиот исклучителен талент.

Признанието „Вториот Хомер“ останува едно од најголемите меѓународни признанија што некогаш ги добил македонски писател и траен доказ за местото што Григор Прличев го зазема во историјата на балканската и европската книжевност.

Најново од: Култура и туризам

Успението на Богородица претставено во средновековни ракописи – дел II (18)

Дел од монографијата за манастирот „Света Богородица“ во Сливница од д-р Вера Стојчевска-Антиќ и Славе Николовски-Катин И во црквата Света Богородица во Охрид била позната „Лествицата” на Јоан Лествичник, во 1360 година. Во неа биле извршени и други значајни преписи. Во овој поглед не заостанува и црквата Света Богородица – Елеуса, во која настанале 4 […]

Културата не е националност: зошто Александар е македонски крал, а не производ на модерна грчка држава

Хеленскиот културен свет и кралството Македонија се различни поими што не смеат намерно да се мешаат Една од најголемите забуни во толкувањето на античката историја е намерното мешање на три различни поими: култура, јазик за комуникација и државна припадност. Токму преку тоа мешање денес се создава впечаток дека Александар Македонски бил „Грк“ во модерна национална […]

Македонскиот јазик – корен на словенската писменост и сведоштво за македонскиот културен континуитет

Од древните јазични слоеви, преку делото на светите браќа Кирил и Методиј, до Охридската книжевна школа, македонскиот јазик останува еден од најсилните белези на македонската духовна, културна и историска посебност. Еден од најсилните фактори што низ вековите ги поврзувал народите на Македонскиот Полуостров, покрај христијанството, бил јазикот. Во просторот меѓу Дунав на север, Егејското Море […]

Постарата ерминија на Дичо Зограф е најобемното дело на народен јазик од 19 век во Македонија

Од Катерина Богоева 01.07.2020   Јазикот на кој е напишана допрва ќе биде предмет на научен интерес на лингвистите што ги проучуваат нашите македонски дијалекти. Една од особеностите на оваа ерминија е и билингвалноста, двојазичноста, секоја одредница, сигнатура или наслов на сцена е испишан со црковнословенско писмо, заедно со превод на грчки јазик, со особености […]

Успение на Богородица претставено во средновековни ракописи–дел I (17)

ДЕЛ ОД МОНОГРАФИЈАТА ЗА МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ ВО СЛИВНИЦА ОД Д-Р ВЕРА СТОЈЧЕВСКА-АНТИЌ И СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ-КАТИН Тиквешкиот текст потекнува од 15-от век. Најстар препис, и тоа јужнословенски, открил и објавил А. Попов од 13-от век, како и еден најстар руски препис од 14-от век. Епизодата со Евреинот кој сакал да го симне одарот, и на […]

Село Нерет во Егејска Македонија – село што ги чувало македонските обичаи и вер

Уредник и издавач на книгата за село Нерет, Егејска Македонија е: Виктор Бивел Од Велигден до Ѓурѓовден и Свети Танас, старите обичаи во Нерет сведочат за длабоката вера, народната радост, македонскиот јазик и духовната врска на Македонците од Егејскиот дел со својата земја, црква и традиција. Селото Нерет, во Егејска Македонија, е старо македонско село […]

Античките градови-живи врски помеѓу античката и модерната цивилизација

Гордана Димовска Античките градови се од големо значење, бидејќи служат како основа на современиот урбан живот, управување и култура. Тие даваат клучни лекции за одржливост и отпорност, дејствувајќи како прототипови за мегаградови (на пр. Рим) и лулки на цивилизацијата во Месопотамија и долината на Нил. Страницата History, Mystery and Wonders of the world објавува за […]

Македонската жена во XVI век

Низ вековите македонската традиционална облека привлекувала големо внимание кај бројни странски патеписци, писатели, уметници и истражувачи. Особено значајни се сведоштвата од времето кога Македонија се наоѓала под Отоманската Империја, бидејќи токму преку нив се зачувани важни податоци за етничките, културните и обичајните особености на населението. Се смета дека пред XVIII век меѓу најзначајните проучувачи на […]

To top