Песни за Македонија

Оливера Јовановска – Мелбурне Австалија: НА МАЈКА ТЕРЕЗА

91

1ma1

НА МАЈКА ТЕРЕЗА            

Гонџа име ти ставиле

Оти тоа значи пупка или цвет од роза

На Албански јазик,

Џаде од рана младост ти фати

Амбасадор на мирот стана и Монахина од Бога благослвена.

Агнес ти е второ име

Гордост наша,

Нобелова награда во 1979 ти е доделена

Епитети многу наредени,

Симбол на мирот си ти и Светица на бедните.

Божјиот повик во 1946 те повика

Од тебе побара, на сиромашните да им помагаш,

Јазол од пораки за мир да плетеш

Амајлија да им бидеш,

Џабе се да даваш, за добра мисла пари да не бараш

И поради тоа Светица те нарековме

Утробата мајкина блажена да ти е.

Автор Оливера Јовановска – Мелбурне Австалија

Почитувани пријатели,

Голема чест и задоволство ми е да ве известам дека на 3ти Септември 2023, во музејот спомен кујќата на Мајка Тереза во Скопје ми е доделена награда: Прво место за дијаспора како претставник од Мелбурне Австалија.

На конкурсот во чест на Мајка Тереза што беше организиран од Граѓанското здружение на Скопје, ,,Скопјанката Мајка Треза“ , во рамките на манифестацијата ,,Денови на Мајка Тереза“, беа доделени 6 награди од кои 4 на уесници од Австралија, Канада, Европа и Македонија.

Другите  2 награди беа за рецизенти од кој едната и беше доделена на професорката Виолета Ачковска.

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top