Македонски легенди

Живко Фирфов

4

4

Живко Фирфов (20. XI 1906 – 21. VII 1984) е македонски етномузиколог и композитор. По ослободувањето вршел низа одговорни должности во Скопје: шеф на Отсекот за уметност во Одделението за култура и уметност при АСНОМ; шеф на Отсекот за народна музика во Радио Скопје; еден од основачите и прв уметнич ки директор на ансамблот „Танец“; шеф на Одделението за народна музика во Институтот за фолклор, а подоцна и негов директор. Бил дописен член на Меѓународното фолклорно друштво ИФЦМ во Лондон.

Живко Фирфов  е роден  на 20 ноември 1906 година во Велес. Основно образование завршил во родното место. Рано пројавил интерес за музиката и уште во средношколските денови,  во почетокот на 1922 година, заедно со Стефан Гајдов го формирале пејачкото друштво Гром. Потоа заминал за Белград каде се стекнал со соодветно музичко образование. Се школувал кај познатите професори и композитори меѓу кои и Јосип Славенски и Јуриј Арбатски. По завршувањето на музичкото училиште, Фирфов работел како диригент на Академското пејачко друштво и како водач на оркестар во Домот за слепи во Земун.

Фирфов го дочекал крајот на Втората светска војна  во Главниот штаб на НОВ каде што ја вршел мелографска и композиторска активност. По Втората светска војна извршува повеќе одговорни функции во Народна Република Македонија. Тој бил раководител на уметничкото одделение на Одделението за култура и уметност при АСНОМ, раководител на одделението за народна музика во Радио Скопје, еден од основачите и прв уметнички директор на ансамблот „Танец“, раководител на Катедрата за народна музика при Институтот за фолклор „Марко Цепенков“, а подоцна и директор на Институтот и други.

Фирфов бил дописен член на Меѓународната федерација за хорска музика во Лондон (ИФЦМ), член на Националниот комитет за народна музика на УНЕСКО, како и член на Националното географско друштво на САД и почесен претседател на Меѓународното здружение за народни танци во Лондон.

Својата главна преокупација Фирфов ја наоѓал на полето на фолклорот. Тој бил собирач, мелограф и толкувач на музички фолклор од Македонија. Во текот на неговата работа, во ансамблот „Танец“,  се занимавал со теренски истражувања. Собрал и мелографирал над 7.000 народни мелодии, од кои некои биле објавени во збирките „Македонски музички фолклор 1“ (1953) и „Македонски музички фолклор 2“ (1964). Истовремено ги објавил и „Македонски мелографии на крајот на XIX век“ (1963), „Метрички карактеристики на македонската народна музика“ (1951), „Дијафонија на македонската народна музика“ (1958) и други.

Фирфов оставил десетина композиции (најпознати се хорскиот циклус „Хуморески“, 1–3 и „Дротар“. Во инструменталната музика автор е на „Фантазија за оргули“, „Оркестарска свита“ и „Варијации“.

Живко Фирфов  починал на 21 јули 1984 година во Скопје.

(извор: М.Е. 2, стр. 1558, Скопје, 2009; https://sokom.mk/mk)

1Tiho3 copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy

подготвил: Т.К.

Најново од: Македонски легенди

Бранко Гапо – великан на македонската кинематографија

Бранко Гапо (5 ноември 1931 – 18 ноември 2008) е еден од најзначајните македонски режисери. Со своето богато филмско творештво, како и со работата во театарот, телевизијата и радиото, оставил длабока трага во македонската култура. Роден е како Бранко Ивановски на 5 ноември 1931 година во Тетово. Неговата љубов кон филмот се развила уште во […]

Владо Черноземски – живот меѓу револуционерното подземје и Марсејскиот атентат

Владо Черноземски е роден на 19 октомври 1897 година во селото Каменица, денес дел од Велинград, Бугарија, Владо Черноземски загинал на 9 октомври 1934 година во Марсеј, Франција. Неговото вистинско име било Величко Димитров Керин. Како член на ВМРО, најнапред во времето на Тодор Александров, а потоа во организацијата предводена од Иван Михајлов, останал запаметен […]

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

To top