Ѓорѓи Поп Андов (1903–1969) – лекарот што ја постави основата на современата фтизиологија во Македонија

Ѓорѓи Поп Андов (1903–1969) е еден од пионерите на македонското здравство, лекар, фтизиолог и учесник во Народноослободителната борба. Особено е запаметен како основач и прв управник на Специјалната болница за туберкулоза во Битола, институција која одиграла клучна улога во борбата против една од најтешките болести на своето време.

Роден е во 1903 година во Велес, во угледно семејство. Основното и средното образование ги завршил во родниот град. Медицинските студии ги завршил во 1931 година. Според повеќето извори дипломирал на Медицинскиот факултет во Грац, Австрија, додека според други извори медицинското образование го стекнал во Белград.

По враќањето во Македонија започнал да работи како лекар по општа медицина во Велес. Во тој период се поврзал со Македонската младинска тајна револуционерна организација, а паралелно ја градел својата професионална кариера.

Во 1939 година работел како лекар во амбулантата на Уредот за социјално осигурување на работниците. По окупацијата на Македонија, од април до август 1941 година бил управител на Здравствената станица во Велес, по што продолжил со приватна лекарска практика.

Во текот на Народноослободителната борба активно му се приклучил на движењето. Од август 1944 година бил лекар во партизанската воена болница во селата Горно Врановци и Горно Јаболчиште, на тогашната слободна територија во Велешко, каде со голема пожртвуваност ги лекувал борците и ранетите.

По завршувањето на Втората светска војна, по спојувањето на Државната и Воената болница во Велес, бил назначен за општински лекар.

Во 1946 година ја завршил специјализацијата по фтизиологија во Институтот за фтизиологија во Голник, Словенија. Во период кога туберкулозата претставувала сериозна закана за јавното здравје, неговото знаење и организациски способности дошле до полн израз.

Во 1950 година бил назначен за прв управник на новоформираната Специјална болница за туберкулоза во Битола, сместена во зградата на старата турска болница. Под негово раководство болницата за кратко време прераснала во современа здравствена установа со значителни капацитети за лекување. Во неа својата практична обука ја стекнувале повеќе од половината специјалисти по фтизиологија во Македонија, што ја прави една од најзначајните медицински институции во земјата во тоа време.

За својата исклучителна стручност, посветеност и придонес во развојот на здравството бил одликуван со почесното лекарско звање примариус.

Со интеграцијата на здравствените установи во Медицинскиот центар во 1966 година, Специјалната болница за туберкулоза престанала да постои како самостојна болница и продолжила да работи како Пнеумофтизиолошко одделение. По оваа реорганизација, д-р Ѓорѓи Поп Андов се вратил во Велес, каде што починал во 1969 година.

Со својот професионализам, визија и хуманост, д-р Ѓорѓи Поп Андов оставил траен белег во македонската медицина. Неговото дело не се огледа само во институциите што ги создал, туку и во генерациите лекари што ги обучил и во илјадниците пациенти на кои им помогнал во борбата против туберкулозата. Денес тој заслужено се вбројува меѓу легендите на македонското здравство.