Александар Џеповски
Благодарение на судскиот спор на МПЦ во Австралија, во кој несакајќи виорот на оваа трагикомедична сага ме повлече и мене како радознал неутралец, дојдов до прекрасна слика како Македонецот го гледа, размислува и анализира Господ. Колку повеќе пробувам и настојувам да дадам храбар одговор, толку повеќе си велам дали го пронајдов правиот одговор. На мој својствен начин, провоцирав старо – младо од 7 до 77, од неписмен до најписмен, од чесен до најнечесен итн.
Македонецот во Австралија, со голема насмевка ќе ти каже колку многу верува во Него. Кога поединечно или насобрани им кажувам дека Исус не е милионер, ниту бил… одмавнуваат со раката и велат, зар може сиромав човек да има моќ и сила, а и воедно да биде господар на овој и оној свет и тоа без пари? Нашиот народ дава по црквите пари, по икони, за градење нови храмови. Но истовремено верува аналогно на сето ова да добие повеќе пари, среќа, здравје и уште 2-13 други благодети како поголема плата, повеќе куќи и секој еден да му завиди на богатсвото. Очекуваат внуци, правнуци и сите да бидат средени… Сето ова во замена за вербата и љубовта кон Него. Секој еден сака во длабока старост на убав и достоен начин да замине во рајот, нели, а кога кажувам како Исус замина измачен најсурово, е тогаш се менува темата и нема полемика понатаму.
Гледајќи ја скапотијата во Австралија, кога куќа да купиш најевтина е милион долари, киријата е од 500 долари неделно минимум и корпата во супермаркет е колку силна месечна плата во Македонија, нашите мора да признаат дека Господ навистина ги гледал и им пружил повеќе отколку што треба. Дали верувале повеќе од што треба и се наградени по заслуга, одговорот треба да се бара горе.
Мојата анализа и проценка не се мерило за сето ова, но допринесува да даде еден одговор достоен на ниво: Дали Македонецот во дијаспората е поблиску до Бога, дали има поголема привилегија од самиот Македонец во Македонија? Кога еднаш подобро ќе биде таму во базата, а за никаде во дијаспората, па така едно 3 – 4 милиони Македонци под хитно да се префрлиме таму, Македонија да ни стане премала и да бараме начин да се шириме, а не да стагнираме со популацијата? Или Господ да не ја режира целата оваа работа на нему својствен начин, затоа што Западот пропаѓа отмено на тој начин што шлајмот од цел свет станува спас и авангарда на фалената демократска диктатура до тој степен по онаа нашата народна – како дробеле, така ќе си сркаат.
Колку и како веруваме во Бога е сопствен избор. Македонскиот народ секаде па дури и најдалеку испратен се снашол убаво. Нашите непријатели сакаа да не асимилираат и уништат засекогаш, но ете и покрај тоа што не сме некои фанатици Божји, сепак Господ не` гледа и ни дава некоја привилегија, иако имаме место и начин повеќе да му се посветиме нему. Прости ни Боже и се надеваме во една подобра и поголема Македонија ќе го најдеме спокојот и поголемата љубов и верба кон тебе. А Јенки ѓаволот ќе пропадне и отиде засекогаш во пеколот поради десет букви што не ги почитува, десетте Божји букви… Името на Божјата земја.
М А К Е Д О Н И Ј А
