Коментари

Длабоки врски меѓу Македонија и Русија

salonika

salonika
Салоника

„Ако постои едно место на земјата кое најјасно ја одразува длабоката духовна, културна и јазична поврзаност меѓу Македонија и Русија, тоа е Охрид, балканскиот и словенскиот Ерусалим“.

Претседателот на Република Македонија Ѓорге Иванов за време на посетата на Москва по повод дваесетте години од воспоставување на дипломатските односи меѓу двете земји го посети Државниот универзитет „Ломоносов“ во Москва, каде на свечена церемонија ја доби почесната титула „почесен професор“. По тој повод, пред присутните професори и студенти, претседателот Иванов одржа предавање за историските, духовни и културни врски меѓу двете земји и двата народа.

Повикувајќи се на научни истражувањата на поголем број автори од оваа проблематика, претседателот Иванов меѓу другото ќе посочи дека „… Московјаните имале еден ист јазик како древните Македонци“, словенски, и дека „ако постои едно место на земјата кое најјасно ја одразува длабоката духовна, културна и јазична поврзаност меѓу Македонија и Русија, тоа е Охрид, балканскиот и словенскиот Ерусалим“. Како што нагласи во предавањето „видни учени како Приселков, Кох, Спарненски, Попруженко, Заикин, Карташев… сметаат дека Руската црква, од нејзиното основање па се` до 1037 година била под јурисдикција на Охридската црква.

Зборувајќи за историските, духовни и културни врски меѓу двата народа, претседателот Иванов ќе го спомене и првиот премиер на Советскиот сојуз по смртта на Сталин, Георги Маленков, кој не криел дека е по потекло Македонец, чие семејство дошло во Русија од Охрид.

Инаку, Георги Максимилијановиќ Маленков бил водечка политичка фигура во Советскиот Сојуз по смртта на Сталин. Маленков бил премиер две години, а за кратко време и шеф на Комунистичката партија. Во овој период предлагал иницијативи, кои подоцна руските лидери, вклучувајќи го и Горбачов, ги претставуваат како свои. Во времето на нуклерната ера Маленков повикал на воспоставување блиски врски меѓу Москва и Вашингтон за да се избегнат можностите од избувнување на војна која ќе го уништи светот. Ова потоа станала доктрина на Хрушчов за мирна коегзистенција.

Исто така, Маленков повикал и за зголемување на производството на земјоделски производи и производи за широка потрошувачка, тема која подоцна често се слушала од советските лидери. Ваквите повици ќе бидат причина тој да биде сменет и протеран во Казахстан, централна Азија, каде управувал со хидроцентрала. Повеќе од 30 години живеел во изолација и немаштија.

Како млад комунист, Маленков работел како приватен секретар на Сталин. Кон крајот на животот на Сталин, Маленков беше близок со Кремаљ и се чинело дека е добро поставен за да ја наследи мантијата на власта. По помалку од 24 часа од објавувањето на смртта на Сталин во 1953 година, Маленков се појавил како претседавач на Советот на министри и премиер, шеф на Советската влада. Тој бил ставен прв на листата меѓу членовите на политичкото тело на Кумунистичката партија, Президиумот, и станал Прв Секретар на партијата, со што требаше да се продолжи политиката на Сталин.

Меѓутоа, тоа беше краткотрајно и десет дена потоа Маленков под притисок на неговите ривали бил принуден да се откаже од контролата на партиската машинерија. Тој ја задржал функцијата премиер се` до 1955 година кога пред Врховниот совет ја објавил својата оставка. Подоцна беше објавено дека Маленков бил исклучен од Кумунистичката партија и потоа никогаш не бил рехабилитиран.

Во годините на страната на Сталин, крупен и намќорест, Маленков оставал впечаток во согласност со студената војна. Еден западен дипломат тоа ќе го прокоментира: „јас знам дека неговата слика била најдобра анти-комунистичка проганда“.

Сите биле изненадени, кога советските лидери се појавиле од темнината на Сталиновиот Кремаљ и се смешаа со странците, затоа што открија дека Маленков имал шармантна и светла страна на неговата личност, спротивно на неговиот изглед. Тој блеснал речиси со момчешка насмевка и за се` разговарал брзо и лесно.

Георги Максимилијановиќ Маленков е роден на 8 јануари 1902 година во Оренбург, град на реката Урал. Видливата тишина на Советските биографии за неговите родители сугерира дека тој потекнувал од боржуаско семејство наместо од работничката класа или од селско потекло. Инаку, Георги Маленков роден е во семјство на ситен службеник на железницата, син на емигрант од Македонија и дворјанин Максилмилијан Маленков. Неговиот дедо бил полковник, додека братот на неговиот дедо бил адмирал. Се смета дека од Охрид во Русија Маленкови доаѓаат во 19 век.

Георги Максимилијановиќ Маленков никогаш не го негирал своето потекло. Пред Советската инвазија на Унгарија, тој заедно со Хрушчов лета за Бриони за да се опипа пулсот на Југославија за претстојната воена интервенција. Во меѓувреме, Маленков го предупредува Тито за можна инвазија и на Југославија закажана за 4 ноември 1956 година.

Георгиј Маленков кој раководел со голем број на стратешки индустрии во одбраната и индустрија на СССР, вклучувајќи создавање на хидрогенска бомба и првата нуклеарна централа во денешниот град Обнинск, потоа со советската вселенска програма, а во геополитички план и привлекување на Кина во советската орбита на влијание, човекот кој бил успешен адут на Сталин во битката за Ленинград и битката за Сталинград, како и во обраќањето на Кинеската граѓанска војна, умира на 14 август 1988 година во Москва. Тоа е човек кој никогаш не ги заборавил своите македонски корени, човек кој е одраз на длабоката духовна поврзаност меѓу двете земји Македонија и Русија.

Тргнувајќи од овие длабоки врски, не случајно и патријархот на Руската православна црква г.г. Кирил на средба со претседателот на Република Македонија Ѓорге Иванов во неговата резиденција во Москва, нагласи дека е подготвен да вложи напори за решавање на канонскиот статус на МПЦ-ОА. Според г.г. Кирил, изнаоѓањето компромис може да доведе до решавање на ова прашање. „Изнаоѓањето патишта за канонизација на МПЦ е многу важно во овој момент. Канонскиот статус на вашата црква е од голема важност затоа што ќе го обезбеди македонскиот идентитет, јазик и култура“ – вели патријархот на РПЦ г.г. Кирил.

Најново од: Коментари

Чудата на Свети Димитрија

Во редот на најзначајните хагиографски трудови од рановизантиската литература спаѓаат и „Чудата на Свети Димитрија” (Miracula Sancti Demetrii) се три збирки од која првата ги опфаќа „Чудата” што се однесуваат на периодот од крајот на VI до 20-тите години на VII век. Неа ја составил солунскиот архиепископ Јован, современик на овој период. Втората збирка ги опфаќа […]

Македонија, парче од рајот што треба сите да го почитуваме

Ми пукна филмот од Али Ахмети што ја отвора историјата само кога му треба аргумент за дневна политика. Али, кога зборуваш за тоа кој е староседелец во Македонија, што добиваат граѓаните од тоа твое тврдење, освен дека тоа е твоја провокација? И што, според тебе, добива оној што ќе го прогласиш за постар од соседот? […]

Македонија: за безбедноста на Европа – доверлив партнер, за членство во ЕУ – вечен кандидат?

Европа не може од кандидатите да бара европско однесување, а од членките да прифаќа секое условување Македонија заслужува јасен одговор: дали патот кон Европската Унија се отвора со исполнување на европските критериуми или со бескрајно прифаќање нови политички услови? Од одговорот на ова прашање зависи довербата во европската идеја. Граѓаните треба да знаат што се […]

Македонија е факт – не е за раздавање и уништување на нејзиното ткиво

Сите луѓе и култури се живи истории. Сè она што сме е одраз на потеклото, историското минато проткаено со мачна, но богата историја. Јазиците што ги зборуваме се наследени од минатото. Нашите култури, традиции и религии се наследени од минатото. Ние дури го наследуваме нашиот генетски состав од оние што живееле пред нас. Познавањето на […]

Јас, мама, тато, сестра ми и брат ми — заедно сме иднината на Македонија!

Не е доволно да се гордееме со предците ако не се грижиме за потомците. Македонија ја чувале генерации што верувале дека по нив ќе има кој да го продолжи животот, да го зборува јазикот и да го зачува огништето. Наша обврска е таа верба да не згасне. Во минатото судбината на македонскиот народ често се […]

Долгот на македонската интелигенцијата — опомена од 1926 година што важи и денес

Од опомената на Владимир Руменов во 1926 година до денешната одговорност кон државата — знаењето, чесноста и посветената работа во служба на Македонија. Во статијата „Долгот на македонската интелигенција“, објавена во весникот „Независима Македония“ на 11 јуни 1926 година, д-р Владимир Руменов пишува за одговорноста на образованите луѓе кон заедницата. Иако неговиот текст произлегува од […]

Колку повеќе ТИ трае младоста, толку поубава СИ МАКЕДОНИЈО!

Немој да ја навредувате МАКЕДОНИЈА. Тоа е како да сте ни ги прекршиле рацете. Можеби ќе ви простиме, но никогаш не ќе можеме да ве прегрнеме. Колумнава ја посветувам на моите соборци, вистински херои на ВМРО-ДПМНЕ и МАКЕДОНИЈА, со голема благодарност до сите БРВЕНЧАНИ што ми овозможија прилика и чест да бидам дел од ВАШАТА […]

Блиски сме и треба да си помагаме

Има подадени раце што човек ги памети цел живот. Особено оние што ги примил во тежок час, кога иднината на неговата татковина била неизвесна. Јас ја паметам подадената рака од Бугарија. Ги паметам луѓето, помошта и зборовите што тогаш ни даваа надеж. Токму затоа денешните блокади и оспорувања ме погодуваат толку длабоко. Во 1991 година, […]

To top