Стерјо И. Боздов (7. I 1902 – 13. IV 1987) е македонски лекар, револуционер, член на АСНОМ, редовен професор и прв декан на Медицинскиот факултет во Скопје. Студирал медицина во Виена и во Белград, каде што и дипломирал во 1933 година. Во периодот меѓу двете светски војни поради прогресивните идеи бил прогонуван, затворан и осуден на робија. Во 1944 година бил член на АСНОМ и повереник за здравство на Македонија, а. од 1947 до 1950 година бил прв декан на новоформираниот Медицинскиот факултет во Скопје
Стерјо Иван Боздов – Ѓуша е роден на 7 јануари 1902 година во Крушево, во сиромашно трговско семејство. Основно образование завршил во родното место, додека со гимназиско образование се стекнал во Битола. Во 1922 година се запишал на Медицинскиот факултет во Виена, Австрија. Но поради немање материјални средства, во 1924 година Боздов ги продолжил своите студии по медицина на Универзитетот во Белград.
По доаѓањето во Белград, поради прогресивните идеи и активното учество во револуционерните движења бил прогонуван, затворан и осуден на робија. Боздов бил активен во рамките на Младешката македонска тајна организација (ММТРО). Во 1927 година, поради нелагална дејност, бил уапсен од српските власти и на Скопскиот студентски процес осуден на 5 години затвор. На крајот на 1930 година излегол од затвор, се повлекол од политичкиот живот и се посветил на студиите.
Во 1933 година Боздов ги завршил студиите и како доктор по медицина се вратил во Крушево каде ја започнал лекарската практика. Тој повторно се вклучил во политичкиот живот во земјата. Боздов активно ја помагал здружената опозиција поради што бил затворен два месеци во Управата на град Белград. Поради неговите активности тој постојано бил следен и во 1938 г. повторно бил интерниран, овојпат во концентрациониот логор во Билеќе (Босна) и, по две години, бил преместен во Ивањица кадешто останал до окупацијата на земјата во 1941 г.
Во текот на окупација на Македонија, Боздов согледувајќи дека Бугарите се окупатори, а не ослободители на Македонија, се приружил кон НОБ. Тој бил избран за член на илегалниот Народноослободителен одбор во Крушево и како лекар ги помагал партизанските единици. На 2.8.1944 г. бил избран за член на АСНОМ, а на Второто заседание на АСНОМ, на 30.12.1944 г., бил избран за член на Президиумот на АСНОМ, и веднаш потоа, на 1.1.1945 г., за повереник за народно здравје. Боздов бил член на Президиумот и на Третото заседание на АСНОМ и вршел низа одговорни функции во тогашното Министерство за народно здравје на НР. Македонија.
Во септември 1946 г., д-р Боздов бил именуван за претседател на Комисијата за организација на МФСкопје, а подоцна, во март 1947 г. бил избран за професор и прв декан на Медицинскиот факултет. На таа позиција останал се до 1950 година. Во меѓувреме бил редовен професор и шеф на Катедрата по хигиена. Од 1950 до 1952 година бил проректор на Универзитетот во Скопје и претседател на МЛД (1951–1952).
Во април 1952 година, тогашните власти ненадејно го острануваат Боздов од позициите кои ги завземал. Тој бил преместен на местото управник и лекар од општа практика во Домот за народно здравје во Куманово, каде останал се до пензионирањето во 1978 година.
Стерјо Боздов починал на 13 април 1987 година во Крушево. Добитник на повеќе републички и сојузни признанија: Орден на братство и единство од Прв ред, Орден заслуги за народ и Орден на Републиката со златен венец.
Подготвил: Т.К.
