Песни за Македонија

КРСТЕ МИСИРКОВ ШЕТА НИЗ ГЕВГЕЛИСКИТЕ УЛИЦИ И ВРШИ ПОПИС НА НАСЕЛЕНИЕТО

1kirilk1

1krs1

КИРИЛ  КАНГОВ 

Во ореолот   на раздорот

Апокалиптична ажда не дави

Поснопица дијаболична  не прогонува

Додека   надвор векот се  сменува

Јас  сум  зафатен со разрешувањето

И со таинствени средства   се довлекувам

Во кожурната зора  на  Гевгелија

Во географскиот центар  на Целокупна Македонија .

О  јас зафатен со разрешувањето

Довикувам нови епохи низ  мене  да  чекорат

И се мешаат тие глетки  во  привидение

Додека  пијам  кафе  во  хотел  Отоман

Славјанство  мое ,  судба  ти  сурова,

Четири  немајчини   јазици слушам

Се мешаат  тие глетки  во мене

Додека  сонцето копринени зраци  влачи

Прочепкувам  во  моето срце

Тоа  испраќа  итни  пораки

Треба  уште многу нешта да се  сторат,  ми вели

И се растрчувам ,  се сновам  по сокаци

Низ  улици  кај потоци тонат

Зафатен со разрешувањето

Скитам по усвитеното сонце на Гевгелија

Пладнето пука,  јас ве  пребројувам

Сосе куќи,  сосе коњи, сосе  стада

И ви велам вам и  на  сите

Колку сте и толку да сте

И кој да дојде,  тука да сте

Оти се повторуваат  настаните

Од пред  нашето  постоење.

Се вртам ко птица од растурено јато

Со тешки мисли , чувства во пена

И прпелкам околу, извидувам

Треба  уште многу нешта   да соберам

Фотографска  снимка на живеачката

Математички  портрет на  населението

Проспекти  за  модерното  истребување

Звучни   албуми  на тажачката,

Јас  сведок  во бел  свет  пробивам пат

За сведочење  собирам  материјал .

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top