Македонски легенди

Никола Герасимов

462539540 576322031399568 942449311132372910 n

462539540 576322031399568 942449311132372910 n

Никола Герасимов (17. VII 1868 – 2. XII 1927) е македонски револуционер, петрички војвода и учител. Учителствувал во Пазарџик, Гевгелија, Штип, Трговиште. Бил учесник во Горноџумајското и во Разлошкото востание. Од 1903 година бил секретар во четата на Александар Протогеров. Учествувал во Балканските и во Првата светска војна, во составот на Бугарската армија.

Никола Герасимов е роден на 17 јули 1868 година во Охрид. Завршил во 1891 година во Солунската машка гимназија. Во 1893 година дипломирал историја на Вишата школа во Софија. Работел како учител во гимназијата во Пазарџик (1893 – 1903).

Герасимов бил активен член е на Македонско-одринската организација, која била создадена од македонската емиграција во Бугарија и имала за цел автономија на Македонија и Одринско. Во есента 1902 година учествувал во Горноџумајското и во Разлошкото востание.  Од 1903 година бил секретар во четата на Александар Протогеров. Со неа учествувал во битката кај селото Селиште на 14 – 15 април и во Илинденското востание.

По востанието од 1904 година, повторно работел како учител во Трговиште (Ески Џумаја).  Од 1907 година бил директор на гимназијата во градот, се до Првата балканска војна.

Герасимов учествувал во Балканските и во Првата светска војна, во составот на Бугарската армија. По избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, тој раководел со партизанска чета на Македонско-одринското ополчение. Заедно со четите на Дончо Златков, Лазар Делев и Тане Николов напредувал по долината на реката Струма. Се борел кај селата Осеново, Сербиново и Сенокос.

По Втората балканска војна во 1913 година, се вратил во Трговиште, каде што бил учител до 1915 година. За време на Првата светска војна, по влегувањето на бугарската армија во Македонија, Герасимов  во 1916 година станал учител во Гевгелија, каде што останал до 1918 година.

По војната се вратил во Трговиште. Во 1923 година, станал директор на гимназијата, а во 1924 година бил избран за претседател на македонското добротворно братство Трговиште.

Во септември 1927 година, тој бил назначен за директор и учител во гимназијата во Орхание, град во Софиската област, но починал неколку месеци подоцна, на 2 декември 1927 година во Софија.

1Tiho3 copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy

подготвил: Т.К.

Најново од: Македонски легенди

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

Христо Чернопеев – војводата кој животот го врза за македонското револуционерно дело

Христо Чернопеев (16 јули 1869, Дерманци – 5 ноември 1915, Криволак) бил илинденски војвода и еден од истакнатите дејци на македонското револуционерно движење. Соработувал со Гоце Делчев и Јане Сандански, раководел со чети на Организацијата и учествувал во Илинденското востание. Неговото име е поврзано со повеќе значајни настани од револуционерната борба во Македонија. Чернопеев потекнувал […]

Благоја Деспотовски – Шовељ (1919–1941): Млад живот положен за слободата на Македонија

Борец на Првиот скопски партизански одред, кој на само 22 години загинал во борбата против бугарската фашистичка окупација. Благоја Деспотовски – Шовељ е роден во Дебар во 1919 година, а загинал на 7 октомври 1941 година во Скопје. Неговиот краток живот бил исполнет со работа, бунт против неправдата и решителност да се бори за слободата […]

To top