Ламбо Василев е роден во 1876 година во леринското село Пателе. Работел како столар, но во 1902 година, кога имал 26 години, отишол во илегала и се приклучил на револуционерното движење.
Ламбо Василев заедно со Дине Кљусов и Циле Мицков направиле обид да ги разбијат Турците кои ја опколиле четата на Марко Лерински во Пателе во јуни 1902 година.
Акцијата пропаднала, а Ламбо Василев, Дине Кљусов и Тошо Илио Ничков од Пателе се префрлиле во Костурско, каде што се собрале со преживеаните четници на Марко Лерински и формирале чета под раководство на Андреја. Ламбо, Дине, Циле Каленџиев од Пателе, Ташо Кочев, Насе Бишерин и Наце Ѓорев од Церово, Леко Џорлев и Ване Попов од Неокази се упатиле кон Воденско за да се сретнат со четата на Анастас Јанков.
По еден месец се враќаат во Леринско и престојувале во куќата на учителката Екатерина Динева Оклева во Крушоради, која била член на Организацијата од 1900 година.
На 28 септември 1902 година, четата била предадена и по целодневна битка, Кљусов и тројца негови бунтовници, Ване Попов од Неокази, Красто Торбанов од Сетина и Наидо од Добровени, извршиле самоубиство за да избегнат фаќање. Малкумина успеале да се спасат, меѓу кои биле Ламбо Василев и дедо Кољо од Добровени (Кољо Добровенски).
Инаку смртта на македонските четници била опишана во драмата на Христо Настев „Како умира македонскиот четник“, претставена на 18. II. 1939 година во Македонскиот дом во Варна.
Покасно Ламбо Василев емигрира во Бугарија.
Тихомир Каранфилов
