Македонски легенди

Тане Наумов

1tri5

1tri5

Тане Наумов (24 II 1907 – 27. VI 1977) е македонски комунист, учесник во граѓанската војна во Шпанија, во народноослободителната борба во Егејска Македонија  и во граѓанската војна во Грција. Во 1933 г., станал член на КПГ. Од 1937 г,, како доброволец, учествувал во интернационалните бригади во граѓанската војна во Шпанија. По повлекувањето на овие бригади тој емигрирал во Франција, каде ја дочекал окупацијата. Во 1942 г. бил затворен од Гестапо, а во 1943 г. бил префрлен во Бугарија, од каде успеал да побегне. Се вратил во родното село и се вклучил во ЕЛАС, а потоа учетвувал во граѓанската војна во Грција, По поразот на ДАГ, преку Албанија заминал за Полска, од каде се вратил во Битола во 1956 г.

Тане Лазар Наумов е роден на 24 февруари 1907  г. во Леринското село Долно Котари, Во 1912 г., за време на Првата балканска војна, биле убиени неговиот татко и дедо, па почнал многу рано да работи. Во 1933 г. станал член на Грчката комунистичка партија (КПГ). По воведувањето на диктатурата на Јоанис Метаксас во 1936 г., кој строго ја забранил употребата на македонскиот јазик, не само во секојдневниот живот, туку и во рамките на семејството, Тане Наумов.заедно со други грчки комунисти заминал со брод за Панама.

Во летото 1937 г., Наумов од Панама заминал за Шпанија, за да се бори како доброволец во интернационалните бригади во граѓанската војна во Шпанија, . Прво бил морнар на трговските бродови  „Станвел“ и „Марзит“ и учествувал во снабдувањето со оружје и храна за шпанската републиканска армија по море. По потопувањето на бродовите од непријателската авијација (авионите на фашистичка Германија и Италија), се приклучил на пешадиските единици.

На почетокот на 1939 г., со последните интер-бригадисти Наумов ја напуштал Шпанија и пребегнал во Франција. По директива на Комунистичката партија на Франција (КПФ) работел во внатрешноста на Франција, во рудникот Буасон.

За време на Втората светска војна, по окупацијата на Франција од нацистичка Германија, во 1942 г., Тане Наумов бил фатен од Гестапо и бил затворен во логорот „Рош Рум“ во Германија. Во април 1943 г., тој бил префрлен во Бугарија (Пирот), од каде на почетокот на мај, успеал да побегне од логорот и се вратил во родното село. По враќањето во Егејскиот дел на Македонија, се вклучил во Грчката народноослободителна армија (ЕЛАС) и бил назначен за организациски секретар на Суровичкиот реон.

По повлекувањето на германските сили, Тане Наумов продолжил да се бори против режимот на десницата, кој во тоа време завладеал со Грција. Во текот на Граѓанската војна во Грција, тој бил организациски секретар на  Народноослободителниот фронт (НОФ) за Леринско-кајларскиот реон, а подоцна станал член на Главното раководство на НОФ.

По поразот на Демократската армија на Грција (ДАГ), во септември 1949 г., Тане Наумов заедно со единиците на Демократската Армија на Грција (ДАГ) се повлекол во Албанија, од каде во ноември истата година со товарен брод бил префрлен во Полска . За време на Инфорбирото, таму бил осуден како „титовист“ на седум години строг затвор и од март 1950 г. бил во затворот во Згожелци.

По една година од смртта на Сталин и по одлежаните четири години затвор, Наумов добил помилување и во мај 1954 г. бил ослободен. Во 1956 г. се вратил во Југославија, но по доаѓањето во Скопје бил затворен и испитуван три дена во затворот во Идризово. Во август Во 1956 г. бил ослободен и пристигнал кај своето семејство во Битола.

Тане Наумов  починал на 27 април 1977 г. во Битола.

Тој бил одликуван со повеќе признанија и ордени, меѓу кои и Јубилејна значка на југословенските доброволци на Шпанската републиканска војска во 1956 г.; Орден на братството и единството со сребрен венец во 1963. Ордена заслуги за народ со сребрна ѕвезда во 1963.; Два ордени за учество во Шпанската граѓанска војна од 1936-1939 г.; Орден за храброст, признание доделено од Претседателот на СФРЈ во 1974 г.

1Tiho3 Подготвил: Т.К.

Најново од: Македонски легенди

Бранко Гапо – великан на македонската кинематографија

Бранко Гапо (5 ноември 1931 – 18 ноември 2008) е еден од најзначајните македонски режисери. Со своето богато филмско творештво, како и со работата во театарот, телевизијата и радиото, оставил длабока трага во македонската култура. Роден е како Бранко Ивановски на 5 ноември 1931 година во Тетово. Неговата љубов кон филмот се развила уште во […]

Владо Черноземски – живот меѓу револуционерното подземје и Марсејскиот атентат

Владо Черноземски е роден на 19 октомври 1897 година во селото Каменица, денес дел од Велинград, Бугарија, Владо Черноземски загинал на 9 октомври 1934 година во Марсеј, Франција. Неговото вистинско име било Величко Димитров Керин. Како член на ВМРО, најнапред во времето на Тодор Александров, а потоа во организацијата предводена од Иван Михајлов, останал запаметен […]

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

To top