Македонски легенди

Др. Константин Тренчев

1eng5

1eng5

Др. Константин (Коста) Николов Тренчев (1895 – 1969) е еден од првите македонски доктори, хуманист и борец за независна Македонија. Заедно со струмичаните Коста Терзиев и Васил Иванов, ја основа организацијата „ВМРО 1945“, преку која испратија меморандум до Големите сили и ООН за создавање независна и независна македонска држава. Од тогашните власти тој беше осуден на смрт, но под меѓународен притисок казната беше заменета во затвор.

Др. Константин (Коста) Николов Тренчев е роден на 15/21 мај 1895 година во беровското село Владимирово.. Самиот Тренчев не го знаел точниот датум на раѓање, но верувал дека е роден околу празникот Св. Константин и Елена и затоа го добил името Костадин. Неговиот татко Никола бил член на црковната управа во селото и деец на ВМОРО.

Константин Тренчев го завршил основното образование во родното село, а потоа учел во Скопје. Во 1914 година завршил Воено училиште во Софија и бил унапреден во чин потпоручник. За време на Втората балканска војна, неговиот брат Евтим, кој бил мобилизиран во бугарската војска, бил заробен од грчките единици и загинал во логор на островот Трикери. Исто така, неговата мајка Софија и неговата сестра биле убиени од грчки војници кои го зазеле Владимирово.

За време на Првата светска војна служел како поручник во бугарската армија во Дополнителниот македонски полк. Четирите години ги минал во рововите од Криволак до Дојран. Тренчев се занимавал со литературно творештво, оставил богат творечки опус, Додека бил на фронтот ја напишал песната „На Христо Чернопеев“, комедијата „Љубовта на четниот писар“ (1916), автобиографската драма „Ослободување или црна рака“ (1918) итн.

По демобилизацијата се вратил во Македонија, а потоа од 1921 до 1928 година студирал медицина во Виена. Во Виена учествувал во работата на Македонскиот студентски сојуз во странство, како и во Македонската федеративна организација (МФО). Тој бил еден од уредниците на„Македонска свест“, весник на МФО. Од 1928 година работел како лекар во Владимирово.

За време на Втората светска војна, по бугарската окупација на Македонија, бил избран за претседател на Царевоселскиот огранок на Илинденската организација. Истовремено, тој бил активен учесник во општествени активности во градот. Вклучен бил во активностите на читалиштето „Даме Груев“ и бил негов претседавач.

По формирањето на Народна Република Македонија во рамките на ФНР Југославија, со неколкумина истомисленици, меѓу кои д-р Константин Терзиев од Кукуш и д-р Васил Иванов од Струмица, ја основал организацијата „ВМРО 1945“. Тие преку неа испратиле меморандум до Големите сили и ООН за создавање самостојна и независна македонска држава.

Набргу биле откриени основачите и раководителите и на сите 13 члена на ЦК на ВМРО 1945, им биле изречени смртни пресуди. Таа пресуда била извршена само над д-р К. Терзиев, а на другите осудени пресудите им биле заменети со долгогодишни казни.

Др. Константин Тренчев првично бил осуден на смрт, но под меѓународен притисок казната му била заменета со затвор. Тој минал осум тешки затворски години само затоа што се залагал за независна македонска држава.  За тоа време на издржување на казната работел напорна работа на повеќе градилишта низ Македонија, Во затворот во Идризово бил до 1954 година.

Др. Коста Терзиев починал во 1969 година во Скопје.

1Tiho3Подготвил: Т.К.

Најново од: Македонски легенди

Бранко Гапо – великан на македонската кинематографија

Бранко Гапо (5 ноември 1931 – 18 ноември 2008) е еден од најзначајните македонски режисери. Со своето богато филмско творештво, како и со работата во театарот, телевизијата и радиото, оставил длабока трага во македонската култура. Роден е како Бранко Ивановски на 5 ноември 1931 година во Тетово. Неговата љубов кон филмот се развила уште во […]

Владо Черноземски – живот меѓу револуционерното подземје и Марсејскиот атентат

Владо Черноземски е роден на 19 октомври 1897 година во селото Каменица, денес дел од Велинград, Бугарија, Владо Черноземски загинал на 9 октомври 1934 година во Марсеј, Франција. Неговото вистинско име било Величко Димитров Керин. Како член на ВМРО, најнапред во времето на Тодор Александров, а потоа во организацијата предводена од Иван Михајлов, останал запаметен […]

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

To top