Македонски легенди

Кирил Ќамилов

kamilov

kamilov

Кирил Ќамилов (22. Ⅱ 1899 –  9. Ⅸ 1976) е универзитетски професор, филозоф, фолклорист, револуционер. Бил учесник во шпанската граѓанска војна (1937–1938), а потоа и во НОБ во Македонија. По Втората светска војна бил доцент на Филозофскиот факултет (1947–1953) по Историја на педагогијата и научен соработник во Институтот за фолклор во Скопје до пензионирањето во 1968 година. Тој е автор на голем број стручно-научни трудови.

Кирил Панов Ќамилов е роден на 22 фебруари 1899 година во Велес. Студирал во Прага од 1920 до 1924 година каде завршил студии по педагогија. Специјализирал и докторирал во Франција (Нанси, Париз) под менторство на познатиот Проф. М.П.Фоконе (M.P.Fauconnet) од Универзитетот „Сорбона”. Во 1936 година го објавил својот докторски труд на тема „Прилог кон проучувањето на едукацијата на деца-методи и современи теории”, со што се стекнал со звањето доктор по педагошки науки. Истовремено се занимавал со педагошка и професорска дејност во Париз и Нанси при институтот Анри Поанкаре (Henry Poincaret).

Во Шпанија дошол од Белгија во јануари 1937 година. Бил во баталјонот „Георги Димитров“ и баталјонот „Дуран“. Бил офицер за врски и имал чин капетан. По победата на франковистите принуден бил да емигрира со републикански пасош (под име Juan Lopez Garcia). Прво се вратил во Франција во 1938 година, а кон крајот на 1939 година се вратил во Југославија. По враќањето бил интерниран во Винковци од каде илегално се префрлил во Македонија.

За време на Втората светска војна учествувал во НОВ од 1944 година, во бригадата „Гоце Делчев“. По ослободувањето делувал  како делегат и активист во Националниот комитет на македонската емиграција во Софија. Подоцна со декрет на Министерството за Просвета бил упатен во Скопје каде 1947 година бил еден од основачите на Филозофскиот факултет и Катедрата по педагогија. Бил доцент на Филозофскиот факултет (1947–1953) по Историја на педагогијата Подоцна бил научен соработник во Институтот за фолклор во Скопје и негов директор од 1964 до 1966 година. На институтот работел се до неговото пензионирање  во 1968 година.

Во меѓувреме, под обвинение дека се определил за Сталин, од октомври 1952 до  декември 1954 година, Кирил Ќамилов бил затворен на Голи Оток.

Кирил Ќамилов интензивно се занимавал со истражувачка дејност.  Меѓудругото истражувал во Архивот на Македонија, Институтот за национална историја и Институтот за фолклор. Дошол до значајни изворни материјали за македонските преродбеници кои ги обработил.  и објавил во стручната литература. Тој е автор на голем број стручно-научни трудови, со посебен интерес за делото на Григор Прличев и народното творештво.

Кирил Ќамилов починал на  9 октомври 1976 година во Скопје.

Извор: М.Е. Скопје 2009; http://fzf.ukim.edu.mk/profesori-2-2-2-3-2-2/

1Tiho3 copy copy copy copy copy copy

Подготвил: Т.К.

Најново од: Македонски легенди

Ибе Паликуќа – една од најмладите народни хероини од Македонија

Ибе Паликуќа (Дебар, 1927 – Шутово, Кичевско, 22 септември 1944) била учесничка во Народноослободителната војна во Македонија и една од најмладите жени од Македонија прогласени за народни херои на Југославија. Како борец и политички активист, својот живот го загубила на само 17-годишна возраст. Ибе Паликуќа е родена во 1927 година во Дебар, во албанско семејство. […]

Христофор Жефарович – првиот македонски хералдичар

Христофор Жефарович (околу 1690 – 18 септември 1753) бил зограф, иконописец, бакрорезец, калиграф, калуѓер, трговец и печатар од Македонија. Се смета за прв македонски хералдичар и еден од најбараните уметници на просторот од Солун до Пешта во XVIII век. Во 1741 година во Виена ја објавил книгата „Стематографија“, во која се претставени грбовите на повеќе […]

„Македонија ќе биде слободна!“ – Александар Турунџев (1872–1905)

Александар Турунџев е роден во 1872 година во селото Горно Врбени, Леринско, а се самоубил 30 август 1905 година во Битола. Македонски револуционер, илинденец и војвода, тој останал запаметен како еден од симболите на непокорот и саможртвата во борбата за слободна Македонија. „Македонија ќе биде слободна!“ –тоа биле последните зборови на Александар Турунџев пред неговото […]

Драган Богдановски – живот посветен на слободна и независна Македонија

На 18 септември 1929 година во селото Клечовце, Кумановско, е роден Драган Богдановски, починал на 31 мај 1998 година во Данска, на пат од Шведска кон Германија. Подоцна бил погребан во Куманово Драган Богдановски е еден од најистакнатите македонски политички емигранти по Втората светска војна, долгогодишен борец за македонската национална кауза, претседател на ДООМ и […]

Лилјана Чаловска – писателка, борец и учесничка на АСНОМ

Лилјана Чаловска (3 декември 1920, Софија – 20 јули 1997, Скопје) е македонска писателка, учесничка во Народноослободителната борба и општествено-политичка дејка. Била делегат на Првото заседание на АСНОМ и член на Претседателството на АСНОМ, а значајна трага оставила и во македонското новинарство и литература. Лилјана Чаловска е родена на 3 декември 1920 година во Софија, […]

Владислав Ковачев – Македонец до срж, а малку познат меѓу Македонците

„Пет минути од деноноќието ѝ посветувам на маченицата Македонија, за да се соочам со мојата македонска свест и да се уверам дека не е ништо она што досега сум го сторил за неа. Ја сакам Македонија повеќе од сè друго на светот.“ Кој бил Владислав Ковачев? Владислав (Славчо) Михаилов Ковачев е роден на 5 јануари […]

Оскар Давичо – писателот што со перо сведочеше за борбата на партизаните на Маркос

Оскар Давичо е роден на 18 јануари 1909 година во Шабац, во еврејско семејство, а починал на 30 септември 1989 година во Белград. Бил истакнат српски и југословенски писател, поет, есеист, преведувач, новинар, револуционер и учесник во антифашистичката борба. Оскар Давичо потекнувал од сефардско еврејско семејство. Детството го минал во Шабац, а образованието го продолжил […]

Васил Ивановски – истраен борец за македонската национална посебност

Васил Ивановски (18 октомври 1906 – 1991) е македонски национален деец, комунист, публицист и историограф. Во своите трудови ги користел и псевдонимите Динко Динков и Бистришки. Васил Ивановски е роден на 18 октомври 1906 година во костурското село Ловраде, во Егејскиот дел на Македонија, а починал во 1991 година во Софија. Во 1907–1908 година, во […]

To top