Македонски легенди

Алекса Демниевски – Бауман

09801

09801 

Алекса Демниевски – Бауман

Алекса Демниевски (10. IX 1905 – 5. IX 1961) е македонски комунист, учесник во Шпанската граѓанска војна и НОБ. Во 1928 година отишол во СССР, каде што го завршил Комунистичкиот универзитет. Во 1934 година бил мајор на Црвената армија и командант на бригада. Од 1936 до 1939 година учествувал во Шпанската граѓанска војна како командант на баталјонот „Ѓуро Ѓаковиќ“ и на бригадата „Георги Димитров“ и двапати бил ранет. По поразот на Шпанската републиканска армија отпатувал во СССР. Во декември 1944 година се вратил во Југославија и бил поставен за командант на XV македонски корпус кој се борел на Сремскиот фронт. По Војната бил заменик-командант на V армија, командант на заднината на I армија, началник на Управата на Државниот секретаријат на Народната одбрана.

Алекса Демниевски е роден на 10 септември 1905 година во Велес. По основното образование, завршил четири класа гимназија. Но поради тешката финансиска состојба морал да го напушти училиштето и работел како чевларски работник. Во 1924 година се придружил на активностите на револуционерната младина, а во 1926 година станал член на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ). Станал член и на Синдикалниот совет и секретар на кожарските работници.

Во средината на 1928 година заминал во Советскиот Сојуз, каде што до 1932 година студирал на Комунистичкиот универзитет на националните малцинства на Западот. До 1934 година извршувал различни културни и политички должности во Московскиот регион. Во 1934/35 година се стекнал со обука во Црвената армија. по што бил мајор, помошник политички комесар на артилериската дивизија на Црвената армија, како и командант на бригада.

Во септември 1936 година, со одлука на КПЈ, бил повикан да се врати во Југославија за да ја преземе функцијата секретар на Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија. Но по 20 дена чекање во Виена, откако бил провален каналот за префрлање било одлучено да замине во Шпанија, каде веќе траеше граѓанската војна. Таму стигнал на фронтот во Кордоба, на југот на Шпанија, каде најпрвин бил командант на баталјонот „Ѓуро Ѓаковиќ“. Во септември 1937 година бил унапреден во чин мајор на Шпанската републиканска армија, по што добил команда над Меѓународниот баталјон „Георги Димитров“. За време на војната бил ранет двапати .

За тоа време во Македонија беа пробиени голем број ќелии на КПЈ, поради што Јосип Броз, тогаш нов секретар на КПЈ, се трудеше да го доведе Демниевски на чело на ПК на КПЈ за Македонија. Меѓутоа тоа не беше постигнато, па Демниевски останал во Шпанија се до повлекувањето на Меѓународните бригади од војната. Во август 1938 година бил ранет на арагонскиот фронт и му била ампутирана ногата поради тежината на раната. Потоа бил префрлен во Париз, а оттаму во април 1939 година на лекување во Москва.

Почетокот на Втората светска војна во СССР во 1941 година, Демниевски го затекнала во Киргистан, на границата со Кина. Тој заземал разни политички и воени должности. По формиеањето на нставниот центар во Москва на 15 јуни 1944 година, тој бил назначен комесар. На оваа должност останува до крајот на 1944 година кога се вратил во Југославија.  

По враќањето во Југославија Демниевски, со псевдоним Бауман, на 1 јануари 1945 година, прво бил назначен за политички комесар, а потоа и за командант на Петнаесеттиот македонски корпус на НОВЈ. Учествувал во борбите на Сремскиот фронт.

По војната извршувал многу должности во Југословенската народна армија (ЈНА): помошник командант на петтата армија, Командант на Првата армиска заднина, Раководител на Управата за вонредни работи на Државниот секретаријат за национална одбрана на ФНРЈ (ДСНО), Раководител на одделение на четврта управа на ДСНО.  Се пензионирал во 1958 година како генерал-полковник на ЈНА .

Алекса Демниевски  – Бауман починал на 5 септември 1961 година во Белград и бил погребан во Алејата на народните херои на Новите гробишта во Белград .

Носител е на високи југословенски одликувања, меѓу кои и Орден Партизанска ѕвезда од прв ред, Орден за заслуги за луѓе од прв ред, Орден за братство и единство од прв ред, Орден на народна армија од прв ред, Орден за воени заслуги и Орден за храброст.

Најново од: Македонски легенди

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

Христо Чернопеев – војводата кој животот го врза за македонското револуционерно дело

Христо Чернопеев (16 јули 1869, Дерманци – 5 ноември 1915, Криволак) бил илинденски војвода и еден од истакнатите дејци на македонското револуционерно движење. Соработувал со Гоце Делчев и Јане Сандански, раководел со чети на Организацијата и учествувал во Илинденското востание. Неговото име е поврзано со повеќе значајни настани од револуционерната борба во Македонија. Чернопеев потекнувал […]

Благоја Деспотовски – Шовељ (1919–1941): Млад живот положен за слободата на Македонија

Борец на Првиот скопски партизански одред, кој на само 22 години загинал во борбата против бугарската фашистичка окупација. Благоја Деспотовски – Шовељ е роден во Дебар во 1919 година, а загинал на 7 октомври 1941 година во Скопје. Неговиот краток живот бил исполнет со работа, бунт против неправдата и решителност да се бори за слободата […]

Јосиф Јосифовски — Свештарот: Живот положен за слободата на Македонија

Роден на 2 август 1915 година во Гевгелија — загинал на 6 октомври 1943 година кај селото Кленоец, Кичевско. Јосиф Јосифовски — Свештарот е македонски револуционер, учесник во Народноослободителната борба и народен херој. Неговиот живот завршил на само 28 години, во борбите за одбрана на слободната територија во Западна Македонија. Роден во сиромашно семејство во […]

Маца Карбева

Маца Карбева – од борбата за правата на жените до АСНОМ Маца Карбева (20 август 1919, село Војница, Велешко – датумот на смртта не е утврден) била македонска првоборка, учесничка во Народноослободителната борба и делегатка на Првото заседание на АСНОМ. Нејзината дејност започнала во работничкото и женското движење во Велес, а продолжила во илегалната борба […]

Пеце Атанасовски – легендарниот гајдаџија кој го разнесе македонскиот звук низ светот

Пеце Атанасовски (Долнени, Прилепско, 1925 – Скопје, 14 септември 1996) е еден од најголемите македонски народни инструменталисти, легендарен гајдаџија и неуморен чувар и афирматор на македонската изворна музика. Со звукот на својата гајда ја претставувал Македонија на бројни сцени во земјата и во светот, оставајќи наследство што живее и денес. Во историјата на македонската народна […]

To top