Тихомир Каранфилов
Лилјана Чаловска (3 декември 1920, Софија – 20 јули 1997, Скопје) е македонска писателка, учесничка во Народноослободителната борба и општествено-политичка дејка. Била делегат на Првото заседание на АСНОМ и член на Претседателството на АСНОМ, а значајна трага оставила и во македонското новинарство и литература.
Лилјана Чаловска е родена на 3 декември 1920 година во Софија, во семејството на битолскиот фармацевт и револуционер Ахил Чаловски, учесник во Илинденското востание.
За време на студиите на Филозофскиот факултет во Белград била активна во студентското револуционерно движење и во македонските студентски организации. Од 1939 година била член на СКОЈ, а од 1940 година член на КПЈ.
Во Народноослободителната борба активно се вклучила во 1941 година. Како член на редакцијата учествувала во подготовката на првиот број на списанието „Млад борец“, објавен на 22 март 1944 година.
Еден од најзначајните моменти во нејзината политичка биографија е учеството на Првото заседание на АСНОМ, одржано на 2 август 1944 година во манастирот „Св. Прохор Пчински“. Чаловска била делегат на заседанието и била избрана за член на Претседателството на АСНОМ.
Со тоа нејзиното име останува запишано меѓу учесниците во историските настани во кои биле поставени темелите на македонската државност.
Била активна и во организирањето на младинското движење во Македонија и учествувала во Првиот конгрес на Народноослободителниот младински сојуз на Македонија, одржан во декември 1944 година во Фуштани.
По Втората светска војна завршила Виша политичка школа во Белград. Работела како уредник во дневниот весник „Борба“, а била и пратеник во Собранието на Социјалистичка Република Македонија и во Собранието на СФРЈ.
Покрај политичката и новинарската дејност, Чаловска оставила свој белег и во македонската литература. Од 1967 година била член на Друштвото на писателите на Македонија.
Автор е на повеќе поетски збирки, меѓу кои: „Бдение за Виетнам“ (1967), „Анти-дневник“ (1971), „Пребир“ (1972), „Пергел“ (1974), „Повесница“ (1977), „Поморјански песни“ (1981) и „Стихови“ (1981).
Лилјана Чаловска била сопруга на Лазар Колишевски, долгогодишен висок политички функционер во Македонија и Југославија.
За својата дејност и учеството во Народноослободителната борба била носител на „Партизанска споменица 1941“, а на 27 ноември 1953 година била одликувана со Орден за народно ослободување.
Лилјана Чаловска починала на 20 јули 1997 година во Скопје, на 76-годишна возраст.
Нејзиниот животен пат останува поврзан со Народноослободителната борба, АСНОМ, создавањето на македонските институции, новинарството и литературата, оставајќи трага во политичката и културната историја на Македонија.
