Меѓу Кочани и Оризари, среде зеленилото и тишината на Кочански Дол, се наоѓа храмот посветен на Света Петка Римјанка. Веќе околу три децении ова светилиште се гради и се уредува со доброволна работа, прилози и силната вера на луѓето.
Далеку од градската врева, во природниот предел на Кочански Дол, верниците наоѓаат место за молитва, духовен мир и надеж. Храмот „Света Петка“ е посветен на Света Петка Римјанка, позната меѓу народот и како Летна Света Петка, чиј празник се одбележува на 8 август.
Изградбата на храмот започнала пред околу три децении. Темелите биле осветени според црковниот чин, но работите во изминатите години се одвивале бавно, пред сè поради недостиг од финансиски средства. Сепак, желбата светилиштето да биде довршено никогаш не згаснала.
Со помош на верниците, доброволците, иселениците и добронамерните луѓе, храмот постепено го добива својот изглед. Во последниот период биле обезбедени плочки, фасаден материјал, камен за надворешно уредување, светилки, икона за целивање, алати и друга потребна опрема. Во работите се вклучиле и мајстори кои доброволно помагаат во уредувањето на просторот.
Како еден од најзначајните преостанати зафати се посочува изработката на дрвениот резбан иконостас. По неговото поставување и довршувањето на останатите работи, храмот ќе може целосно да служи како место за молитви, богослужби и духовни собири.
Водичките како дел од народното предание
Посебно значење за посетителите имаат изворите во близина на храмот, во народот познати како водички. Со нив се поврзани повеќе локални преданија и лични сведоштва што со години се пренесуваат меѓу жителите од Кочани, Оризари и околните населени места.
Според едно од преданијата, почетоците на светото место се поврзуваат со жена позната како баба Гина. Се раскажува дека таа сонувала за водичките, по што луѓето почнале да го посетуваат и да го уредуваат просторот.
Многумина доаѓаат со молитва за здравје, пород, семејна среќа и избавување од животните тешкотии. Постојат бројни лични сведоштва на посетители кои веруваат дека токму молитвата и водата од изворот им донеле утеха и помош.
Во јавноста имало и различни информации за водичките. Според пренесеното црковно појаснување, храмот се гради со благослов, но како осветена се наведува водичката посветена на Света Петка, а не сите извори што подоцна народот ги поврзал со имињата на други светители.
Во Кочански Дол традиционално се одбележуваат Томина недела, празникот на Летна Света Петка на 8 август и Мала Богородица. Во тие денови светилиштето станува место на средби, молитви и заедништво.
На Томина недела во 2024 година кај храмот била организирана прослава, со што светилиштето пошироко било претставено пред јавноста.
Но неговата најголема вредност не е само во градбата. Таа се наоѓа во истрајноста на луѓето кои со години даруваат средства, материјали и труд, верувајќи дека започнатото дело треба да биде довршено.
Храмот „Света Петка“ во Кочански Дол е сведоштво дека светилиштата не се градат само од камен, туку и од љубов, пожртвуваност и вера. Три децении неговите ѕидови растат благодарение на народот, а секој дар и секоја доброволно подадена рака се вградуваат во заедничкото духовно дело.
Кога храмот ќе биде целосно довршен, тој ќе остане како траен духовен белег меѓу Кочани и Оризари – место каде што луѓето ќе доаѓаат со своите маки и надежи, барајќи мир во молитвата и сила во верата.