Македонски легенди

Гоце Стојчевски – Амбарче

1kurt41

1kurt41

Гоце Стојчевски – Амбарче (26. XI 1919 – 19. IX 1944) е македонски партизан, народен херој. Бил учесник во народноослободителното движење од 1941 година. Во борбата со балистички сили кај с. Шипковица во 1943 година бил ранет, заробен и спроведен во затворот во Тирана. По капитулацијата на Италија избегал, се вратил во Македонија и се приклучил на партизански одред. Загинал во борба со балистите и бил прогласен за народен херој на Југославија.

Гоце Стојчевски е роден на 26 ноември 1919 година во Тетово, во занаетчиско семејство. Основно училиште и две одделенија гимназија завршил во родниот град. Неговиот татко Илија бил уапсен од властите на Кралството Југославија, бидејќи јавно ја истакнал својата македонска националност.

Во 1939 година револуционерното младинско движење во Тетово добива поголем замав. Во овој период Гоце беше меѓу поактивните младинци. Тој бил избран за библиотекар на младинската читална. Во јули 1940 година бил примен за член на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ), а веднаш потоа станал член на Месниот комитет на КПЈ за Тетово. Во првите месеци од 1941 година станал секретар на Месниот комитет на КПЈ.

По  априлската војна во 1941 година и окупацијата на Кралството Југославија, Гоце како секретар на партијата, одржувал врска меѓу Тетово и Скопје, преку границата меѓу италијанската и бугарската окупациска зона. Исто така, работел и на подготовка на вооружено востание во неговиот регион. Неговиот дом станал место каде се собирале прокомунистички ориентирани луѓе од Тетовско.

Во јули 1941 година, Гоце заминал за Скопје на консултации со партиските лидери. Тој со себе носел незаконски матерјал (леток) и бил фатен на граница. Гоце бил вратен во станицата за карабинери во Тетово, каде што бил подложен на тортура, но ништо не признал. Тој бил спроведен од Тетово до Тирана.

По неколку месеци Гоце излегол од затвор. Се вратил во Тетово, каде продолжил  со партиска работа. Во тоа време во Тетово престојувал Кузман Јосифовски кој му помагал на Гоце во работата. Првата задача била да се формира партизански одред. На почетокот на април 1942 година бил формиран мал одред, на кој Гоце бил политички комесар на одредот.

Одредот кој имал недоволно вооружени луѓе  набрзо бил нападнат од силни непријателски сили и разбиен. Во борбата со балистички сили кај село Шипковица  во 1943 година Гоце бил ранет, заробен и повторно бил одведен во Тирана, каде што е осуден на петнаесет години затвор. Тој бил во затвор до капитулацијата на Италија во септември 1943 година. По излегувањето од затвор се вратил во Тетово, каде што учествувал во политичка работа до март 1944 година. Потоа се вклучил во партизанските единици во Кумановско.

Во пролетната офанзива на македонските партизански единици, Гоце кој бил политички комесар на чета се истакнал во борбите. Во август 1944 година, поради прифаќање на нови борци, повторно бил испратен во Тетовско.

Но, на 19 септември 1944 година, во близина на селото Беличице, неговата група наишла на заседа и за време на борбата со балистите, Гоце Стојчевски – Амбарче загинал.

На 11 октомври 1953 година е прогласен за народен херој на Југославија.

1Tiho3 Тихомир Каранфилов

Најново од: Македонски легенди

Бранко Гапо – великан на македонската кинематографија

Бранко Гапо (5 ноември 1931 – 18 ноември 2008) е еден од најзначајните македонски режисери. Со своето богато филмско творештво, како и со работата во театарот, телевизијата и радиото, оставил длабока трага во македонската култура. Роден е како Бранко Ивановски на 5 ноември 1931 година во Тетово. Неговата љубов кон филмот се развила уште во […]

Владо Черноземски – живот меѓу револуционерното подземје и Марсејскиот атентат

Владо Черноземски е роден на 19 октомври 1897 година во селото Каменица, денес дел од Велинград, Бугарија, Владо Черноземски загинал на 9 октомври 1934 година во Марсеј, Франција. Неговото вистинско име било Величко Димитров Керин. Како член на ВМРО, најнапред во времето на Тодор Александров, а потоа во организацијата предводена од Иван Михајлов, останал запаметен […]

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

To top