Македонски легенди

Петре Богданов – Кочко

Kocko

Kocko

Петре Богданов – Кочко (12. III 1913 – 22. II 1988) е македонски композитор, оперски пејач (тенор), учесник во НОБ. По Ослободувањето е еден од петтемина први организатори на музичкиот живот во Македонија. Најголем придонес има во основањето на Операта на МНТ, а вршел и други општествени функции.

Петре Богданов – Кочко е роден на 12 март 1913 година во Скопје. По матурирањето во родниот град, студирал на белградскиот филозовски факултет и напоредно слуша музички предавања, оформувајќи се како композитор и како соло пејач. Во 1938 година го завршил наставничкиот отсек на музичкото училиште.

Во Белград се вклучил во напредното студентско движење, каде се задоил со револуционерни и слободарски идеи. Тоа го води младиот музички уметник во редовите на НОБ уште од првите денови на борбата за слобода.

За време на Втората светска војна Кочко бил во Одделот за агитациона пропаганда при ГШ на НОВ и ПОМ. Во периодот септември-декември 1943 година, тој бил одговорен за организирање на првите училишта на македонски јазик. Во 1944 година, бил испратен во Егејска Македонија за да ги координира акциите на локалните партизани од Егејска Македонија со грчкото движење на отпорот. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ.

По Ослободувањето, Кочко имал бројни уметнички и општествено-политички задолженија. Тој е еден од петтемина први организатори на музичкиот живот во земјата. Тој бил директор на Средната музичка школа и главен музички уредник на Радио Скопје, потоа основач и солист на Операта и нејзин директор од 1957 до 1962 година. Кочко бил и еден од основачите на Здружението на композиторите на Македонија и неколкупати негов претседател.

.Композиторскиот опус на Петре Богданов – Кочко опфаќа бројни вокални – инструментални, хорски и камерни творби, соло песни и музика за деца, маршеви и масовни песни. Меѓу хорските творби се истакнуваат „Бригадата иде“, „Мајка Угра“, „Љубов“, „Непокорени“, „Везилка“ и „Тажачка“. Кај забележливите соло песни се потсетуваме на насловите „Ранета птица“, „1903“, „Тага за југ“, „Трепет“ и „Јужна рапсодија“. Неговиот опус од над стотина композиции од најразличен вид е вграден во македонската музичка култура.  

Кочко има голем придонес во основањето на Операта на МНТ. Заедно со другите основачи на Операта на МНТ, Кочко директно учествувал во подготвувањето и изведувањето на првата оперска престава во МНТ на 9 мај 1947 година – „Кавалерија рустикана“. Тој во подготовките бил хор мајстор, заедно со Тодор Скаловски и Стефан Гајдов, а на премиерата толкувач на главната улога Туриду. Во трајно сеќавање останале и неговите ликови на Алфред во „Трафијата“, Канио во „Палјачи“, Марио Каварадоси во „Тоска“, Родолфо во „Боеми“, Дон Хосе во „Кармен“ и Јеник во „Продадена невеста“.

Кочко својот допринос бил  наградуван повеќекратно. Исто така тој е носите на Партизанска споменица 1941, како и на други бројни високи одликувања.

Петре Богданов – Кочко починал на 22 фебруар 1988 во Скопје.

1Tiho3 copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy

Подготвил: Т.К.

Најново од: Македонски легенди

Бранко Гапо – великан на македонската кинематографија

Бранко Гапо (5 ноември 1931 – 18 ноември 2008) е еден од најзначајните македонски режисери. Со своето богато филмско творештво, како и со работата во театарот, телевизијата и радиото, оставил длабока трага во македонската култура. Роден е како Бранко Ивановски на 5 ноември 1931 година во Тетово. Неговата љубов кон филмот се развила уште во […]

Владо Черноземски – живот меѓу револуционерното подземје и Марсејскиот атентат

Владо Черноземски е роден на 19 октомври 1897 година во селото Каменица, денес дел од Велинград, Бугарија, Владо Черноземски загинал на 9 октомври 1934 година во Марсеј, Франција. Неговото вистинско име било Величко Димитров Керин. Како член на ВМРО, најнапред во времето на Тодор Александров, а потоа во организацијата предводена од Иван Михајлов, останал запаметен […]

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

To top