Песни за Македонија

ИМЕТО Е СВЕТО И НАШЕ

20191201 140539

20191201 140539Македонци,
Кој има право да не прекрстува
И зошто дозволуваме,
Некој да не понижува
Да ни го одзема правото
Да се викаме Македонци,
И земјата исконска да се вика Македонија
Да ни го негира постоењето
Македонскиот јазик, историја
националните белези наши?
Некому не одговара вистината
Па силно напаѓа како со силен оштар меч
И мава, сака да ги пресече нашите корени
Да ги остави поколенијата без име
Без јазик, без историја, а ние ?
Замолчивме, се навикнавме да “ни е сеедно”
Да замижуваме пред одлуки важни
Да одиме со наведени глави
Да не нарекува секој како сака…
Ќе се предадеме ли
Ќе оставиме ли
Судбината друг да ни ја крои
Ќе се потпишеме ли за промена на име
Затоа што некому му текнало така
И не вовлече во оваа мака
Како доволно да не беа
Низ годините, вековите страдни.
И пак не се научивме,
туку паѓаме од грешка во уште една
Па уште една и уште поголема бездна
Од каде враќање нема.
И не ќе можеме после да окривуваме никој друг
освен себе.
Ние ќе бидеме предавници на претците наши
Ние ќе го продадеме вековното име
Ќе се збогуваме со историјата,
На која толку многу се потпиравме
Да се издвоиме и препознаваме како Македонци
Само како Македонци, не друго.
Но наместо тоа,
Ајде да се збогуваме со неправдите
Да се откажеме од безумието
Кое ќе не остави како народ без душа
Да се исправиме веќе еднаш
гордо и единствени,
Светот да ја разбере нашата порака.
Македонија е една и вечна!
Оставете не веќе еднаш
Оставете не да бидеме она што сме.
Да не оставаме тешкотии
нерешени историски проблеми
тоа се железни пранги
и ќе ги оковаат нашите идни генерации
не смееме да оставаме таков товар
доста беше.
Свесно и достоинствено
да се соочиме и најхрабро
во духот на нашите минати херои
борци, во духот на Александар
кој војски водеше и светот го создаваше
свет во кој треба да живееме
како она што сме – МАКЕДОНЦИ
Да не дозволиме уништување на создаденото
да испишеме нова историја
во која народот е ХЕРОЈ,

победник во судбоносен момент

на донесување историска одлука

ослободител од надвиснатото зло
единствен управувач на својата судбина
Македонци живеат на оваа земја
Друго име оваа татковина нема и не треба да има.
Едно име имаме, во душата го носиме
Да го сочуваме!

Автор: Гордана Димовска

(Напишана во очи на Референдумот за менување на македонското име 2018)

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top