Македонски легенди

Добри Даскалов

dobri-daskalov-2

ЖИВОТ И ДЕЛО

Добри Даскалов е македонски војвода од илинденскиот период, еден од водечките револуционери и предводници на македонскиот народ од Тиквешкиот крај во борбата за ослободување од долговековното турско ропство. Роден е во Кавадарци, на 13 ноември 1822 година, во свештеничко протестантско семејство, од татко Захарија и мајка Марија. Неговиот татко бил свештеник, образован, културен и прогресивен човек кој отворено ги прифаќа револуционерните идеи на македонската револуционерна организација, а неговата мајка, многу време посветила на воспитувањето на нејзините деца. Основното образование и нижа трикласна гимназија Добри завршил во Кавадарци, а потоа продолжил да учи во егзархиската гимназија во Солун. Од Солун своето образование го продолжил во Самоков, Бугарија, каде во учебната 1896/97 година, се запишал на протестантското Железарско училиште. Токму таму во Самоков Добри Даскалов ја започнува својата револуционерна дејност и станува член на револуционерниот кружок „Трајко Китинчев“.

dobri-daskalov-2

Во април 1901 година, со само 19 години Даскалов станува член на револуционерната чета на „Пиринскиот цар“-Јане Сандански. Зема непосредно учество во грабнувањето на мисионерката Мис Елен Стон, со која фамилијата Даскалови, како протестантска фамилија од порано имала добри пријателски и деловни врски. По налог на Организацијата, кон крајот на 1901 година Даскалов е префрлен во четата на струмичкиот војвода Христо Чернопеев. Меѓутоа, поради едно невнимание Даскалов бил уапсен од страна на турските власти и бил осуден на повеќегодишен темничен затвор, но бил ослободен со помош на силно лобирање на влијателните луѓе кај солунскиот валија. Осуден е само на шест месеци затвор.

Vidni_deici_na_VMORO

Во мај 1902 година во Софија Добри Даскалов имал многу срдечна средба со идеологот на македонското револуционерно движење, Гоце Делчев. Оваа средба многу силно влијаела врз неговата решителност да истрае во спроведувањето на револуционерното дело.

Во пролетта 1904 година, Даскалов влегува во Тиквешијата на чело на една добро опремена и обучена чета. Тој од страна на Околискиот Комитет е наименуван за тиквешки околиски војвода. Во почетокот на мај 1904 војводата Добри Даскалов како делегат од Тиквешијата, заедно со Пешо Самарџиев учествуваат на Прилепскиот подвижен конгрес на ТМОРО.

dobri-daskalov-3

Во втората половина на август 1904 година неговата чета води жестока борба против турската војска кај месноста „ Градот“ близу с. Праведник.

Во јуни 1905 година Добри Даскалов учествува на Солунскиот конгрес, на кој е избран за делегат од Солунскиот округ за престојниот конгрес на Организацијата во Рилскиот манастир.

На 13 јули 1905 година неговата чета води тешка борба со поголема турска војска и полицијата во селото Ресава. Во оваа жестока борба загинале двајца борци од Добревата чета, а неколкумина од нив се ранети. По повлекувањето на војската убиени се петмина селани, а селото Ресава било целотот запалено. Во август истата година здружените чети на војводите Добри Даскалов и Пешо Самарџиев водат голема борба кај месноста „ Трника“ во близина на с. Мрежичко, во која успеваат да и нанесат големи загуби на турската војска.

Во август 1905 година Добри Даскалов заедно со Тодор Поп Антов како делегати од Солунскиот револуционерен округ учествуваат на општиот конгрес на ТМОРО што се одржа во конаците на Рилскиот манастир. Во текот на 1906 и 1907 година со својата чета води енергична и жестока борба за чистење на Тиквешијата и Кожуф од присуството на врховистичките чети и емисари. Откако се уверуваат дека војнички не ќе можат да го скршат и победат врховистите се обидуваат тоа да го сторат по пат на преговори. Меѓутоа, на преговорите, јасно им ставил до знаење на врховистите дека е против поделбата на Македонија и се залага за принципот Македонија на Македонците.

Во 1909 година Добри Даскалов е еден од основачите на Народната Федеративна партија во Кавадарци. На основачкиот конгрес во Солун Добри даскалов е избран за член на извршниот одбор. Меѓутоа, само една година по основачкиот конгрес, кон крајот на 1910 година младотурскиот режим ја забранува работата на НФП.

Само една година по убиството на прочуениот тиквешки војвода Лазо Ридов Асијата на 20 јуни 1912 г. Кавадарци го потресува уште едно убиство. Имено, пред портата од неговата семејна куќа, од страна на Крсто Ристов Кимов од селото Грвавец, бил убиен долгогодишниот тиквешки околиски војвода Добри Даскалов, во моментот кога до рацете ја држел неговата девет месечна ќерка Невенка. Убиството на Добри Даскалов било извршено по налог на прилепскиот војвода Милан Ѓурлуков. Со убиството на Добри Даскалов и бил нанесен силен удар на Револуционерната организација во Тиквешијата, особено на приврзаниците на т.н. Серска група – Сандисти, какви што биле Добри Даскалов, Ило Боцев, Мишо Шкартов, Ристо Јосифов, Тодор Камчев и др. По извршеното убиство Крсто Кимов Ристов се приклучил кон четата на војводата Лазар Фертикот, но овој без размислување го исфрлил од четата, имајќи го во предвид големиот углед што Добри Даскалов го имал во Тиквешијата. 

„Нашата борба е борба на целиот наш народ. Таа ја расчистува темнината и носи светол сончев ден – слободата…“

„Народот се бори за своја слобода, што ја сонува со векови…“

„Ние секогаш имаме предност пред аскерот и полицијата, зашто доброволно го жртвуваме животот за слобода. Тие се платени, ним им се мили парите и животот. Тие стравуваат од смртта и се плашат од борбата. Оваа предност треба да се користи…“

„Судбината на родната земја од поодамна е горчлива и трагична, а животот на народот преполн со пеколни патила и страданија, но никогаш како сега. Излез од ова ние наоѓаме во непомирлива борба – борба со еднаква жестина, како против султанскиот тирански режим, така и против врховизмот“

Добри Даскалов

Најново од: Македонски легенди

Бранко Гапо – великан на македонската кинематографија

Бранко Гапо (5 ноември 1931 – 18 ноември 2008) е еден од најзначајните македонски режисери. Со своето богато филмско творештво, како и со работата во театарот, телевизијата и радиото, оставил длабока трага во македонската култура. Роден е како Бранко Ивановски на 5 ноември 1931 година во Тетово. Неговата љубов кон филмот се развила уште во […]

Владо Черноземски – живот меѓу револуционерното подземје и Марсејскиот атентат

Владо Черноземски е роден на 19 октомври 1897 година во селото Каменица, денес дел од Велинград, Бугарија, Владо Черноземски загинал на 9 октомври 1934 година во Марсеј, Франција. Неговото вистинско име било Величко Димитров Керин. Како член на ВМРО, најнапред во времето на Тодор Александров, а потоа во организацијата предводена од Иван Михајлов, останал запаметен […]

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

To top